Tabari
Terug naar surah 9, ayah 70

Tafseer van Het Berouw · At-Tawba · 9:70

أَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَأُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوحٍۢ وَعَادٍۢ وَثَمُودَ وَقَوْمِ إِبْرَٰهِيمَ وَأَصْحَٰبِ مَدْيَنَ وَٱلْمُؤْتَفِكَٰتِ ۚ أَتَتْهُمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَٰتِ ۖ فَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

Heeft het bericht hun niet bereikt over degenen vóór hen; het volk van Noeh, en de 'Âd en de Tsamôed, en het volk van Ibrâhîm, en de bewoners van Madyan en de bewoners van de geruïneerde steden? Hun Boodschappers waren tot ben gekomen met de duidelijke bewijzen. En Allah heeft hen nimmer onrecht aangedaan, maar zij hebben zichzelf onrecht aangedaan.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van Zijn woord: أَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَأُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوحٍ وَعَادٍ وَثَمُودَ وَقَوْمِ إِبْرَاهِيمَ وَأَصْحَابِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكَاتِ أَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا كَانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ (70) (Is tot hen niet het bericht gekomen van hen die vóór hen waren: het volk van Noach, en ʿĀd en Thamūd, en het volk van Abraham, en de bewoners van Madyan, en de ondersteboven gekeerde steden? Hun boodschappers kwamen tot hen met de duidelijke bewijzen. Allah deed hun geen onrecht, maar zij deden zichzelf onrecht aan. (70))

    Abū Jaʿfar zei: De Verhevene — Zijn gedachtenis zij geprezen — zegt: Is tot deze hypocrieten (munāfiqīn) die het ongeloof (kufr) jegens Allah verbergen en die verbieden om in Hem en in Zijn boodschapper te geloven, niet gekomen "het bericht van hen die vóór hen waren", dat wil zeggen: de tijding van de volkeren die vóór hen leefden, toen zij Onze boodschappers ongehoorzaam waren en Ons gebod tegenwerkten — wat trof hen toen van Onze bestraffing?

    Vervolgens verklaarde Hij — verheven zij Zijn lof — wie die volkeren waren van wie Hij tot deze hypocrieten zei "is hun bericht niet tot hen gekomen". Hij zei: "het volk van Noach". En daarom staat het woord "het volk" (al-qawm) in de genitief, omdat het een nadere aanduiding (vervanging) is van "hen die" (alladhīna), en "hen die" staat in de positie van de genitief.

    * * *

    De betekenis van de woorden is: is tot deze hypocrieten niet het bericht gekomen van het volk van Noach en van wat Ik hun aandeed, toen zij Mijn boodschapper Noach verloochenden en Mijn gebod tegenwerkten? Heb Ik hen niet verdronken door de zondvloed (al-ṭūfān)?

    "En ʿĀd", dat wil zeggen: en het bericht van ʿĀd, toen zij Mijn boodschapper Hūd ongehoorzaam waren — heb Ik hen niet vernietigd met een hevige, ijskoude stormwind? En het bericht van Thamūd, toen zij Mijn boodschapper Ṣāliḥ ongehoorzaam waren — heb Ik hen niet vernietigd met de aardbeving, zodat Ik hen levenloos in hun woonplaatsen achterliet? En het bericht van het volk van Abraham, toen zij hem ongehoorzaam waren en de waarheid afwezen die hij van Allah tot hen bracht — heb Ik hun de genade niet ontnomen en hun koning Nimrod niet vernietigd? En het bericht van de bewoners van Madyan, de zoon van Abraham — heb Ik hen niet vernietigd met de bestraffing van de Dag van de Schaduw, toen zij Mijn boodschapper Shuʿayb verloochenden? En het bericht van hen wier land met hen werd omgekeerd, zodat het bovenste het onderste werd, toen zij Mijn boodschapper Lot ongehoorzaam waren en de waarheid verloochenden die hij van Mij tot hen bracht? De Verhevene — Zijn gedachtenis zij geprezen — zegt: Wanen deze hypocrieten, die Allah, Zijn tekenen en Zijn boodschapper bespotten, zich er dan veilig voor dat met hen, in de vergelding aan hen en in het bespoedigen van schande en kastijding voor hen in deze wereld, dezelfde weg wordt bewandeld als met hun voorgangers onder de volkeren, en dat hen, vanwege hun verloochening van Mijn boodschapper Mohammed ﷺ, hetzelfde overkomt als wat hén overkwam in hun verloochening van Onze boodschappers, toen die tot hen kwamen met de duidelijke bewijzen?

