Tabari
Terug naar surah 9, ayah 95

Tafseer van Het Berouw · At-Tawba · 9:95

سَيَحْلِفُونَ بِٱللَّهِ لَكُمْ إِذَا ٱنقَلَبْتُمْ إِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوا۟ عَنْهُمْ ۖ فَأَعْرِضُوا۟ عَنْهُمْ ۖ إِنَّهُمْ رِجْسٌۭ ۖ وَمَأْوَىٰهُمْ جَهَنَّمُ جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ

Zij zullen tegenover jou bij Allah zweren, wanneer jullie tot hen zijn terugkeerd, opdat jullie je van hen afwenden. Wendt jullie dan van hen af. voorwaar, zij zijn onrein en hun verblijfplaats is de Hel, als vergelding voor wat zij plachten te verrichten.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van Zijn woord: سَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ إِذَا انْقَلَبْتُمْ إِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوا عَنْهُمْ فَأَعْرِضُوا عَنْهُمْ إِنَّهُمْ رِجْسٌ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ (95) ("Zij zullen bij Allah voor jullie zweren, wanneer jullie naar hen terugkeren, opdat jullie je van hen afwenden. Wendt jullie dan van hen af; voorwaar, zij zijn een gruwel, en hun verblijfplaats is de hel (jahannam), als vergelding voor wat zij plachten te verrichten.") (95)

    Abū Jaʿfar zei: De Verhevene, wiens gedachtenis verheven is, zegt: Zij zullen voor jullie zweren, o gelovigen, bij Allah — deze hypocrieten (munāfiqūn) die verheugd waren over hun thuisblijven, in strijd met de Boodschapper van Allah — wanneer jullie naar hen terugkeren, dat wil zeggen: wanneer jullie van jullie veldtocht naar hen terugkeren, opdat jullie je van hen afwenden, zodat jullie hen niet berispen. Wendt jullie dan van hen af. De Verhevene, wiens lof verheven is, zegt tot de gelovigen: laat het berispen van hen achterwege, en laat hen met rust met wat zij voor zichzelf hebben verkozen aan ongeloof (kufr) en hypocrisie (nifāq). Voorwaar, zij zijn een gruwel, en hun verblijfplaats is de hel. Hij zegt: voorwaar, zij zijn onrein (najis), en hun verblijfplaats is de hel. Hij zegt: en hun eindbestemming is naar de hel, en dat is hun woonplaats die zij in het hiernamaals zullen betrekken. Als vergelding voor wat zij plachten te verrichten. Hij zegt: als beloning voor hun daden die zij in het wereldse leven plachten te verrichten aan ongehoorzaamheid jegens Allah.

    * * *

    En er is vermeld dat deze ayah werd geopenbaard over twee mannen van de hypocrieten, die zeiden wat hierna volgt:

