Tafseer van De Grot · Al-Kahf · 18:59
En dat zijn de steden die Wij vernietigd hebben toen zij onrechtvaardig waren; en Wij hebben voor hun vernietiging een tijdstip bepaald.
De uitleg van de betekenis van de woorden van Allah de Verhevene: وَتِلْكَ الْقُرَى أَهْلَكْنَاهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِمْ مَوْعِدًا (vers 59)
Allah de Verhevene zegt: En die steden — van ʿĀd, Thamūd en de bewoners van het woud (Aṣḥāb al-Ayka) — hebben Wij hun bewoners te gronde gericht toen zij onrechtvaardig handelden en de tekenen van Allah verwierpen. وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِمْ مَوْعِدًا: dat wil zeggen: Wij stelden voor hun vernietiging een bepaald tijdstip en een bepaalde termijn vast; wanneer zij die bereikten, trof hen een bestraffing waarmee Wij hen te gronde richtten. Hij zegt: Zo ook hebben Wij voor deze polytheïsten (mushrikīn) uit jouw volk, o Muḥammad — die nooit in jou zullen geloven — een beloofde tijd vastgesteld; wanneer die beloofde tijd hen treft, zullen Wij hen verderven, overeenkomstig Onze gewoonte met de vroegere volkeren die hun gelijken waren.
Zoals Muḥammad ibn ʿAmr mij heeft verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld — en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden op gezag van Ibn Abī Najiḥ, op gezag van Mujāhid, die over لِمَهْلِكِهِمْ مَوْعِدًا zei: "Een termijn (ajal)."
Al-Qāsim heeft ons verteld, hij zei: al-Ḥusayn heeft mij verteld, hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Ibn Jurayj, op gezag van Mujāhid — met gelijke strekking.
De lezers verschilden van mening over de lezing van لِمَهْلِكِهِمْ. De algemene lezers van de Ḥijāz en Irak lazen het als "li-muhlakihim" — met damma op de mīm en fatḥa op de lām — door het op te vatten als het werkwoordsnomen (maṣdar) van "uhlikū ihlākan". ʿĀṣim las het als "li-mahlikihim" — met fatḥa op zowel de mīm als de lām — door het op te vatten als het werkwoordsnomen van "halikū halākan wa-mahlakan".
De lezing die naar mijn oordeel het meest correct is, is die welke het leest als "li-muhlakihim" — met damma op de mīm en fatḥa op de lām — vanwege de overeenstemming van de gezaghebbende lezers hierover, en op grond van het argument dat Zijn voorafgaande woord وَتِلْكَ الْقُرَى أَهْلَكْنَاهُمْ aangeeft. Dat het werkwoordsnomen afgeleid zou zijn van "ahlaknā" ligt meer voor de hand, nu dat voorafgaat. En er staat "ahlaknāhum" terwijl er eerst وَتِلْكَ الْقُرَى staat, omdat de verderf in werkelijkheid de bewoners van die steden trof; het betoog volgt dus de betekenis en niet de letterlijke woordvorm. De strekking van het vers is dan: En die steden hebben Wij hun bewoners te gronde gericht toen zij onrechtvaardig handelden, en Wij stelden een beloofde tijd vast voor hun vernietiging.