    * * *

    En overeenkomstig wat wij hierover hebben gezegd, hebben de geleerden van de uitleg (ahl al-taʾwīl) gesproken.

    * Vermelding van wie dat zei:

    16936 — Muḥammad ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft ons verteld, hij zei: Muḥammad ibn Thawr heeft ons verteld, op gezag van Maʿmar, op gezag van Qatāda: "en de ondersteboven gekeerde steden (al-muʾtafikāt)", hij zei: dat is het volk van Lot; hun land werd met hen omgekeerd, zodat het bovenste het onderste werd.

    16937 — Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over Zijn woord: "en de ondersteboven gekeerde steden", hij zei: zij zijn het volk van Lot.

    * * *

    Indien iemand zou vragen: Als met "de ondersteboven gekeerde steden" het volk van Lot is bedoeld, hoe is dan gezegd "al-muʾtafikāt" in het meervoud, en niet in het enkelvoud?

    Daarop wordt geantwoord: het waren drie steden, en daarom is het in het meervoud gezet, en om die reden in het meervoud gevormd met de [vrouwelijke meervouds-]tāʾ, overeenkomstig het woord van Allah: وَالْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوَى [Surah An-Najm: 53] (En de ondersteboven gekeerde stad wierp Hij neer).

    Indien iemand zou vragen: En hoe is gezegd "hun boodschappers kwamen tot hen met de duidelijke bewijzen", terwijl er toch slechts één naar hen werd gezonden?

    Daarop wordt geantwoord: de betekenis daarvan is: tot elke stad van de ondersteboven gekeerde steden kwam een boodschapper die hen tot Allah opriep, zodat de gezanten van de boodschapper van Allah ﷺ, die hij tot hen zond om hen op te roepen tot Allah namens zijn boodschap, "boodschappers tot hen" worden genoemd — zoals de Arabieren een groep mensen die zich naar Abū Fudayk al-Khārijī noemden "al-Fudaykāt" noemden, terwijl "Abū Fudayk" één persoon is; maar toen zijn aanhangers naar hem werden genoemd — en hij was hun aanvoerder — werden zij zo aangeduid en naar hun aanvoerder genoemd. Zo is ook Zijn woord: "hun boodschappers kwamen tot hen met de duidelijke bewijzen".

    * * *

    Het is ook mogelijk dat men zegt dat de betekenis daarvan is: tot het volk van Noach, en ʿĀd, en Thamūd, en de overige volkeren die Allah in deze ayah heeft genoemd, kwamen hun boodschappers van Allah met de duidelijke bewijzen.

