Tabari
Terug naar surah 18, ayah 63

Tafseer van De Grot · Al-Kahf · 18:63

قَالَ أَرَءَيْتَ إِذْ أَوَيْنَآ إِلَى ٱلصَّخْرَةِ فَإِنِّى نَسِيتُ ٱلْحُوتَ وَمَآ أَنسَىٰنِيهُ إِلَّا ٱلشَّيْطَٰنُ أَنْ أَذْكُرَهُۥ ۚ وَٱتَّخَذَ سَبِيلَهُۥ فِى ٱلْبَحْرِ عَجَبًۭا

Hij (de gezel) zei: "Zag jij (wat er gebeurde) toen wij ons naar de rots begaven'? Voorwaar, toen vergat ik de vis, en ik ben hem niet vergelen te herinneren, behalve door de Satan. En bij zocht zijn weg in de zee op een verbazingwekkende manier."

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van de betekenis van de woorden van Allah de Verhevene: قَالَ أَرَأَيْتَ إِذْ أَوَيْنَا إِلَى الصَّخْرَةِ فَإِنِّي نَسِيتُ الْحُوتَ وَمَا أَنْسَانِيهُ إِلا الشَّيْطَانُ أَنْ أَذْكُرَهُ وَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ عَجَبًا (vers 63)

    Allah de Verhevene zegt: de jongeling van Mūsā zei tot Mūsā, toen deze tegen hem zei "breng ons ons middagmaal zodat wij kunnen eten": "Heb jij gezien toen wij onze toevlucht namen tot de rots — want ik vergat daar de vis وَمَا أَنْسَانِيهُ إِلا الشَّيْطَانُ — dat wil zeggen: en niemand deed mij de vis vergeten behalve de satan — أَنْ أَذْكُرَهُ: het woord an staat in de accusatief als terugwijzing op de vis, want de betekenis van de zin is: en niemand deed mij vergeten het te noemen — de vis — behalve de satan. Het antecedent van أَنْ أَذْكُرَهُ is de vis, en terugwijzend op dit antecedent staat أَنْ أَذْكُرَهُ.

    In het exemplaar van ʿAbd Allāh [ibn Masʿūd] staat dit overgeleverd als: "wa-mā ansānīhi an adhkurahu illā al-shayṭān."

    Dit is mij medegedeeld door Bishr, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda.

    Al-ʿAbbās ibn al-Walīd heeft mij verteld, hij zei: Ik hoorde Muḥammad ibn Maʿqil vertellen, op gezag van zijn vader, dat de rots waarbij Mūsā zijn toevlucht nam, de rots is voorbij de Rivier van de Wolf (nahr al-dhiʾb) op de weg [naar het bestemde punt].

    وَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ عَجَبًا: een verwonderlijk ding.

    Zoals Muḥammad ibn ʿAmr mij heeft verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld — en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden op gezag van Ibn Abī Najiḥ, op gezag van Mujāhid, die over فِي الْبَحْرِ عَجَبًا zei: "Mūsā verwonderde zich over het spoor van de vis in de zee en over zijn cirkelbewegingen waarbinnen hij was verdwenen — en daar vond hij al-Khaḍir."

    Al-Qāsim heeft ons verteld, hij zei: al-Ḥusayn heeft ons verteld, hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Ibn Jurayj, op gezag van Mujāhid — met gelijke strekking.

    Al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: ʿAbd al-Razzāq heeft ons bericht, hij zei: Maʿmar heeft ons bericht, op gezag van Qatāda, over Zijn woord وَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ عَجَبًا: "Mūsā was, toen de vis zijn weg door de zee had genomen als een verwonderlijk ding, verwonderd over het graven van de vis."

    Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei over وَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ عَجَبًا: "Bij Allah, het is een verwonderlijk ding — een vis waarvan men jarenlang had gegeten; wat is er verwonderlijker dan een vis waarvan men lange tijd had gegeten en die vervolgens levend werd totdat hij in de zee werd bijeengedreven."

