Tabari
Terug naar surah 17, ayah 88

Tafseer van De Nachtreis · Al-Israa · 17:88

قُل لَّئِنِ ٱجْتَمَعَتِ ٱلْإِنسُ وَٱلْجِنُّ عَلَىٰٓ أَن يَأْتُوا۟ بِمِثْلِ هَٰذَا ٱلْقُرْءَانِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِۦ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍۢ ظَهِيرًۭا

Zeg (O Moehammad): "Als de mensen en de Djinn's zich zouden verzamelen om het gelijke van deze Koran te maken; dan kunnen zij niet het daaraan gelijke komen, zelfs al zouden zij elkur hulp zijn."

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Allah, groot zij Zijn lof, zegt: Zeg, o Muḥammad, tot degenen die zeiden dat zij met de evenwaardige van deze Koran zouden komen: Zelfs al zouden mensen en djinn samenkomen om de gelijke van deze Koran te brengen, zij zouden hem nooit kunnen evenaren, ook al steunden zij elkander. En er is vermeld dat dit vers aan de Boodschapper van Allah ﷺ werd neergezonden naar aanleiding van een groep Joden die met hem in debat waren gegaan over de Koran en hem hadden gevraagd een ander teken mee te brengen dat zijn profeetschap bevestigde, omdat zij — naar eigen zeggen — de kracht hadden hem te evenaren.

    Verhaal van de overlevering hierover: Abū Kurayb heeft ons verteld, die zei: Yūnus ibn Bukayr heeft ons verteld, die zei: Muḥammad ibn Isḥāq heeft ons verteld, die zei: Muḥammad ibn Abī Muḥammad, vrijgelatene van Zayd ibn Thābit, heeft mij verteld, die zei: Saʿīd ibn Jubayr of ʿIkrima heeft mij verteld, op gezag van Ibn ʿAbbās, die zei: Maḥmūd ibn Sayḥān, ʿUmar ibn Aḍāʾ, Baḥrī ibn ʿAmr, ʿAzīz ibn Abī ʿAzīz en Salām ibn Mishkam kwamen naar de Boodschapper van Allah ﷺ en zeiden: "Vertel ons, o Muḥammad, over wat u ons hebt gebracht — is het de waarheid van bij Allah, de Machtige en Geweldige? Want wij zien het niet als samenhangend zoals de Tora samenhangt." De Boodschapper van Allah ﷺ zei tot hen: "Ja, bij Allah, u weet dat het van bij Allah is; u treft het bij u opgeschreven aan. En al zouden mensen en djinn samenkomen het gelijke ervan te brengen, zij zouden het niet kunnen brengen." Toen zeiden zij — dat wil zeggen: Finḥāṣ, ʿAbd Allāh ibn Ṣūriyā, Kinānah ibn Abī al-Ḥuqayq, Ushayʿ, Kaʿb ibn Asad, Samūʾal ibn Zayd en Jabāl ibn ʿAmr — allen tezamen: "O Muḥammad, noch mens noch djinn heeft jou dit geleerd." De Boodschapper van Allah ﷺ zei: "Bij Allah, u weet dat het van bij Allah is; u treft het bij u opgeschreven aan in de Tora en het Evangelie." Zij zeiden: "O Muḥammad, Allah doet voor zijn boodschapper wanneer hij hem zendt wat Hij wil, en kan van hem krijgen wat Hij wenst. Breng ons een Boek dat wij kunnen lezen en kennen, anders brengen wij u de gelijke van wat u brengt." Hierop zond Allah, Machtig en Groot, over hen en over hetgeen zij zeiden neer: Qul la-ini ijtamaʿati al-insu wa-al-jinnu ʿalā an yaʾtū bi-mithli hādhā al-Qurʾāni lā yaʾtūna bi-mithlihi wa-law kāna baʿḍuhum li-baʿḍin ẓahīran.

    Al-Qāsim heeft ons verteld, die zei: al-Ḥusayn heeft ons verteld, die zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Ibn Jurayj, over Zijn woorden la-ini ijtamaʿati al-insu wa-al-jinnu ... tot Zijn woorden wa-law kāna baʿḍuhum li-baʿḍin ẓahīran — hij zei: "ondersteuner." Hij zei: dat wil zeggen: Hadden de djinn zich getoond en de mensen hen geholpen, waarbij zij elkander hadden bijgestaan — dan nog hadden zij de gelijke van deze Koran niet kunnen brengen. Zijn woorden, Machtig en Groot: lā yaʾtūna bi-mithlihi staan in de nominatief; dat is het antwoord op "la-in" — want wanneer de Arabieren op "la-in" antwoorden met "lā", zetten zij hetgeen volgt in de nominatief, omdat "la-in" als een eed functioneert en het antwoord op een eed met "lā" in de nominatief staat; soms ook in de jussief omdat de "in" waaraan een lam is toegevoegd soms ook zo beantwoord wordt — zoals al-Aʿshā zei:

    la-in munītu bi-nā ʿan ghibbi maʿrakatin lā tulfinā ʿan dimāʾi al-qawmi nantafilu

    [Noot van de uitgevers: Ibn Isḥāq vermeldt in de Sīra de namen van de Joodse tegenstanders, maar ik heb onder hen niemand gevonden met de naam ʿUmar ibn Aṣān die in de grondtekst staat; het is wellicht Nuʿmān ibn Aḍāʾ van de Banū Qaynuqāʿ. Dit vers is van al-Aʿshā Maymūn ibn Qays; het bewijs is dat het antwoord op de eed "la-in munītu" het woord "lā tulfinā" is, dat niet door een bevestigingsnūn wordt versterkt, hoewel het het antwoord op een eed is — dit is toegestaan wanneer het antwoord met een ontkenning begint, zoals Allah zegt: lā yaʾtūna bi-mithlihi.]

