Tafseer van De Buit · Al-Anfaal · 8:32
En (gedenkt) toen zij zeiden: "O Allah, als dit (de Koran) de Waarheid is, van U afkomstig, doe dan stenen op ons neer regenen uit de hemel. Of geef ons een pijnlijke bestraffing."
De uitleg van de uitspraak van de Verhevene: En toen zij zeiden: O Allah, indien dit de Waarheid van bij U is, laat dan stenen uit de hemel op ons regenen, of breng ons een pijnlijke bestraffing (8:32).
Abū Jaʿfar zei: De Verhevene zegt, hooggeprezen is Zijn gedachtenis: Gedenk, o Muḥammad, ook datgene wat overkwam aan degene die zei: "O Allah, indien dit de Waarheid van bij U is, laat dan stenen uit de hemel op ons regenen, of breng ons een pijnlijke bestraffing", toen Hij hen met een list trof en hun een pijnlijke bestraffing (ʿadhāb) bracht. En die bestraffing was hun dood door het zwaard op de dag van Badr.
* * *
En ook van dit vers wordt vermeld dat het werd geopenbaard betreffende al-Naḍr ibn al-Ḥārith.
* Vermelding van wie dat zei:
15981 - Yaʿqūb heeft mij verteld, hij zei: Hushaym heeft ons verteld, hij zei: Abū Bishr heeft ons verteld, op gezag van Saʿīd ibn Jubayr, betreffende Zijn uitspraak: En toen zij zeiden: O Allah, indien dit de Waarheid van bij U is, laat dan stenen uit de hemel op ons regenen, hij zei: Het werd geopenbaard betreffende al-Naḍr ibn al-Ḥārith.
15982 - Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, betreffende Zijn uitspraak: indien dit de Waarheid van bij U is, hij zei: Het is de uitspraak van al-Naḍr ibn al-Ḥārith = of: Ibn al-Ḥārith ibn Kalada.
15983 - Al-Muthannā heeft mij verteld, hij zei: Abū Ḥudhayfa heeft ons verteld, hij zei: Shibl heeft ons verteld, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid: O Allah, indien dit de Waarheid van bij U is, het is de uitspraak van al-Naḍr ibn al-Ḥārith ibn ʿAlqama ibn Kalada, van de Banū ʿAbd al-Dār.
15984 - ......hij zei: Isḥāq heeft ons bericht, hij zei: ʿAbd Allāh heeft ons bericht, op gezag van Warqāʾ, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, betreffende Zijn uitspraak: indien dit de Waarheid van bij U is, hij zei: Het is al-Naḍr ibn al-Ḥārith ibn Kalada.
15985 - Aḥmad ibn Isḥāq heeft ons verteld, hij zei: Abū Aḥmad heeft ons verteld, hij zei: Ṭalḥa ibn ʿAmr heeft ons verteld, op gezag van ʿAṭāʾ, hij zei: Een man van de Banū ʿAbd al-Dār, die al-Naḍr ibn Kalada werd genoemd, zei: "O Allah, indien dit de Waarheid van bij U is, laat dan stenen uit de hemel op ons regenen, of breng ons een pijnlijke bestraffing." Toen zei Allah: En zij zeiden: Onze Heer, haast voor ons ons aandeel vóór de Dag der Afrekening (Surah Ṣād: 16), en Hij zei: En voorwaar, jullie zijn tot Ons gekomen, alleen, zoals Wij jullie de eerste keer schiepen (Surah Al-Anʿām: 94), en Hij zei: Een vrager vroeg om een bestraffing die zal vallen * voor de ongelovigen (kāfirīn) (Surah Al-Maʿārij: 1-2). ʿAṭāʾ zei: Er werden over hem ruim tien verzen uit het Boek van Allah geopenbaard.
15986 - Muḥammad ibn al-Ḥusayn heeft mij verteld, hij zei: Aḥmad ibn al-Mufaḍḍal heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī, hij zei: Hij zei = dat wil zeggen al-Naḍr ibn al-Ḥārith =: O Allah, indien wat Muḥammad zegt de Waarheid van bij U is, laat dan stenen uit de hemel op ons regenen, of breng ons een pijnlijke bestraffing! Allah zei: Een vrager vroeg om een bestraffing die zal vallen * voor de ongelovigen (kāfirīn).