    Muḥammad ibn Saʿd heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, hij zei: mijn oom heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, op gezag van zijn vader, op gezag van Ibn ʿAbbās, die zei: "De vis raakte niets in de zee aan of het droogde uit en werd een rots — en de Profeet van Allah ﷺ verwonderde zich hierover."

    Abū Kurayb heeft ons verteld, hij zei: al-Ḥasan ibn ʿAṭiyya heeft ons verteld, hij zei: ʿAmr ibn Thābit heeft ons verteld, op gezag van zijn vader, op gezag van Saʿīd ibn Jubayr, op gezag van Ibn ʿAbbās, over وَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ عَجَبًا: "Dat wil zeggen: het graven van de vis door de zee was voor Mūsā een verwonderlijk ding."

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : قَالَ أَرَأَيْتَ إِذْ أَوَيْنَا إِلَى الصَّخْرَةِ فَإِنِّي نَسِيتُ الْحُوتَ وَمَا أَنْسَانِيهُ إِلا الشَّيْطَانُ أَنْ أَذْكُرَهُ وَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ عَجَبًا (63) يقول تعالى ذكره: قال فتى موسى لموسى حين قال له: آتنا غداءنا لنطعم: أرأيت إذا أوينا إلى الصخرة فإني نسيت الحوت هنالك ( وَمَا أَنْسَانِيهُ إِلا الشَّيْطَانُ ) يقول: وما أنساني الحوت إلا الشيطان ( أَنْ أَذْكُرَهُ ) فأن في موضع نصب ردّا على الحوت، لأن معنى الكلام: وما أنساني أن أذكر الحوت إلا الشيطان سبق الحوت إلى الفعل، وردّ عليه قوله ( أَنْ أَذْكُرَهُ ) وقد ذكر أن ذلك في مصحف عبد الله: وما أنسانيه أن أذكره إلا الشيطان. حدثني بذلك بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قتادة ، حدثني العباس بن الوليد قال: سمعت محمد بن معقل، يحدّث عن أبيه، أن الصخرة التي أوى إليها موسى هي الصخرة التي دون نهر الذئب (1) على الطريق ( وَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ عَجَبًا ) يعجب منه. كما حدثني محمد بن عمرو، قال: ثنا أبو عاصم، قال: ثنا عيسى ، وحدثني الحارث، قال: ثنا الحسن، قال: ثنا ورقاء، جميعا عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد، قوله: ( فِي الْبَحْرِ عَجَبًا ) قال: موسى يعجب من أثر الحوت في البحر ودوراته التي غاب فيها، فوجد عندها خضرا. حدثنا القاسم، قال: ثنا الحسين، قال: ثني حجاج، عن ابن جريج، عن مجاهد، مثله. حدثنا الحسن، قال: أخبرنا عبد الرزاق، قال: أخبرنا معمر، عن قتادة، في قوله : ( وَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ عَجَبًا ) فكان موسى لما اتخذ سبيله في البحر عجبا، يعجب من سرب الحوت. حدثني يونس، قال: أخبرنا ابن وهب، قال: قال ابن زيد، في قوله: ( وَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ عَجَبًا ) قال: عجب والله حوت كان يوكل منه أدهرا، أيّ شيء أعجب من حوت كان دهرا من الدهور يؤكل منه، ثم صار حيا حتى حشر في البحر. حدثني محمد بن سعد، قال: ثني أبي، قال: ثني عمي ، قال: ثني أبي، عن أبيه، عن ابن عباس، قال: جعل الحوت لا يمسّ شيئا في البحر إلا يبس حتى يكون صخرة، فجعل نبيّ الله صلى الله عليه وسلم يعجب من ذلك. حدثنا أبو كريب، قال: ثنا الحسن بن عطية، قال: ثنا عمرو بن ثابت، عن أبيه، عن سعيد بن جبير، عن ابن عباس ( وَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ عَجَبًا ) قال: يعني كان سرب الحوت في البحر لموسى عجبا. ------------------------ الهوامش: (1) في ( عرائس المجالس للثعلبي المفسر ، طبعة الحلبي ص 218 ) : دون نهر الزيت .