Tabari (1 passage)

1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

   De uitleg van Zijn woord: فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَى أَجَلٍ هُمْ بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ (135) ("Maar toen Wij de plaag van hen wegnamen, tot een termijn die zij zouden bereiken, zie, toen verbraken zij hun woord") (135)

   Abū Jaʿfar zei: De Verhevene, wiens lof verkondigd wordt, zegt: Mūsā riep zijn Heer aan en Hij verhoorde hem; en toen Allah de bestraffing die Hij over hen had neergezonden van hen wegnam — "tot een termijn die zij zouden bereiken", opdat zij de bestraffing zouden voltooien van de dagen die Allah hen tot een vastgestelde termijn van leven had toegekend, tot aan het tijdstip van hun ondergang — "zie, toen verbraken zij hun woord", dat wil zeggen: zie, toen verbraken zij de verbonden die zij met hun Heer en met Mūsā waren aangegaan, en volhardden zij in hun ongeloof (kufr) en hun dwaling. En overeenkomstig hetgeen wij hierover hebben gezegd, hebben de uitleggers gesproken.

   * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

   15040 - Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over het woord van Allah de Verhevene: "tot een termijn die zij zouden bereiken", hij zei: een vastgesteld aantal van hun dagen dat hun toegewezen was.

   15041 - Al-Muthannā heeft mij verteld, hij zei: Abū Ḥudhayfa heeft ons verteld, hij zei: Shibl heeft ons verteld, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, iets dergelijks.

   15042 - Mūsā ibn Hārūn heeft mij verteld, hij zei: ʿAmr ibn Ḥammād heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī: "maar toen Wij de plaag van hen wegnamen, tot een termijn die zij zouden bereiken, zie, toen verbraken zij hun woord", hij zei: dat wat hun aan verbonden was opgelegd; en dat is wanneer Allah zegt: وَلَقَدْ أَخَذْنَا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ ("En voorzeker, Wij grepen het volk van Farʿawn met droogtejaren"), en dat is de honger — وَنَقْصٍ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ ("en met tekort aan vruchten, opdat zij zich zouden laten vermanen"), [al-Aʿrāf: 130].

   --------------

   De voetnoten:

   (62) Zie de uitleg van "al-ajal (de termijn)" eerder, 12 : 405, aantekening 2, en de daar genoemde verwijzing.

   Toon originele Arabische tekst

   القول في تأويل قوله : فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَى أَجَلٍ هُمْ بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ (135) قال أبو جعفر: يقول تعالى ذكره: فدعا موسى ربه فأجابه, فلما رفع الله عنهم العذاب الذي أنـزله بهم =(إلى أجل هم بالغوه)، ليستوفوا عذابَ أيامهم التي جعلَها الله لهم من الحياة أجلا إلى وقت هلاكهم (62) =(إذا هم ينكثون)، يقول: إذا هم ينقضون عهودَهم التي عاهدوا ربَّهم وموسى, ويقيمون على كفرهم وضلالهم. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: 15040 - حدثني محمد بن عمرو قال، حدثنا أبو عاصم قال، حدثنا عيسى, عن ابن أبي نجيح, عن مجاهد في قول الله تعالى: (إلى أجل هم بالغوه)، قال: عدد مسمَّى لهم من أيامهم. 15041 - حدثني المثنى قال، حدثنا أبو حذيفة قال، حدثنا شبل, عن ابن أبي نجيح, عن مجاهد, نحوه. 15042 - حدثني موسى بن هارون قال، حدثنا عمرو بن حماد قال، حدثنا أسباط, عن السدي: (فلما كشفنا عنهم الرجز إلى أجل هم بالغوه إذا هم ينكثون)، قال: ما أعطوا من العهود, وهو حين يقول الله: وَلَقَدْ أَخَذْنَا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ ، وهو الجوع = وَنَقْصٍ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ ، [الأعراف: 130]. -------------- الهوامش : (62) انظر تفسير (( الأجل )) فيما سلف 12 : 405 ، تعليق : 2 ، والمرجع هناك.