Tabari
Terug naar surah 19, ayah 31

Tafseer van Maryam (Maria) · Maryam · 19:31

وَجَعَلَنِى مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنتُ وَأَوْصَٰنِى بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱلزَّكَوٰةِ مَا دُمْتُ حَيًّۭا

En Hij heeft mij gezegend waar ik ook ben en Hij heeft mij bevolen de shalât te verrichten en de zamt (te betalen), zolang ik leef.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    En zijn woord (en Hij heeft mij gezegend gemaakt (mubārakan)): de uitleggers verschilden van mening over de betekenis daarvan. Sommigen zeiden: de betekenis is: Hij heeft mij iemand gemaakt die anderen ten goede komt.

    Wij vermelden wie dat zei:

    Sulaymān ibn ʿAbd al-Raḥmān ibn Ḥammād al-Ṭalḥī heeft mij verteld, hij zei: al-ʿAlāʾ heeft ons verteld, op gezag van ʿĀʾisha de vrouw van Layth, op gezag van Layth, op gezag van Mujāhid, betreffende (en Hij heeft mij gezegend gemaakt): hij zei: iemand die anderen ten goede komt (naffāʿan).

    Anderen zeiden: zijn zegen bestond in het gebieden van het goede en het verbieden van het kwade.

    Wij vermelden wie dat zei:

    Sulaymān ibn ʿAbd al-Jabbār heeft mij verteld, hij zei: Muḥammad ibn Yazīd ibn Khunays al-Makhzūmī heeft ons verteld, die zei: ik hoorde Wuhayb ibn al-Ward — vrijgelatene van Banū Makhzūm — zeggen: een geleerde ontmoette een geleerde die hem in kennis overtrof; hij vroeg hem: wat is het meest prominente van mijn kennis? Hij antwoordde: het gebieden van het goede en het verbieden van het kwade, want dat is de godsdienst van Allah waarmee Hij Zijn profeten tot Zijn dienaren heeft gezonden. En de rechtsgeleerden (fuqahāʾ) zijn het eens over het woord van Allah: (en Hij heeft mij gezegend gemaakt, waar ik ook ben) — en er werd gevraagd: wat is zijn zegen? Hij zei: het gebieden van het goede en het verbieden van het kwade, waar hij ook was.

    Anderen zeiden dat de betekenis is: Hij heeft mij gemaakt tot een leraar van het goede.

    Wij vermelden wie dat zei:

    Yūnus ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft mij verteld, hij zei: Sufyān heeft ons verteld betreffende zijn woord (en Hij heeft mij gezegend gemaakt, waar ik ook ben): hij zei: een leraar van het goede.

    Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Jarīr heeft ons verteld, op gezag van Layth, op gezag van Mujāhid, betreffende zijn woord (en Hij heeft mij gezegend gemaakt, waar ik ook ben): hij zei: een leraar van het goede, waar ik ook was.

    En zijn woord (en Hij heeft mij aangespoord tot het gebed (al-ṣalāh) en de verplichte aalmoes (al-zakāh)): dat wil zeggen: Hij heeft beschikt dat Hij mij zou aansporen tot het gebed en de verplichte aalmoes — dat wil zeggen: het bewaken van de grenzen van het gebed en het onderhouden ervan zoals het mij is opgelegd. En in de zakāh zijn twee betekenissen: de eerste is de zakāh van bezittingen, dat men die afdraagt; de tweede is de zuivering van het lichaam van de bezoedeling der zonden — dan is de betekenis: en Hij spoorde mij aan tot het laten van zonden en het mijden van ongehoorzaamheid.

    En zijn woord (zolang ik leef) betekent: zolang ik in leven ben in deze wereld en aanwezig ben. Dit maakt duidelijk dat de betekenis van zakāh in deze context de zuivering van het lichaam van zonden is, omdat ʿĪsā — moge de gebeden en vrede van Allah op hem zijn — als eigenschap had dat hij niets bewaarde voor de volgende dag, zodat de zakāh van bezittingen hem niet opgelegd zou worden — tenzij de zakāh die hem was opgelegd de ṣadaqa betekende met alles wat overbleef boven zijn levensonderhoud; dan zou dat ook een correcte uitleg zijn.

    Toon originele Arabische tekst
    وقوله ( وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا ) اختلف أهل التأويل في معنى ذلك، فقال بعضهم: معناه: وجعلني نفاعا. * ذكر من قال ذلك: حدثني سليمان بن عبد الرحمن بن حماد الطلحي، قال: ثنا العلاء، عن عائشة امرأة ليث، عن ليث، عن مجاهد ( وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا ) قال: نفاعا. وقال آخرون: كانت بركته الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر. * ذكر من قال ذلك: حدثني سليمان بن عبد الجبار، قال: ثنا محمد بن يزيد بن خنيس المخزومي، قال: سمعت وُهَيْب ابن ابن الورد مولى بني مخزوم، قال: لقي عالم عالما لما هو فوقه في العلم، قال له: يرحمك الله، ما الذي أعلن من علمي، قال: الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر، فإنه دين الله الذي بعث به أنبياءه إلى عباده، وقد اجتمع الفقهاء على قول الله: ( وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنْتُ ) وقيل: ما بركته؟ قال: الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر أينما كان. وقال آخرون معنى ذلك: جعلني معلم الخير. * ذكر من قال ذلك: حدثني يونس بن عبد الأعلى، قال: ثنا سفيان في قوله ( وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنْتُ ) قال: معلما للخير. حدثنا ابن حميد، قال: ثنا جرير، عن ليث، عن مجاهد ، قوله ( وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنْتُ ) قال: معلمًا للخير حيثما كنت. وقوله ( وَأَوْصَانِي بِالصَّلاةِ وَالزَّكَاةِ ) يقول: وقضى أن يوصيني بالصلاة والزكاة، يعنى المحافظة على حدود الصلاة وإقامتها على ما فرضها عليّ. وفي الزكاة معنيان: أحدهما: زكاة الأموال أن يؤدّيها. والآخر: تطهير الجسد من دنس الذنوب; فيكون معناه: وأوصاني بترك الذنوب واجتناب المعاصي. وقوله ( مَا دُمْتُ حَيًّا ) يقول: ما كنت حيا في الدنيا موجودا، وهذا يبين عن أن معنى الزكاة في هذا الموضع: تطهير البدن من الذنوب، لأن الذي يوصف به عيسى صلوات الله وسلامه عليه أنه كان لا يدّخر شيئا لغد، فتجب عليه زكاة المال ، إلا أن تكون الزكاة التي كانت فرضت عليه الصدقة بكلّ ما فضل عن قوته، فيكون ذلك وجهًا صحيحًا.