    * * *

    En Zijn woord "Allah deed hun geen onrecht", de Verhevene — verheven zij Zijn lof — zegt: Allah heeft deze volkeren, waarvan Hij vermeldde dat Hij hen vernietigde, slechts vernietigd vanwege hun misdaden en het onrecht dat zij zichzelf aandeden, en omdat zij van Allah de geweldige bestraffing verdienden — niet als onrecht van Allah jegens hen, en niet doordat Hij — verheven zij Zijn lof — een bestraffing oplegde aan iemand die haar niet verdiende. Want Allah is Wijs; er is geen gebrek in Zijn bestiering en geen fout in Zijn beschikking. Maar het volk dat Hij vernietigde, deed zichzelf onrecht aan door ongehoorzaamheid aan Allah en door het verloochenen van Zijn boodschappers, totdat zij hun Heer tegen zich vertoornden, zodat het woord van de bestraffing tegen hen rechtmatig werd en zij werden bestraft.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله : أَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَأُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوحٍ وَعَادٍ وَثَمُودَ وَقَوْمِ إِبْرَاهِيمَ وَأَصْحَابِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكَاتِ أَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا كَانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ (70) قال أبو جعفر: يقول تعالى ذكره: ألم يأت هؤلاء المنافقين الذين يُسِرُّون الكفرَ بالله, وينهون عن الإيمان به وبرسوله =(نبأ الذين من قبلهم)، يقول: خبر الأمم الذين كانوا من قبلهم، (11) حين عصوا رسلنا وخالفوا أمرنا، ماذا حلّ بهم من عقوبتنا؟ ثم بين جل ثناؤه مَنْ أولئك الأمم التي قال لهؤلاء المنافقين ألم يأتهم نَبَأهُم, فقال: (قوم نوح)، ولذلك خفض " القوم "، لأنه ترجم بهن عن " الذين ", و " الذين " في موضع خفض. * * * ومعنى الكلام: ألم يأت هؤلاء المنافقين خبر قوم نوح وصنيعي بهم, إذ كذبوا رسولي نوحًا، وخالفوا أمري؟ ألم أغرقهم بالطوفان؟ =(وعاد)، يقول: وخبر عاد، إذ عصوا رسولي هودًا, ألم أهلكهم بريح صرصر عاتية ؟ = وخبر ثمود، إذ عصوا رسولي صالحًا, ألم أهلكهم بالرجفة, فأتركهم بأفنيتهم خمودًا؟ = وخبر قوم إبراهيم، إذ عصوه وردُّوا عليه ما جاءهم به من عند الله من الحق, ألم أسلبهم النعمة، وأهلك ملكهم نمرود؟ = وخبر أصحابِ مَدْين بن إبراهيم, ألم أهلكهم بعذاب يوم الظلة إذ كذبوا رسولي شعيبًا؟ = وخبر المنقلبة بهم أرضُهم, فصار أعلاها أسفلها, إذ عصوا رسولي لوطًا، (12) وكذبوا ما جاءهم به من عندي من الحق؟ يقول تعالى ذكره: أفأمن هؤلاء المنافقون الذين يستهزءون بالله وبآياته ورسوله, أن يُسْلك بهم في الانتقام منهم، وتعجيل الخزي والنكال لهم في الدنيا، سبيلُ أسلافهم من الأمم, ويحلّ بهم بتكذيبهم رسولي محمدًا صلى الله عليه وسلم ما حلّ بهم في تكذيبهم رُسلنا, إذ أتتهم بالبينات. * * * وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: 16936- حدثنا محمد بن عبد الأعلى قال، حدثنا محمد بن ثور, عن معمر, عن قتادة: (والمؤتفكات)، قال: قوم لوط، انقلبت بهم أرضهم, فجعل عاليها سافلها. 16937- حدثنا بشر قال، حدثنا يزيد قال، حدثنا سعيد, عن قتادة قوله: (والمؤتفكات)، قال: هم قوم لوط. * * * فإن قال قائل: فإن كان عني بـ " المؤتفكات " قوم لوط, فكيف قيل: " المؤتفكات ", فجمعت ولم توحّد؟ قيل: إنها كانت قريات ثلاثًا, فجمعت لذلك, ولذلك جمعت بالتاء، على قول الله: وَالْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوَى ،[سورة النجم: 53]. (13) فإن قال: وكيف قيل: أتتهم رسلهم بالبينات, وإنما كان المرسل إليهم واحدًا؟ قيل: معنى ذلك: أتى كل قرية من المؤتفكات رسولٌ يدعوهم إلى الله, فتكون رُسل رسول الله صلى الله عليه وسلم الذين بعثهم إليهم للدعاء إلى الله عن رسالته، رسلا إليهم, كما قالت العرب لقوم نسبوا إلى أبي فديك الخارجي: " الفُدَيْكات "، و " أبو فديك "، واحدٌ, ولكن أصحابه لما نسبوا إليه وهو رئيسهم، دعوا بذلك، ونسبوا إلى رئيسهم. فكذلك قوله: (أتتهم رسلهم بالبينات). * * * وقد يحتمل أن يقال معنى ذلك: أتت قوم نوح وعاد وثمود وسائر الأمم الذين ذكرهم الله في هذه الآية، رسلهم من الله بالبينات. * * * وقوله: (فما كان الله ليظلمهم)، يقول جل ثناؤه: فما أهلك الله هذه الأمم التي ذكر أنه أهلكها إلا بإجرامها وظلمها أنفسها، واستحقاقها من الله عظيم العقاب, لا ظلمًا من الله لهم، ولا وضعًا منه جل ثناؤه عقوبةً في غير من هو لها أهلٌ، لأن الله حكيم لا خلل في تدبيره، ولا خطأ في تقديره, ولكن القوم الذين أهلكهم ظلموا أنفسهم بمعصية الله وتكذيبهم رسله، حتى أسخطوا عليهم ربهم، فحقت عليهم كلمة العذاب فعذِّبوا. ------------------------- الهوامش : (11) انظر تفسير "النبأ" فيما سلف ص : 331 ، تعليق : 2 ، والمراجع هناك. (12) انظر تفسير "الائتفاك" فيما سلف ص: 208، تعليق : 1 ، والمراجع هناك. (13) انظر معاني القرآن للفراء 1 : 446.