15987 - Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Ḥakkām heeft ons verteld, op gezag van ʿAnbasa, op gezag van Layth, op gezag van Mujāhid, betreffende Zijn uitspraak: indien dit de Waarheid van bij U is, het vers, hij zei: Een vrager vroeg om een bestraffing die zal vallen * voor de ongelovigen (kāfirīn).
15988 - Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, betreffende Zijn uitspraak: En toen zij zeiden: O Allah, indien dit de Waarheid van bij U is, het vers, hij zei: Dat zeiden de dwazen en de onwetenden van deze gemeenschap. Maar Allah keerde met Zijn welwillendheid en Zijn barmhartigheid terug tot de dwazen en de onwetenden van deze gemeenschap.
15989 - Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Salama heeft ons verteld, op gezag van Ibn Isḥāq, hij zei: Vervolgens vermeldde Hij de zorgeloze misleiding van Quraysh en hun roep om een oordeel tegen zichzelf, toen zij zeiden: O Allah, indien dit de Waarheid van bij U is, dat wil zeggen: dat wat Muḥammad heeft gebracht = laat dan stenen uit de hemel op ons regenen, zoals U die deed regenen op het volk van Lūṭ = of breng ons een pijnlijke bestraffing, dat wil zeggen: met een deel van datgene waarmee U de volkeren vóór ons hebt bestraft.
* * *
De geleerden van de Arabische taal verschilden van mening over de wijze waarop "huwa" (hij/het) in de zin is opgenomen.
Sommige Basrische taalkundigen zeiden: "al-ḥaqq" (de Waarheid) staat in de accusatief, omdat "huwa" — en Allah weet het beste — overgebracht is als een toevoeging in de zin, als versterkende verbinding, zoals de toevoeging van "mā". En het wordt alleen toegevoegd bij elk werkwoord dat niet zonder predicaat kan, en het is geen bijvoeglijke bepaling bij "hādhā" (dit), want als je zou zeggen: "Ik zag dit hij", zou het geen welgevormde zin zijn. En dit verborgen voornaamwoord is geen bepaling bij het uitgedrukte voornaamwoord, maar het is een bepaling bij het verborgen voornaamwoord, zoals in Zijn uitspraak: maar zij waren juist de onrechtplegers (al-ẓālimīn) (Surah Al-Zukhruf: 76), en goeds, dan zullen jullie het bij Allah aantreffen — beter en geweldiger in beloning (Surah Al-Muzzammil: 20).
Want je zegt: "Ik vond hem, hij en ikzelf", waarbij "huwa" een bepaling wordt.
En het kan in deze betekenis ook geen bepaling zijn, maar dan een toevoeging, zoals het in het eerste geval was. En het kan in al deze gevallen de positie van een zelfstandig naamwoord innemen, zodat wat erna komt in de nominatief staat, of het nu een uitgedrukt of een verborgen naamwoord is, in de taal van de Banū Tamīm. Zij zeggen bij Zijn uitspraak: indien dit de Waarheid van bij U is: "maar zij waren juist de onrechtplegers (al-ẓālimūn, in de nominatief)", en "dan zullen jullie het bij Allah aantreffen — het is beter en geweldiger in beloning (khayrun, in de nominatief)", zoals je zegt: "hun vaders waren de onrechtplegers". Zij hebben dit verborgen voornaamwoord zoals "huwa", "humā" en "anta" tot een toevoeging op deze plaats gemaakt, en hebben het niet tot de positie van een bepaling gemaakt, omdat het een scheidend element (faṣl) is waarmee men wil aantonen dat wat erna komt geen bepaling is van wat ervóór komt. En dit was niet nodig op de plaats waar er geen predicaat voor is.
* * *
En sommige Kufische taalkundigen zeiden: "huwa", dat de steun (ʿimād) in de zin is, wordt alleen ingevoegd voor een geldige betekenis. En hij zei: Het is alsof hij zei: "Zayd is staande", waarop jij dan zegt: "Nee, ʿAmr is degene die staat." Dus "huwa" verwijst naar het bekende zelfstandig naamwoord, en de "alif-lām" (het lidwoord) verwijst naar het bekende werkwoord (predicaat), [terwijl "de alif-lām"] die een verbinding in de zin is, afwijkt van de betekenis van "huwa", want het binnenkomen en weggaan ervan is gelijk in de zin. Zo is "huwa" echter niet. En wat betreft hetgeen dat als verbinding in de zin binnenkomt, dat is een versterking, vergelijkbaar met hun uitspraak: "Ik vond hem zelf", dat zeg je, terwijl het geen bepaling is zoals "de aardige" en "de verstandige".