    Toon originele Arabische tekst
    يقول جلّ ثناؤه: قل يا محمد للذين قالوا لك: إنا نأتي بمثل هذا القرآن: لئن اجتمعت الإنس والجنّ على أن يأتوا بمثله، لا يأتون أبدا بمثله، ولو كان بعضهم لبعض عونا وظهيرا. وذُكِر أن هذه الآية نـزلت على رسول الله صلى الله عليه وسلم بسبب قوم من اليهود جادلوه في القرآن، وسألوه أن يأتيهم بآية غيره شاهدة له على نبوّته، لأن مثل هذا القرآن بهم قُدرة على أن يأتوا به. ذكر الرواية بذلك حدثنا أبو كريب، قال: ثنا يونس بن بكير ، قال: ثنا محمد بن إسحاق، قال: ثنا محمد بن أبي محمد مولى زيد بن ثابت، قال: ثني سعيد بن جبير أو عكرمة، عن ابن عباس، قال: أتى رسول الله صلى الله عليه وسلم محمود بن سيحان وعمر بن أضا (1) وبحري بن عمرو، وعزيز بن أبي عزيز، وسلام بن مِشْكم، فقالوا: أخبرنا يا محمد بهذا الذي جئتنا به حقّ من عند الله عزّ وجلّ ، فإنا لا نراه متناسقا كما تناسق التوراة، فقال لهم رسول الله صلى الله عليه وسلم: " أما وَالله إِنَّكُمْ لَتَعْرِفُونَ أَنَّهُ مِنْ عِنْدِ الله تَجِدُونَهُ مَكْتُوبا عِنْدَكُمْ، وَلَو اجْتَمَعَتِ الإنْسُ والجِنُّ على أنْ يَأْتُوا بِمِثْلِهِ ما جاءُوا بِهِ ، فقال عند ذلك، وهم جميعا: فِنْحاص، وعبد الله بن صُورِيا، وكِنانة بن أبي الحُقيق، وأشيع، وكعب بن أسد، وسموءَل بن زيد، وجبل بن عمرو: يا محمد ما يعلِّمك هذا إنس ولا جان ، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم :أما وَالله إِنَّكُمْ لَتَعْلَمُونَ أَنَّهُ مِنْ عِنْدِ الله تَجِدُونَهُ مَكْتُوبا عِنْدكمْ في التَّوْرَاةِ والإنجِيلِ ، فقالوا: يا محمد ، إن الله يصنع لرسوله إذا بعثه ما شاء، ويقدر منه على ما أراد، فأنـزل علينا كتابا تقرؤه ونعرفه، وإلا جئناك بمثل ما تأتي به، فأنـزل الله عزّ وجلّ فيهم وفيما قالوا( قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الإنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هَذَا الْقُرْآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا ) . حدثنا القاسم، قال: ثنا الحسين، قال: ثني حجاج، عن ابن جريج، قوله ( لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الإنْسُ وَالْجِنُّ ).... إلى قوله ( وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا ) قال: معينا، قال: يقول: لو برزت الجنّ وأعانهم الإنس، فتظاهروا لم يأتوا بمثل هذا القرآن. وقوله عزّ وجلّ( لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ ) رفع، وهو جواب لقوله " لئن "، لأن العرب إذا أجابت لئن بلا رفعوا ما بعدها، لأن " لئن " كاليمين وجواب اليمين بلا مرفوع، وربما جزم لأن التي يجاب بها زيدت عليه لام، كما قال الأعشى: لَئِـنْ مُنِيـتَ بِنـا عَـنْ غِـبِّ مَعْرَكَةٍ لا تُلْفنــا عَـنْ دِمـاءِ القَـوْمِ نَنْتَفِـلُ (2) -------------------------- الهوامش : (1) قد بين ابن إسحاق في السيرة أسماء الأعداء من يهود، ولم أجد بينهم من اسمه عمر بن أصان الذي جاء في الأصل، ولعله نعمان ابن أضا، من بني قينقاع (انظر السيرة طبعة الحلبي 2: 161). (2) هذا البيت للأعشى ميمون بن قيس (ديوانه طبع القاهرة بشرح الدكتور محمد حسين ص 63) من قصيدته التي مطلعها: "ودع هريرة" وعدتها 66 بيتا، وبيت الشاهد هو ال 63 قالها ليزيد بن مسهر، أبي ثابت الشيباني، يقول: إنا لا نمل القتال، ولو قدر لك أن تبتلى بنا في أعقاب معركة قد خضناها، لوجدت فينا قوة على قتال جدير، ولم ترنا نحيد عن الخوض في الدماء مرة أخرى. ومحل الشاهد فيه أن قول الله (لا يأتون بمثله) جواب للقسم المتقدم عليه في قوله تعالى (لئن اجتمعت) ولم يؤكد فعل الجواب بالنون، لأنه مسبوق بالنفي "لا".. ومثله في قول الأعشى؛: "لا تلفنا" الذي لم يؤكد بالنون مع أنه جواب القسم "لئن منيت"، وامتنع التوكيد لوجود النفي في الجواب.