Tabari (1 passage)

1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

   De Verhevene, wiens lof wordt vermeld, zegt: er is geen enkele stad onder de steden of Wij zullen de bewoners ervan vernietigen door uitsterven, en hen met uitroeiing wegvagen vóór de Dag der Opstanding, of haar bestraffen, hetzij met een beproeving van doding door het zwaard, of een andere soort van bestraffing — een strenge bestraffing (ʿadhāb).

   Zoals Muḥammad ibn ʿAmr mij heeft verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en Al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: Al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over het woord van Allah, machtig en verheven is Hij: وَإِنْ مِنْ قَرْيَةٍ إِلا نَحْنُ مُهْلِكُوهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ("En er is geen stad of Wij zullen haar vernietigen vóór de Dag der Opstanding") — dus Wij zullen haar wegvagen — أوْ مُعَذِّبُوهَا ("of haar bestraffen") door doding en beproeving. Hij zei: elke stad op aarde zal door een deel hiervan getroffen worden.

   Al-Qāsim heeft ons verteld, hij zei: Al-Ḥusayn heeft ons verteld, hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Ibn Jurayj, op gezag van Mujāhid, met iets soortgelijks, behalve dat hij zei: dit, of een deel ervan, zal haar treffen.

   Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over Zijn woord وَإِنْ مِنْ قَرْيَةٍ إِلا نَحْنُ مُهْلِكُوهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ أَوْ مُعَذِّبُوهَا ("En er is geen stad of Wij zullen haar vernietigen vóór de Dag der Opstanding, of haar bestraffen"): een beslissing van Allah, zoals jullie horen, waaraan niet te ontkomen is; ofwel vernietigt Hij haar door de dood, ofwel vernietigt Hij haar door een uitroeiende bestraffing, wanneer zij Zijn gebod verlaten en Zijn boodschappers loochenen.

   Muḥammad ibn Bashshār heeft ons verteld, hij zei: ʿAbd al-Raḥmān heeft ons verteld, hij zei: Sufyān heeft ons verteld, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid وَإِنْ مِنْ قَرْيَةٍ إِلا نَحْنُ مُهْلِكُوهَا ("En er is geen stad of Wij zullen haar vernietigen"), hij zei: Wij zullen haar wegvagen.

   Al-Qāsim heeft ons verteld, hij zei: Al-Ḥusayn heeft mij verteld, hij zei: Abū al-Aḥwaṣ heeft ons verteld, op gezag van Simāk ibn Ḥarb, op gezag van ʿAbd al-Raḥmān ibn ʿAbd Allāh, hij zei: wanneer ontucht (zinā) en woekerrente (ribā) openlijk verschijnen onder de bewoners van een stad, geeft Allah toestemming tot haar ondergang.

   En Zijn woord كَانَ ذَلِكَ فِي الْكِتَابِ مَسْطُورًا ("Dat staat opgetekend in het Boek") betekent: in het Boek waarin alles wat zal zijn is opgeschreven, en dat is de welbewaarde Tafel (al-Lawḥ al-Maḥfūẓ).

   Zoals Yūnus mij heeft verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei, over Zijn woord كَانَ ذَلِكَ فِي الْكِتَابِ مَسْطُورًا ("Dat staat opgetekend in het Boek"), hij zei: in de Moeder van het Boek (umm al-kitāb); en hij reciteerde لَوْلا كِتَابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ ("Ware het niet om een voorafgaand besluit van Allah"). En met Zijn woord مَسْطُورًا ("opgetekend") bedoelt Hij: opgeschreven en verduidelijkt. Hiertoe behoort ook de uitspraak van al-ʿAjjāj:

   En weet dat de Heer van Majesteit reeds heeft beschikt

   in de eerdere Boeken die Hij had opgeschreven

   dit gebod van jou — bescherm daarin tegen verderf en verval.

   Toon originele Arabische tekst

   يقول تعالى ذكره: وما من قرية من القرى إلا نحن مهلكو أهلها بالفناء، فمبيدوهم استئصالا قبل يوم القيامة، أو معذّبوها، إما ببلاء من قتل بالسيف، أو غير ذلك من صنوف العذاب عذابا شديدا. كما حدثني محمد بن عمرو، قال: ثنا أبو عاصم، قال: ثنا عيسى؛ وحدثني الحرث، قال: ثنا الحسن قال: ثنا ورقاء، عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد، في قول الله عزّ وجلّ( وَإِنْ مِنْ قَرْيَةٍ إِلا نَحْنُ مُهْلِكُوهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ) فمبيدوها(أوْ مُعَذِّبُوهَا) بالقتل والبلاء، قال: كل قرية في الأرض سيصيبها بعض هذا. حدثنا القاسم، قال: ثنا الحسين، قال: ثني حجاج، عن ابن جريج، عن مجاهد، بنحوه، إلا أنه قال: سيصيبها هذا أو بعضه. حدثنا بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قتادة، قوله ( وَإِنْ مِنْ قَرْيَةٍ إِلا نَحْنُ مُهْلِكُوهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ أَوْ مُعَذِّبُوهَا ) قضاء من الله كما تسمعون ليس منه بدّ، إما أن يهلكها بموت وإما أن يهلكها بعذاب مستأصل إذا تركوا أمره، وكذّبوا رسله. حدثنا محمد بن بشار، قال: ثنا عبد الرحمن، قال: ثنا سفيان، عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد ( وَإِنْ مِنْ قَرْيَةٍ إِلا نَحْنُ مُهْلِكُوهَا ) قال: مبيدوها. حدثنا القاسم، قال: ثني الحسين، قال: ثنا أبو الأحوص، عن سماك بن حرب، عن عبد الرحمن بن عبد الله، قال: إذا ظهر الزنا والربا في أهل قرية أذن الله في هلاكها. وقوله ( كَانَ ذَلِكَ فِي الْكِتَابِ مَسْطُورًا ) يعني في الكتاب الذي كتب فيه كلّ ما هو كائن، وذلك اللوح المحفوظ. كما حدثني يونس، قال: أخبرنا ابن وهب، قال: قال ابن زيد، في قوله ( كَانَ ذَلِكَ فِي الْكِتَابِ مَسْطُورًا ) قال: في أمّ الكتاب، وقرأ لَوْلا كِتَابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ ويعني بقوله (مَسْطُورًا) مكتوبا مبينا، ومنه قول العجاج: واعْلَــمْ بـأنَّ ذَا الجَـلالِ قَـدْ قَـدَرْ فـي الكُـتُبِ الأولـى التـي كان سَطَرْ أمْرَكَ هذَا فاحْتَفِظْ فِيهِ النَّهَرْ (5) ------------------------ الهوامش: (5) هذه أبيات ثلاثة من مشطور الرجز للعجاج بن رؤبة من أرجوزة مطولة عدة أبياتها 229 بيتا يمدح بها عمر بن عبيد الله ابن معمر، (انظر ديوان العجاج صبع ليبسج سنة 1903 ص 15-21). وفيه "الصحف" في موضع: "الكتب". و (فاعلم) في موضع واعلم. وانظر مجاز القرآن لأبي عبيدة (1: 383) وقال: مسطورا أي مبينا مكتوبا وفي روايته النتر بفتح النون والتاء. وقال: النتر: الخديعة. وفي (اللسان: نتر): والنتر بالتحريك: الفساد والضياع، قال العجاج: "واعلم... إلخ" الأبيات.