    17090 — Muḥammad ibn Saʿd heeft ons dit verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, hij zei: mijn oom heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, op gezag van zijn vader, op gezag van Ibn ʿAbbās, over Zijn woord: Zij zullen bij Allah voor jullie zweren wanneer jullie naar hen terugkeren opdat jullie je afwenden, tot: voor wat zij plachten te verrichten. En dat was omdat tegen de Boodschapper van Allah, Allah zegene hem en geve hem vrede, werd gezegd: Zult u niet ten strijde trekken tegen de Banū al-Aṣfar (de Romeinen)? Misschien zult u de dochter van een Romeinse hoogwaardigheidsbekleder buitmaken, want zij zijn schoon! Toen zeiden twee mannen: U weet, o Boodschapper van Allah, dat de vrouwen een verzoeking (fitna) zijn, breng ons dus niet in verzoeking met hen, maar geef ons toestemming! En hij gaf hun toestemming. Toen zij eropuit trokken, zei een van beiden: Hij (de islam, of de Profeet) is niets dan een stuk vet voor de eerste die eet! De Boodschapper van Allah, Allah zegene hem en geve hem vrede, trok voort, en hierover werd hem niets geopenbaard. Toen hij echter op een deel van de weg was, werd hem geopenbaard, terwijl hij zich bij een van de waterputten bevond: لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِيبًا وَسَفَرًا قَاصِدًا لاتَّبَعُوكَ وَلَكِنْ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ ("Als het een nabijgelegen voordeel was geweest en een gematigde reis, dan zouden zij u zeker zijn gevolgd, maar de afstand was te ver voor hen") [Soera al-Tawba: 42]. En hem werd geopenbaard: عَفَا اللَّهُ عَنْكَ لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ ("Moge Allah jou vergeven; waarom heb je hun toestemming gegeven?") [Soera al-Tawba: 43]. En hem werd geopenbaard: لا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ ("Zij die in Allah en de Laatste Dag geloven, vragen jou geen toestemming") [Soera al-Tawba: 44]. En hem werd geopenbaard: voorwaar, zij zijn een gruwel, en hun verblijfplaats is de hel als vergelding voor wat zij plachten te verrichten. Een man die met de Profeet, Allah zegene hem en geve hem vrede, ten strijde was getrokken, hoorde dit. Hij kwam naar hen toe, terwijl zij achter hen waren, en zei: Weten jullie dat aan de Boodschapper van Allah, Allah zegene hem en geve hem vrede, na jullie vertrek Koran is geopenbaard? Zij zeiden: Wat heb je gehoord? Hij zei: Ik weet het niet, behalve dat ik hoorde dat Hij zegt: "voorwaar, zij zijn een gruwel"! Toen zei een man die "Mukhashshī" werd genoemd: Bij Allah, ik zou werkelijk wensen dat ik honderd zweepslagen kreeg, en dat ik niet bij jullie was! Hij kwam naar de Boodschapper van Allah, Allah zegene hem en geve hem vrede, en deze zei: Wat brengt jou hier? Hij zei: Het aangezicht van de Boodschapper van Allah, Allah zegene hem en geve hem vrede, wordt door de wind verschroeid, terwijl ik in de beschutting zit!! Toen openbaarde Allah aan hem: وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ ائْذَنْ لِي وَلا تَفْتِنِّي ("En onder hen is er die zegt: geef mij toestemming en breng mij niet in verzoeking") [Soera al-Tawba: 49], وَقَالُوا لا تَنْفِرُوا فِي الْحَرِّ ("En zij zeiden: trekt niet uit in de hitte") [Soera al-Tawba: 81]. En over de man die zei: "ik zou wensen dat ik honderd zweepslagen kreeg", werd aan hem geopenbaard het woord van Allah: يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَنْ تُنَـزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِي قُلُوبِهِمْ ("De hypocrieten vrezen dat er een soera over hen wordt neergezonden die hun bekendmaakt wat in hun harten is") [Soera al-Tawba: 64]. Toen zei een man die bij de Boodschapper van Allah was: Als deze mensen werkelijk zijn zoals zij zeggen, dan is er in ons geen goed! Dit bereikte de Boodschapper van Allah, Allah zegene hem en geve hem vrede, en hij zei tot hem: Ben jij de eigenaar van het woord dat ik heb gehoord? Hij zei: Nee, bij Hem die het Boek aan u heeft neergezonden! Toen openbaarde Allah over hem: وَلَقَدْ قَالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوا بَعْدَ إِسْلامِهِمْ ("En voorzeker, zij hebben het woord van het ongeloof (kufr) gesproken en zijn ongelovig geworden na hun islam") [Soera al-Tawba: 74]. En over hem werd geopenbaard: وَفِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ ("En onder jullie zijn er die naar hen luisteren, en Allah is Alwetend omtrent de onrechtplegers") [Soera al-Tawba: 47].

    17091 — Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Yūnus heeft mij bericht, op gezag van Ibn Shihāb, hij zei: ʿAbd al-Raḥmān ibn ʿAbd Allāh ibn Kaʿb ibn Mālik heeft mij bericht: dat ʿAbd Allāh ibn Kaʿb zei: ik hoorde Kaʿb ibn Mālik zeggen: Toen de Boodschapper van Allah, Allah zegene hem en geve hem vrede, terugkeerde van Tabūk, ging hij zitten voor de mensen. Toen hij dat deed, kwamen de achterblijvers en begonnen zich bij hem te verontschuldigen en hem te bezweren; zij waren ruim tachtig man. De Boodschapper van Allah, Allah zegene hem en geve hem vrede, aanvaardde hun uiterlijke verklaring, nam hun trouweed af, vroeg vergiffenis voor hen, en liet hun innerlijke gesteldheid aan Allah over. Maar mijn relaas heeft hij voor waarachtig gehouden. Kaʿb zei: Bij Allah, Allah heeft mij nooit een gunst geschonken, nadat Hij mij tot de islam had geleid, die in mijn ogen groter was dan dat ik tegenover de Boodschapper van Allah, Allah zegene hem en geve hem vrede, oprecht ben geweest, zodat ik hem niet heb voorgelogen en daardoor niet ben omgekomen zoals zij die hebben gelogen zijn omgekomen. Want Allah zei over hen die logen, toen de openbaring werd neergezonden, het ergste wat Hij over iemand heeft gezegd: Zij zullen bij Allah voor jullie zweren wanneer jullie naar hen terugkeren opdat jullie je van hen afwenden; wendt jullie dan van hen af, voorwaar zij zijn een gruwel en hun verblijfplaats is de hel als vergelding voor wat zij plachten te verrichten, tot Zijn woord: فَإِنَّ اللَّهَ لا يَرْضَى عَنِ الْقَوْمِ الْفَاسِقِينَ ("Voorwaar, Allah heeft geen welbehagen in het verdorven volk (al-fāsiqīn)").

