Tabari (1 passage)

1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

   De uitleg van de woorden van de Verhevene: رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (5) (Onze Heer, maak ons niet tot een beproeving voor hen die ongelovig zijn, en vergeef ons, onze Heer; voorwaar, U bent de Almachtige, de Alwijze.) (5)

   De Verhevene, wiens lof verheven is, zegt, berichtend over wat Ibrāhīm, Zijn intieme vriend (khalīl), en zij die met hem waren zeiden: O onze Heer, maak ons niet tot een beproeving (fitna) voor hen die in U ongelovig (kāfir) zijn, die Uw eenheid loochenden en een ander dan U aanbaden, doordat U hen macht over ons geeft, zodat zij menen dat zij in het recht staan en wij in het ongelijk, en U ons daardoor tot een beproeving voor hen maakt.

   En in overeenstemming met wat wij hierover gezegd hebben, hebben de uitleggers (ahl al-taʾwīl) gesproken.

   * Vermelding van wie dat gezegd heeft:

   Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld, beiden op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over Zijn woorden: لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا (maak ons niet tot een beproeving voor hen die ongelovig zijn) zei hij: bestraf ons niet door hun handen, noch met een bestraffing van Uw kant, zodat zij zeggen: indien dezen in het recht stonden, zou hun dit niet zijn overkomen.

   Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over Zijn woorden: رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا (Onze Heer, maak ons niet tot een beproeving voor hen die ongelovig zijn) zei hij: Hij zegt: laat hen niet de overhand over ons krijgen, zodat zij daardoor in verzoeking worden gebracht, menend dat zij slechts de overhand over ons hebben gekregen vanwege een waarheid waarop zij zich bevinden.

   ʿAlī heeft mij verteld, hij zei: Abū Ṣāliḥ heeft ons verteld, hij zei: Muʿāwiya heeft mij verteld, op gezag van ʿAlī, op gezag van Ibn ʿAbbās, over Zijn woorden: لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا (maak ons niet tot een beproeving voor hen die ongelovig zijn) zegt hij: geef hun geen macht over ons, zodat zij ons in verzoeking brengen.

   En Zijn woorden: وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا (en vergeef ons, onze Heer) Hij zegt: en bedek onze zonden voor ons door Uw vergiffenis daarvoor, o onze Heer. إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (voorwaar, U bent de Almachtige, de Alwijze) — dat wil zeggen: de strenge in vergelding jegens wie Hij vergeldt; de Alwijze: Hij zegt: de Alwijze in Zijn bestiering van Zijn schepping en in het beschikken over hen tot wat hun welzijn dient.

   Toon originele Arabische tekst

   القول في تأويل قوله تعالى : رَبَّنَا لا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (5) يقول تعالى ذكره مخبرًا عن قيل إبراهيم خليله والذين معه: يا ربَّنا لا تجعلنا فتنة للذين كفروا بك فجحدوا وحدانيتك، وعبدوا غيرك، بأن تسلطهم علينا، فيروا أنهم على حقّ، وأنا على باطل، فتجعلنا بذلك فتنة لهم. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن عمرو، قال: ثنا أبو عاصم، قال: ثنا عيسى؛ وحدثني الحارث، قال: ثنا الحسن، قال: ثنا ورقاء، جميعًا، عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد، في قوله: (لا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا) قال لا تعذبنا بأيديهم، ولا بعذاب من عندك، فيقولوا: لو كان هؤلاء على حق ما أصابهم هذا. حدثنا بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قتادة، قوله: ( رَبَّنَا لا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا ) قال: يقول: لا تظهرهم علينا فَيَفْتَتِنُوا بذلك. يرون أنهم إنما ظهروا علينا لحقّ هم عليه. حدثني عليّ، قال: ثنا أبو صالح، قال: ثني معاوية، عن عليّ، عن ابن عباس، قوله: ( لا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا ) يقول: لا تسلِّطْهم علينا فيفتنونا. وقوله: ( وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا ) يقول: واستر علينا ذنوبنا بعفوك لنا عنها يا ربنا، ( إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ) يعني الشديد الانتقام ممن انتقم منه، الحكيم: يقول الحكيم في تدبيره خلقه، وصرفه إياهم فيما فيه صلاحهم. --------------------------- الهوامش: (1) ‌البيت من شواهد الفراء في معاني القرآن (الورقة 330) عند قوله تعالى "تلقون إليهم بالمودة". قال: دخول الباء في مودة وسقوطها سواء، هذا بمنزلة أظن أنك قائم، وبأنك قائم، وأريد أن تذهب، وأريد بأن تقوم. وقد قال الله: "ومن يرد فيه بإلحاد بظلم" فأدخل الباء. والمعنى: ومن يرد فيه إلحادًا، أنشدني أبو الجراح: "فلما رجت بالشرب... البيت" معناه: فلما رجت أن تشرب. ا هـ. والإزاء: الحوض الذي تشرب منه الإبل. والنهيم صوت زجر وتوعد. وقد سبق استشهاد المؤلف بالبيت في سورة الحج عند قوله تعالى "ومن يرد فيه بإلحاد" الجزء (17 : 139). ووقع في متن البيت هناك "الأداء" في موضع "الإزاء" هنا، خطأ مطبعيًا، فلتصلح الكلمة كما هنا "الإزاء" وهو الحوض. (2) ‌في الأصل: وضمها، وهو خطأ من الناسخ.