Tabari
Terug naar surah 14, ayah 3

Tafseer van Ibraahiem (Abraham) · Ibrahim · 14:3

ٱلَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا عَلَى ٱلْءَاخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ فِى ضَلَٰلٍۭ بَعِيدٍۢ

Degenen die het wereldse leven verkiezen boven het Hiernamaals, en afhouden van de Weg van Allah en die wensen dat die krom wordt. Zij zijn degenen die in vergaande dwaling verkeren.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Abū Jaʿfar zei: Allah de Verhevene bedoelt met Zijn woorden de mensen die het leven van deze wereld boven het Hiernamaals verkiezen (al-ladhīna yastaḥibbūna al-ḥayāta al-dunyā ʿalā al-ākhira): degenen die het leven van deze wereld en haar genietingen verkiezen, alsmede de ongehoorzaamheid aan Allah daarin, boven de gehoorzaamheid aan Allah en de handelingen die hen dichter bij Zijn welbehagen brengen — de heilzame daden die vruchten afwerpen in het Hiernamaals. Wa-yaṣuddūna ʿan sabīli Allāh — Hij zegt: zij weerhouden degenen die wilden geloven in Allah en het volgen van Zijn gezant, overeenkomstig hetgeen hij van bij Allah had gebracht, van dit geloof en van dit volgen. Wa-yabghūnahā ʿiwajan — Hij zegt: zij zoeken de weg van Allah — dat wil zeggen Zijn godsdienst, waarmee Hij Zijn gezant heeft gezonden — krom te maken: door vervalsing en verandering middels leugen en valsheid.

    De term "al-ʿiwaj" (عِوَج), met kasra op de ʿayn en fatḥa op de wāw, wordt gebruikt met betrekking tot godsdienst, land en al wat niet rechtopstaand is. Wat echter rechtopstaand is — zoals een muur, een speer of een tand — daarvan zegt men met fatḥa op zowel de ʿayn als de wāw: "ʿawaj" (عَوَج).

    Allah de Geëerde zegt: Ulāʾika fī ḍalālin baʿīd — Hij bedoelt deze ongelovigen die het leven van deze wereld boven het Hiernamaals verkiezen. Hij zegt: zij bevinden zich in een verwijdering van de waarheid die ver reikt, zij volgen een weg zonder leiding en wijken af van het rechte pad.

    De Arabischgeleerden verschilden van mening over de reden voor het gebruik van "ʿalā" in de uitdrukking ʿalā al-ākhira . Sommige Baṣrische grammatici zeiden: het werkwoord is verbonden met "ʿalā" zoals men ook zegt "ḍarabūhu fī al-sayf" (zij sloegen hem met het zwaard), waarbij "fī" de betekenis heeft van "bi" (met) — want deze voorzetsels zijn onderling inwisselbaar en kunnen worden weggelaten, zoals de Arabieren zeggen: "nazaltu Zaydan" (ik daalde af bij Zayd) en "marartu Zaydan" (ik passeerde Zayd), waarmee zij bedoelen: "marartu bihi" (ik passeerde hem) en "nazaltu ʿalayhi" (ik daalde bij hem af).

    Anderen zeiden: het voorzetstel "ʿalā" is hier gebruikt omdat het werkwoord de betekenis draagt van een ander werkwoord. In de uitdrukking yastaḥibbūna al-ḥayāta al-dunyā ligt namelijk de betekenis van "yuʾthirūna al-ḥayāta al-dunyā ʿalā al-ākhira" (zij geven de voorkeur aan het leven van deze wereld boven het Hiernamaals) — en vanwege die betekenis werd "ʿalā" ingevoegd. Dit en soortgelijke gevallen heb ik op meerdere plaatsen in dit boek reeds toegelicht, zodat herhaling overbodig is.

    Toon originele Arabische tekst
    قال أبو جعفر : يعني جل ثناؤه بقوله: ( الذين يستحبون الحياة الدنيا على الآخرة ) ، الذين يختارون الحياة الدنيا ومتاعها ومعاصي الله فيها ، على طاعة الله وما يقرِّبهم إلى رضاه من الأعمال النافعة في الآخرة (29) ( وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ) ، يقول: ويمنعون من أراد الإيمان بالله واتّباعَ رسوله على ما جاء به من عند الله ، من الإيمان به واتباعه (30) ( وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا )يقول: ويلتمسون سَبِيل الله وهي دينه الذي ابتعث به رسوله ( عوجًا ) : تحريفًا وتبديلا بالكذب والزّور. (31) * * * " والعِوَج " بكسر العين وفتح الواو ، في الدين والأرض وكل ما لم يكن قائمًا ، فأما في كلِّ ما كان قائمًا ، كالحائط والرمح والسنّ ، فإنه يقال بفتح العين والواو جميعًا " عَوَج ". (32) * * * يقول الله عز ذكره: ( أولئك في ضلال بعيد ) يعني هؤلاء الكافرين الذين يستحبُّون الحياة الدنيا على الآخرة . يقول: هم في ذهابٍ عن الحق بعيد ، وأخذ على غير هُدًى ، وجَوْر عن قَصْد السبيل. (33) * * * وقد اختلف أهل العربية في وجه دخول " على " في قوله: ( على الآخرة ) ، فكان بعض نحويى البَصْرة يقول: أوصل الفعل بـ" على " كما قيل: " ضربوه في السيف " ، يريد بالسيف ، (34) وذلك أن هذه الحروف يُوصل بها كلها وتحذَف ، نحو قول العرب: " نـزلتُ زيدًا " ، و " مررت زيدًا " ، يريدون: مررت به ، ونـزلت عليه. * * * وقال بعضهم: إنما أدخل ذلك ، لأن الفعل يؤدِّي عن معناه من الأفعال ، (35) ففي قوله: ( يستحبون الحياة الدنيا ) معناه يؤثرون الحياة الدنيا على الآخرة ، ولذلك أدخلت " على ". وقد بيَّنت هذا ونظائره في غير موضع من الكتاب ، بما أغنى عن الإعادة. (36) ---------------------- الهوامش : (29) انظر تفسير " الاستحباب " فيما سلف 14 : 175 . (30) انظر تفسير " الصد " فيما سلف : 467 ، تعليق : 2 ، والمراجع هناك . وتفسير " السبيل " فيما سلف من فهارس اللغة . (31) انظر تفسير " الابتغاء " فيما سلف 15 : 285 ، تعليق : 2 ، والمراجع هناك . وتفسير " العوج " فيما سلف 15 : 285 ، تعليق : 3 ، والمراجع هناك . (32) انظر بيانًا آخر عن " العوج " فيما سلف 12 : 448 ، وانظر مجاز القرآن لأبي عبيدة 1 : 335 ، وفيه خطأ بين هناك . (33) انظر تفسير " الضلال " فيما سلف من فهارس اللغة . (34) انظر ما سيأتي : 534 ، تعليق : 1 . (35) قوله : " يؤدي عن معناه من الأفعال " ، أي يتضمن معنى فعل غيره . (36) انظر " مباحث النحو والعربية وغيرها " ، فيما سلف من أجزاء هذا الكتاب .