Tabari
Terug naar surah 7, ayah 177

Tafseer van De Hoogten · Al-A'raaf · 7:177

سَآءَ مَثَلًا ٱلْقَوْمُ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا وَأَنفُسَهُمْ كَانُوا۟ يَظْلِمُونَ

Slecht is de gelijkenis van het volk dat Onze Verzen loochent en zij plachten zichzelf onrecht aan te doen.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Het woord over de uitleg van Zijn uitspraak: سَاءَ مَثَلا الْقَوْمُ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَأَنْفُسَهُمْ كَانُوا يَظْلِمُونَ (177) ("Slecht is het voorbeeld van het volk dat Onze tekenen loochende; en zij waren het die zichzelf onrecht aandeden." (7:177))

    Abū Jaʿfar zei: De Verhevene, wiens lof verheven is, zegt: Slecht is het voorbeeld van het volk dat de bewijzen van Allah en Zijn aanwijzingen loochende en deze ontkende; en zij waren het die het aandeel van hun eigen zielen verminderden en hun zielen de voordelen onthielden, doordat zij die tekenen loochenden en niets anders.

    * * *

    En men heeft gezegd: "sāʾa mathalan" (slecht is als voorbeeld) is afgeleid van "al-sūʾ" (het kwade), in de betekenis van: "ellendig is het voorbeeld" — [namelijk: het voorbeeld van het volk]. Hier is "het volk (al-qawm)" in de plaats gesteld van "het voorbeeld (al-mathal)", en is "het voorbeeld (al-mathal)" weggelaten, omdat de betekenis van de uitspraak begrijpelijk was, zoals de Verhevene, wiens lof verheven is, zei: وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ [Surah Al-Baqarah: 177] ("maar de vroomheid is hij die in Allah gelooft"). De betekenis daarvan is immers: "maar de vroomheid is de vroomheid van hem die in Allah gelooft." En wij hebben de parallellen daarvan reeds op andere plaatsen uiteengezet, op een wijze die het overbodig maakt het hier te herhalen.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله : سَاءَ مَثَلا الْقَوْمُ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَأَنْفُسَهُمْ كَانُوا يَظْلِمُونَ (177) قال أبو جعفر: يقول تعالى ذكره: ساءَ مثلا القوم الذين كذبوا بحجج الله وأدلته فجحدوها, وأنفسَهم كانوا ينقصُون حظوظَها, ويبخسونها منافعها، بتكذيبهم بها لا غيرَها. * * * وقيل: " ساء مثلا " من السوء، (149) بمعنى: بئس مثلا (150) =[مَثَل القوم] (151) = وأقيم " القوم " مقام " المثل ", وحذف " المثل ", إذ كان الكلام مفهومًا معناه, كما قال جل ثناؤه: وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ ، [سورة البقرة: 177] فإن معناه: ولكن البرَّ، برُّ من آمن بالله =وقد بينا نظائر ذلك في مواضع غير هذا، بما أغنى عن إعادته. (152) ------------------- الهوامش : (149) في المطبوعة : (( من الشر )) ، وفي المخطوطة غير منقوطة ، والصواب ما أثبت . (150) الكلام . انظر تفسير (( ساء )) فيما سلف 8 : 138 ، 358 / 9 : 101 ، 205 / 10 : 465 = والنحاة يعدون (( ساء )) فعلا جامدا يجرى مجرى (( نعم )) و (( بئس )) . (151) ما بين القوسين زيادة لا يتم الكلام إلا بها ، ولكن الناسخ خلط في هذه الجملة خلطاً شديداً ، فحذف من قوله بعد : (( ولكن البر بر من آمن )) ، كلمة (( بر )) ، ففسد الكلام . (152) انظر التعليق السالف رقم : 2 ، ثم 3 : 338 ، 339 / 10 : 313 ، وما سلف من فهارس مباحث العربية والنحو وغيرها ، في باب الحذوف .