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله : سَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ إِذَا انْقَلَبْتُمْ إِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوا عَنْهُمْ فَأَعْرِضُوا عَنْهُمْ إِنَّهُمْ رِجْسٌ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ (95) قال أبو جعفر: يقول تعالى ذكره: سيحلف، أيها المؤمنون بالله، لكم هؤلاء المنافقون الذين فرحوا بمقعدهم خلاف رسول الله =(إذا انقلبتم إليهم)، يعني: إذا انصرفتم إليهم من غزوكم (4) =(لتعرضوا عنهم)، فلا تؤنبوهم =(فأعرضوا عنهم)، يقول جل ثناؤه للمؤمنين: فدعوا تأنيبهم، وخلوهم وما اختاروا لأنفسهم من الكفر والنفاق (5) (إنهم رجس ومأواهم جهنم)، يقول: إنهم نجس (6) =(ومأواهم جهنم), يقول: ومصيرهم إلى جهنم، وهي مسكنهم الذي يأوُونه في الآخرة (7) =(جزاء بما كانوا يكسبون)، (8) يقول: ثوابًا بأعمالهم التي كانوا يعملونها في الدنيا من معاصي الله. (9) * * * وذكر أن هذه الآية نـزلت في رجلين من المنافقين، قالا ما:- 17090- حدثنا به محمد بن سعد قال، حدثني أبي قال، حدثني عمي قال، حدثني أبي, عن أبيه, عن ابن عباس قوله: (سيحلفون بالله لكم إذا انقلبتم إليهم لتعرضوا)، إلى: (بما كانوا يكسبون)، وذلك أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قيل له: ألا تغزو بني الأصفر، (10) لعلك أن تصيب بنت عظيم الرُّوم, فإنهنّ حِسان ! (11) فقال رجلان: قد علمت، يا رسول الله، أن النساء فتنة, فلا تفتنَّا بهنَّ! فأذن لنا ! فأذن لهما. فلما انطلقا, قال أحدهما: إن هو إلا شَحْمةٌ لأوّل آكلٍ! (12) فسار رسول الله صلى الله عليه وسلم, ولم ينـزل عليه في ذلك شيء, فلما كان ببعض الطريق، نـزل عليه وهو على بعض المياه: لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِيبًا وَسَفَرًا قَاصِدًا لاتَّبَعُوكَ وَلَكِنْ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ [سورة التوبة: 42]، ونـزل عليه: عَفَا اللَّهُ عَنْكَ لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ [سورة التوبة: 43]، ونـزل عليه: لا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ [سورة التوبة: 44]، ونـزل عليه: (إنهم رجس ومأواهم جهنم جزاء بما كانوا يكسبون). فسمع ذلك رجل ممن غزا مع النبي صلى الله عليه وسلم, فأتاهم وهم خلفهم, فقال: تعلمون أنْ قَد نـزل على رسول الله صلى الله عليه وسلم بعدَكم قرآن؟ قالوا: ما الذي سمعت؟ قال: ما أدري, غير أني سمعت أنه يقول: " إنهم رجس "! فقال رجل يدعى " مخشيًّا "، (13) والله لوددت أني أجلد مئة جلدة، وأني لست معكم! فأتى رسول الله صلى الله عليه وسلم، فقال: ما جاء بك؟ فقال: وجْهُ رسول الله صلى الله عليه وسلم تسفَعه الريح، وأنا في الكِنّ!! (14) فأنـزل الله عليه: وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ ائْذَنْ لِي وَلا تَفْتِنِّي [سورة التوبة: 49]، وَقَالُوا لا تَنْفِرُوا فِي الْحَرِّ [سورة التوبة: 81]، ونـزل عليه في الرجل الذي قال: " لوددت أني أجْلد مئة جلدة " قولُ الله: يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَنْ تُنَـزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِي قُلُوبِهِمْ [سورة التوبة: 64]، فقال رجل مع رسول الله: لئن كان هؤلاء كما يقولون، ما فينا خير! فبلغ ذلك رسولَ الله صلى الله عليه وسلم, فقال له: أنت صاحب الكلمة التي سمعتُ؟ فقال: لا والذي أنـزل عليك الكتاب ! فأنـزل الله فيه: وَلَقَدْ قَالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوا بَعْدَ إِسْلامِهِمْ [سورة التوبة: 74]، وأنـزل فيه: وَفِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ ، [سورة التوبة: 47]. 17091- حدثني يونس قال: أخبرنا ابن وهب قال، أخبرني يونس, عن ابن شهاب قال، أخبرني عبد الرحمن بن عبد الله بن كعب بن مالك: أن عبد الله بن كعب قال: سمعت كعبَ بن مالك يقول: لما قدم رسول الله صلى الله عليه وسلم من تبوك, جلس للناس. فلما فعل ذلك جاء المخلفون فطفقوا يعتذرون إليه، ويحلفون له, وكانوا بضعة وثمانين رجلا فقبل منهم رسول الله صلى الله عليه وسلم علانيَتهم، وبايعهم، واستغفر لهم، ووكل سرائرهم إلى الله، وصَدَقته حديثي. فقال كعب: والله ما أنعم الله عليّ من نعمة قطُّ، بعد أن هداني للإسلام، أعظمَ في نفسي من صدْق رسول الله صلى الله عليه وسلم، أن لا أكون كذبتُه فأهلك كما هلك الذين كذبوا, إن الله قال للذين كذبوا حين أنـزل الوحي, (15) شرَّ ما قال لأحد: (سيحلفون بالله لكم إذا انقلبتم إليهم لتعرضوا عنهم فأعرضوا عنهم إنهم رجس ومأواهم جهنم جزاء بما كانوا يكسبون)، إلى قوله: فَإِنَّ اللَّهَ لا يَرْضَى عَنِ الْقَوْمِ الْفَاسِقِينَ . (16) ---------------------- الهوامش : (4) انظر تفسير " الانقلاب " فيما سلف 13 : 35 ، تعليق : 1 ، والمراجع هناك . (5) انظر تفسير " الإعراض " فيما سلف ص : 369 ، تعليق : 6 ، والمراجع هناك . (6) انظر تفسير " الرجس " فيما سلف 12 : 194 ، تعليق : 3 ، والمراجع هناك . (7) انظر تفسير " المأوى " فيما سلف ص : 360 ، تعليق : 3 ، والمراجع هناك . (8) في المطبوعة والمخطوطة " جزاء بما كانوا يعملون " ، سهو من الناسخ فيما أرجح . (9) انظر تفسير " الجزاء " فيما سلف من فهارس اللغة (جزى). = وتفسير "الكسب" فيما سلف من فهارس اللغة (كسب). (10) "بنو الأصفر"، هم الروم. (11) في المطبوعة والمخطوطة " فإنهم حسان " والصواب ما أثبت . (12) " الشحمة " ، عنى بها قطعة من " شحم سنام البعير " ، وشحمة السنام من أطايب البعير ، يسرع إليها الآكل ، قال زفر بن الحارث الكلابي : وكُنَّـا حَسِـبْنا كُـلَّ بَيْضَـاءَ شَـحْمَةً لَيــالِيَ قارَعْنــا جُــذَامَ وحـمِيرَا فَلَمَّـا قَرَعْنـا النَّبْـعَ بـالنَّبْعِ , بَعضَهُ بِبَعــضٍ , أَبَـتْ عِيدانُـهُ أَنْ تكَسَّـرا وفي المثل: "ما كل بيضاء شحمة، ولا كل سوداء تمرة". (13) في المخطوطة : " مخشي " ، والصواب ما في المطبوعة وهو " مخشي بن حمير الأشجعي " ، انظر ترجمته في الإصابة . (14) "سفعته النار، والشمس، والسموم، تسفعه سفعًا " ، لفحته لفحًا يسيرًا فغيرت لون بشرته وسودته. و "الكن" (بكسر الكاف): ما يرد الحر والبرد من الأبنية والمساكن ، وكل ما ستر من الشمس والسموم فهو كن . (15) في المطبوعة والمخطوطة : " حين أنزل الوحي ما قال لأحد " ، بإسقاط " شر " ، وهو لا يستقيم ، وأثبته من نص روايته في صحيح مسلم . (16) الأثر : 17091 - هذا مختصر من الخبر الطويل في توبة كعب بن مالك ، رواه مسلم في صحيحه 17 : 87 - 100 ، من هذه الطريق ، وقد مضى جزء آخر منه برقم : 16147 .