Tabari (1 passage)

1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

   Het woord over de uitleg van Zijn uitspraak: وَالَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ (74) (En zij die geloofden en uitweken en streden (jāhadū) op de weg van Allah, en zij die onderdak boden en hielpen — zij zijn waarlijk de gelovigen; voor hen is vergiffenis en een edele voorziening. (74))

   Abū Jaʿfar zei: De Verhevene, wiens vermelding verheven is, zegt: (En zij die geloofden en uitweken en streden op de weg van Allah, en zij die onderdak boden en hielpen) — zij boden de Boodschapper van Allah, moge Allah hem zegenen en vrede schenken, en de uitwijkelingen met hem onderdak en hielpen hen, en zij hielpen de godsdienst van Allah. Zij zijn waarlijk de mensen van het geloof (īmān) in Allah en Zijn Boodschapper — niet hij die geloofde maar niet uitweek uit het land van de shirk, en bleef wonen te midden van de mensen van de shirk, en niet met de moslims tegen hun vijand ten strijde trok. = (voor hen is vergiffenis) — Hij zegt: voor hen is bedekking van Allah over hun zonden, doordat Hij hen die kwijtscheldt. = (en een edele voorziening) — Hij zegt: voor hen is in het paradijs (janna) spijs en drank, aangenaam en edel, die in hun ingewanden niet verandert zodat het tot uitwerpsel zou worden, maar die uitwasemt als het uitwasemen van muskus.

   * * *

   En deze āya getuigt van de juistheid van wat wij gezegd hebben: dat de betekenis van Allah's uitspraak بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ (de een is beschermer van de ander) in deze āya, en Zijn uitspraak مَا لَكُمْ مِنْ وَلايَتِهِمْ مِنْ شَيْءٍ (voor u is geen deel van hun beschermrelatie), niets anders is dan de bijstand en de hulp, niet de erfopvolging (mīrāth). Want Hij, wiens lof verheven is, liet daarop de lofprijzing volgen van de uitwijkelingen (muhājirūn) en de helpers (anṣār) en de mededeling over wat zij bij Hem hebben — niet van hem die niet uitweek — met Zijn uitspraak: (En zij die geloofden en uitweken en streden op de weg van Allah, en zij die onderdak boden en hielpen), de āya. En indien met de āyāt daarvóór bedoeld was de aanduiding van het oordeel betreffende hun erfopvolging, dan zou daarop niets anders zijn gevolgd dan de aansporing tot het ten uitvoer brengen van de erfopvolging zoals Hij bevolen had. En in de juistheid daarvan, op die wijze, ligt het heldere bewijs dat er in deze āyāt niets opheffends (nāsikh) is en niets opgehevens (mansūkh).

   Toon originele Arabische tekst

   القول في تأويل قوله : وَالَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ (74) قال أبو جعفر: يقول تعالى ذكره: (والذين آمنوا وهاجروا وجاهدوا في سبيل الله والذين آووا ونصروا)، آوَوْا رسول الله صلى الله عليه وسلم والمهاجرين معه ونصروهم، ونصروا دين الله, أولئك هم أهل الإيمان بالله ورسوله حقًّا, لا من آمن ولم يهاجر دارَ الشرك، وأقام بين أظهر أهل الشرك، ولم يغزُ مع المسلمين عدوهم (39) =(لهم مغفرة)، يقول: لهم ستر من الله على ذنوبهم، بعفوه لهم عنها (40) =(ورزق كريم)، يقول: لهم في الجنة مطعم ومشرب هنيٌّ كريم, (41) لا يتغير في أجوافهم فيصير نجْوًا, (42) ولكنه يصير رشحًا كرشح المسك (43) * * * وهذه الآية تنبئ عن صحة ما قلنا: أن معنى قول الله: بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ في هذه الآية, وقوله: مَا لَكُمْ مِنْ وَلايَتِهِمْ مِنْ شَيْءٍ ، إنما هو النصرة والمعونة، دون الميراث. لأنه جل ثناؤه عقّب ذلك بالثناء على المهاجرين والأنصار والخبر عما لهم عنده، دون من لم يهاجر بقوله: (والذين آمنوا وهاجروا وجاهدوا في سبيل الله والذين آووا ونصروا)، الآية, ولو كان مرادًا بالآيات قبل ذلك، الدلالةُ على حكم ميراثهم، لم يكن عَقِيبَ ذلك إلا الحثّ على إمضاء الميراث على ما أمر. (44) وفي صحة ذلك كذلك، الدليلُ الواضح على أن لا ناسخ في هذه الآيات لشيء، ولا منسوخ. ------------------ الهوامش : (39) انظر تفسير " هاجر " و " جاهد " ، و " آوى " فيما سلف قريبا ص 77 ، تعليق : 1 - 4 ، والمراجع هناك . (40) انظر تفسير " المغفرة " فيما سلف من فهارس اللغة " غفر " . (41) انظر تفسير " رزق كريم " فيما سلف وكان في المطبوعة هنا " طعم ومشرب " ، والصواب من المخطوطة . (42) " النجو " ، ما يخرج من البطن . (43) روى مسلم وأبو داود من حديث جابر : قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : " إنَّ أهْلَ الجَنَّةِ يَأكُلُونَ فِيهَا ويَشْرَبُونَ ، وَلا يَتْفُلُونَ وَلا يَبُولُونَ وَلا يَتَغَوَّطُونَ وَلا يَمْتَخِطُونَ . قِيلَ : فَمَا بَالُ الطَّعَامِ ؟ قال : جُشاء ورَشْحٌ كَرَشْحِ المِسْك ، يُلهمون التسبيح والتحميد كما تُلهمُونَ النَّفَس " ( صحيح مسلم 17 : 173 ) . (44) في المطبوعة : " إلا الحث على مضى " ، وفي المخطوطة: "على أمضى" ، وصواب قراءتها ما أثبت .