Tafseer van De Lasteraar · Al-Humaza · 104:9
In langgerekte zuilen.
Zijn woord: فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ (in uitgestrekte zuilen) — de lezers (qurrāʾ) verschilden van mening over de lezing daarvan. De algemene lezers van Medina en Basra lazen het als فِي عَمَدٍ, met fatḥa op de ʿayn en de mīm. De algemene lezers van Kufa lazen het als "فِي عُمُدٍ", met ḍamma op de ʿayn en de mīm. Onze mening over dit is dat het twee bekende lezingen zijn, die elk door geleerden onder de lezers zijn gelezen, en het zijn twee correcte dialectvormen. De Arabieren vervoegen "ʿamūd" (zuil) in de meervoudsvorm als "ʿumud" en "ʿamad", met zowel ḍamma op de twee letters als fatḥa op de twee letters. Zo handelen zij ook bij het meervoud van "ihāb" (leer-vel): zij vervoegen het als "uhuban", met ḍamma op de alif en de hāʾ, en "ahaban", met fatḥa op beide. Hetzelfde geldt voor "al-qaḍm". Wie van de lezers ook in welke van de twee leest, hij heeft het goed.
De mensen van uitlegging (ahl al-taʾwīl) verschilden van mening over de betekenis daarvan. Sommigen van hen zeiden: إِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ بِعَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ — dat wil zeggen: gesloten en vastgesloten over hen, en zo staat het ook in de lezing van ʿAbdullāh, voor zover ons bereikt heeft.
Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Mihrān heeft ons verteld, op gezag van Sufyān, op gezag van Qatāda, betreffende de lezing van ʿAbdullāh: "إِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ بِعَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ".
Anderen zeiden: de betekenis hiervan is echter dat zij in zuilen zijn binnengegaan, en dat die zuilen vervolgens over hen zijn uitgestrekt met steunen (biʿimād).
* Vermelding van wie dit zei:
Muḥammad ibn Saʿd heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, hij zei: mijn oom heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, op gezag van zijn vader, op gezag van Ibn ʿAbbās, over فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ: hij zei: zij zijn in zuilen binnengebracht, en die zuilen zijn over hen uitgestrekt met steunen, en om hun nekken liggen kettingen, waarmee de deuren zijn gesloten.
Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei over فِي عَمَدٍ: in ijzeren zuilen, daarin geboeid, en die zuilen zijn van vuur, verbrand door het Vuur — zij zijn van vuur — مُمَدَّدَةٍ voor hen.
Anderen zeiden: het zijn zuilen waarmee zij worden gepijnigd.
* Vermelding van wie dit zei:
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ: "Wij plachten te overleveren dat het zuilen zijn waarmee zij worden gepijnigd in het Vuur." Bishr zei: Yazīd zei: in de lezing van Qatāda: عَمَدٍ.
Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Mihrān heeft ons verteld, op gezag van Saʿīd, op gezag van Qatāda, over فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ: hij zei: "Een zuil waarmee zij worden gepijnigd in het Vuur."
De meest aangewezen mening in dezen is de mening van degene die zei dat de betekenis is: zij worden gepijnigd met zuilen in het Vuur — en Allah weet het best hoe Hij hen daarmee pijnigt. Er is ons geen bericht overgeleverd dat als bewijs kan dienen voor de beschrijving van hun bestraffing daarmee, noch is er voor ons een aanwijzing aangebracht waarmee wij de beschrijving daarvan kunnen vaststellen. Er is dan ook geen mening in dezen die bij ons als geldig geldt, anders dan wat wij hebben gezegd. En Allah weet het best.
Einde van de tafsīr van Surah Al-Humazah.
