Tafseer van De Donder · Ar-Ra'd · 13:3
Hij is Degene Die die de aarde heeft uitgespreid en daarop stevige bergen en rivieren heeft gemaakt, en van alle soorten vruchten heeft Hij paren gemaakt. Hij doet de nacht de dag bedekken. Voorwaar, daarin zijn Tekenen voof een volk, dat nadenkt.
Abū Jaʿfar zei: De Verhevene zegt: en Allah is Degene die de aarde uitgestrekt heeft en haar in lengte en breedte gespreid heeft.
En Zijn woord: وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ (en Hij heeft daarin bergen geplaatst) — de Verhevene zegt: en Hij heeft in de aarde stabiele bergen geplaatst.
"Al-rawāsī" is het meervoud van "rāsiya", dat wil zeggen: het vaste en standvastige. Men zegt: "arsaytu al-watad fī al-arḍ" — wanneer men het stevig in de grond drijft. Zoals de dichter zei — het is al-Aḥwaṣ:
"Daarin blijven de onvergankelijke rotsen staan, onbeweeglijk, en de neergedaalde as, En de onverzorgde tent-pin, die de slavin met de steen heeft vastgeslagen."
Dat wil zeggen: zij heeft hem bevestigd en vastgemaakt.
En Zijn woord: وَأَنْهَارًا (en rivieren) — Hij zegt: en Hij heeft in de aarde rivieren van water gemaakt.
En Zijn woord: وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ جَعَلَ فِيهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ (en van alle vruchten heeft Hij daarin twee paren gemaakt) — het woord "min" in Zijn woord "wamin kulli al-thamarāt jaʿala fīhā zawjayni ithnayn" is verbonden met het tweede "jaʿala", niet met het eerste.
De betekenis van de woorden is: en Hij heeft daarin twee paren gemaakt van alle vruchten. Met "twee paren" bedoelt Hij: van elk mannelijk exemplaar twee, en van elk vrouwelijk exemplaar twee, zodat dat vier zijn — van de mannelijke twee, en van de vrouwelijke twee, volgens de opvatting van sommigen.
Wij hebben eerder uiteengezet dat de Arabieren twee exemplaren "zawjayn" noemen, en het ene mannelijke exemplaar een "zawj" voor zijn vrouwelijke, en zo ook het ene vrouwelijke exemplaar een "zawj" of "zawja" voor zijn mannelijke, met een uitleg die niet herhaald hoeft te worden op deze plaats.
Dat wordt nog duidelijker door het woord van Allah, de Almachtige: وَأَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالأُنْثَى [Surah Al-Najm 53:45] — Hij noemde de twee, de mannelijke en de vrouwelijke, "zawjayn".
Wat bedoeld wordt met Zijn woord "zawjayni ithnayn" zijn twee soorten en twee typen.
En Zijn woord: يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ (Hij bedekt de nacht met de dag) — Hij zegt: de nacht overweldigt de dag en bekleedt hem met zijn duisternis, en de dag de nacht met zijn licht. Zoals:
20066 — Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over Zijn woord: يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ — dat wil zeggen: hij bekleedt de nacht met de dag.
En Zijn woord: إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ (Voorwaar, daarin zijn tekenen voor een volk dat nadenkt) — de Verhevene zegt: in wat Ik beschreven en vermeld heb van de wonderen van de schepping van Allah en de grootsheid van Zijn macht waarmee Hij deze dingen schiep, zijn er zeker tekenen en bewijzen en vermaningen voor een volk dat daarover nadenkt, waardoor zij bewijzen putten en lering trekken, zodat zij weten dat aanbidding slechts past en geoorloofd is voor Degene die dit alles schiep en bestuurde — en niet voor andere goden en afgodsbeelden die geen kwaad noch goed kunnen doen, noch voor iets anders — maar slechts voor Degene die dit alles voortbracht en in het bestaan riep uit het niets, de Gezegende en Verhevene, en dat de Macht waarmee Hij dit alles schiep, dezelfde Macht is waaraan het niet ontbreekt om hen die gestorven zijn onder Zijn schepping te doen herrijzen, en wat vergaan is terug te brengen, en te scheppen wat Hij wil scheppen daarmee.
