Tabari
Terug naar surah 16, ayah 94

Tafseer van De Bij · An-Nahl · 16:94

وَلَا تَتَّخِذُوٓا۟ أَيْمَٰنَكُمْ دَخَلًۢا بَيْنَكُمْ فَتَزِلَّ قَدَمٌۢ بَعْدَ ثُبُوتِهَا وَتَذُوقُوا۟ ٱلسُّوٓءَ بِمَا صَدَدتُّمْ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ ۖ وَلَكُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌۭ

En zweert juillie eden niet als een list tussen jullie, zodat een voet uitglijdt nadat die stevig neergezet was en jullie zullen het slechte moeten proeven vanwege jullie afhouden (van de mensen) van de Weg van Allah. En voor jullie (zondaars) is er een geweldige bestraffing.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Allah, verheven is Zijn vermelding, zegt: Maak jullie onderling afgelegde eden niet tot bedrog en misleiding waarmee jullie mensen bestrijden. فَتَزِلَّ قَدَمٌ بَعْدَ ثُبُوتِهَا (Zodat een voet uitglijdt nadat hij vast heeft gestaan): dat wil zeggen: zodat jullie te gronde gaan nadat jullie veilig waren voor de ondergang. Dit is slechts een gelijkenis voor ieder die na gezondheid in beproeving valt, of na veiligheid in gevaar. وَتَذُوقُوا السُّوءَ (En jullie het kwade proeven): dat wil zeggen: de kwelling (ʿadhāb) van Allah voor het breken van de verbintenis. بِمَا صَدَدْتُمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ (Vanwege het feit dat jullie van de weg van Allah hebben afgewend): dat wil zeggen: vanwege jullie afwending van anderen van de weg van Allah door jullie bedrieglijke eden en jullie schending van verbintenissen — want wanneer mensen zien dat jullie eden verbreken en verbintenissen schenden, onthouden zij zich van het sluiten van eden en verbintenissen, en dat is een afwending van anderen van de weg van Allah. وَلَكُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ (En voor jullie is een geweldige bestraffing): dat wil zeggen: naast de kwelling die jullie in het aardse leven treffen vanwege het breken van verbintenissen en eden, wacht jullie een geweldige bestraffing bij Allah op de Dag der Opstanding.

    Toon originele Arabische tekst
    يقول تعالى ذكره: ولا تتخذوا أيمانكم بينكم دَخَلا وخديعة بينكم، تغزون بها الناس ( فَتَزِلَّ قَدَمٌ بَعْدَ ثُبُوتِهَا ) يقول: فتهلكوا بعد أن كنتم من الهلاك آمنين. وإنما هذا مثل لكل مبتلى بعد عافية، أو ساقطٍ في ورطة بعد سلامة، وما أشبه ذلك: (زلَّت قدمه)، كما قال الشاعر: سـيَمْنَعُ مِنْـكَ السَّـبْقُ إنْ كُـنْتَ سابِقا وتُلْطَــعُ إنْ زَلَّــتْ بـكَ النَّعْـلانِ (1) وقوله ( وَتَذُوقُوا السُّوءَ ) يقول: وتذوقوا أنتم السوء وذلك السوء: هو عذاب الله الذي يعذّب به أهل معاصيه في الدنيا، وذلك بعض ما عذّب به أهل الكفر ( بِمَا صَدَدْتُمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ) يقول: بما فَتنتم من أراد الإيمان بالله ورسوله عن الإيمان ( وَلَكُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ) في الآخرة، وذلك نار جهنم ، وهذه الآية تدلّ على أن تأويل بُرَيْدة الذي ذكرنا عنه ، في قوله وَأَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّهِ إِذَا عَاهَدْتُمْ والآيات التي بعدها، أنه عُنِيَ بذلك : الذين بايعوا رسول الله صلى الله عليه وسلم على الإسلام، عن (2) مفارقة الإسلام لقلة أهله، وكثرة أهل الشرك هو الصواب، دون الذي قال مجاهد أنهم عنوا به، لأنه ليس في انتقال قوم تحالفوا عن حلفائهم إلى آخرين غيرهم ، صدّ عن سبيل الله ولا ضلال عن الهدى، وقد وصف تعالى ذكره في هذه الآية فاعِلِي ذلك ، أنهم باتخاذهم الأيمان دَخَلا بينهم ، ونقضهم الأيمان بعد توكيدها، صادّون عن سبيل الله، وأنهم أهل ضلال في التي قبلها، وهذه صفة أهل الكفر بالله لا صفة أهل النُّقْلة بالحلف عن قوم إلى قوم.