Tabari
Terug naar surah 6, ayah 43

Tafseer van Het Vee · Al-An'aam · 6:43

فَلَوْلَآ إِذْ جَآءَهُم بَأْسُنَا تَضَرَّعُوا۟ وَلَٰكِن قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيْطَٰنُ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ

En waarom zijn zij, toen Onze tegenspoed tot hen kwam, niet nederig geworden? Integendeel, hun harten werden zelfs hard en de Satan deed wat zij plachten te doen schoon schijnen.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van Zijn woord: فَلَوْلا إِذْ جَاءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوا وَلَكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (6:43) (Waarom toonden zij geen ootmoed toen Onze kracht over hen kwam? Maar hun harten werden hard en de satan verfraaide voor hen wat zij plachten te doen. (43))

    Abū Jaʿfar zei: Ook dit behoort tot de woorden waarin iets weggelaten is, omdat het zichtbare aan betekenis volstaat zonder vermelding van het weggelatene. Want Allah, verheven is Zijn vermelding, berichtte over de gemeenschappen die hun gezanten loochenden, dat Hij hen greep met tegenspoed en ontbering opdat zij zich in ootmoed tot Hem zouden wenden. Vervolgens zei Hij: "Waarom toonden zij geen ootmoed toen Onze kracht over hen kwam?", maar Hij berichtte niet over wat er van hen uitging toen Hij hen greep met tegenspoed en ontbering. De betekenis van de woorden is: En Wij hebben waarlijk gezanten gezonden naar gemeenschappen vóór jou, en Wij grepen hen met tegenspoed en ontbering, opdat zij ootmoedig zouden worden — maar zij toonden geen ootmoed; "Waarom toonden zij geen ootmoed toen Onze kracht over hen kwam?"

    De betekenis van "fa-lawlā" op deze plaats is: "fa-hallā" (waarom toch niet). Wanneer de Arabieren aan "lawlā" een naamwoord in de nominatief laten volgen, maken zij wat erop volgt tot het bericht (predicaat) en laten zij het volgen door een gebiedende zin; zo zeggen zij: "lawlā uw broer, dan zou ik u bezocht hebben" en "lawlā uw vader, dan zou ik u geslagen hebben". Maar wanneer zij er een werkwoord op laten volgen, of er geen naamwoord op laten volgen, maken zij het tot een vraag, en zeggen zij: "waarom toch komt u niet tot ons, dan zullen wij u eren" en "waarom toch bezoekt u uw broer niet, dan zullen wij hem bezoeken", in de betekenis van "hallā" (waarom toch niet), zoals Allah, verheven is Zijn vermelding, zei: Waarom hebt U mij niet uitstel gegeven tot een nabije termijn, zodat ik aalmoezen had kunnen geven [soera Al-Munāfiqūn: 10]. En zo doen zij met "lawmā" hetzelfde als zij met "lawlā" doen.

    * * *

    De uitleg van de woorden is dus: Waarom toch toonden, toen Onze kracht over hen kwam, deze gemeenschappen die hun gezanten loochenden — die geen ootmoed toonden toen Wij hen grepen met tegenspoed en ontbering — geen "ootmoed", waardoor zij zich onderworpen aan hun Heer en nederig in gehoorzaamheid aan Hem zouden hebben getoond, zodat hun Heer Zijn kracht, dat is Zijn bestraffing, van hen zou afwenden?

    * * *

    Wij hebben de betekenis van "al-baʾs" (de kracht, het geweld) reeds elders uiteengezet, op een wijze die het overbodig maakt het hier te herhalen.

    * * *

    "Maar hun harten werden hard" — Hij zegt: Maar zij volhardden in hun loochening van hun gezanten en hielden daaraan vast, en zij toonden zich hoogmoedig tegenover het gebod van hun Heer, uit minachting voor de bestraffing van Allah, geringschatting van Zijn kwelling, en uit hardheid van hart. "En de satan verfraaide voor hen wat zij plachten te doen" — Hij zegt: En de satan maakte voor hen aantrekkelijk wat zij verrichtten aan daden die Allah verafschuwt en waarover Hij toornig op hen is.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله : فَلَوْلا إِذْ جَاءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوا وَلَكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (43) قال أبو جعفر: وهذا أيضًا من الكلام الذي فيه متروك استغني بدلالة الظاهر عن ذكر ما تُرك. وذلك أنه تعالى ذكره أخبرَ عن الأمم التي كذّبت رسلها أنه أخذهم بالبأساء والضراء ليتضرعوا له, (34) ثم قال: " فلولا إذ جاءهم بأسنا تضرعوا ", ولم يخبر عما كان منهم من الفعل عند أخذه إياهم بالبأساء والضراء. ومعنى الكلام: وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَى أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَأَخَذْنَاهُمْ بِالْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ ، فلم يتضرعوا," فلولا إذ جاءهم بأسنا تضرعوا ". ومعنى: " فلولا "، في هذا الموضع، فهلا. (35) والعرب إذ أوْلَتْ" لولا " اسمًا مرفوعًا، جعلت ما بعدها خبرًا، وتلقتها بالأمر, (36) فقالت: " فلولا أخوك لزرتك " و " لولا أبوك لضربتك ", وإذا أوْلتها فعلا أو لم تُولها اسمًا, جعلوها استفهامًا فقالوا: " لولا جئتنا فنكرمك ", و " لولا زرت أخاك فنـزورك ", بمعنى: " هلا "، كما قال تعالى ذكره: لَوْلا أَخَّرْتَنِي إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ فَأَصَّدَّقَ [سورة المنافقون: 10]. وكذلك تفعل ب " لوما " مثل فعلها ب " لولا ". (37) * * * فتأويل الكلام إذًا: فهلا إذ جاء بأسنا هؤلاء الأمم المكذبة رسلَها، الذين لم يتضرعوا عند أخذِناهم بالبأساء والضراء =" تضرعوا "، فاستكانوا لربهم، وخضعوا لطاعته, فيصرف ربهم عنهم بأسه، وهو عذابه. * * * وقد بينا معنى " البأس " في غير هذا الموضع، بما أغنى عن إعادته في هذا الموضع. (38) * * * =" ولكن قست قلوبهم " ، يقول: ولكن أقاموا على تكذيبهم رسلهم, وأصرُّوا على ذلك، واستكبروا عن أمر ربهم, استهانةً بعقاب الله، واستخفافًا بعذابه، وقساوةَ قلب منهم. (39) " وزين لهم الشيطانُ ما كانوا يعملون "، يقول: وحسن لهم الشيطان ما كانوا يعملون من الأعمال التي يكرهها الله ويسخطها منهم. ---------------- الهوامش : (34) في المطبوعة حذف"له" وهي في المخطوطة: "به" ، وهذا صواب قراءتها. (35) انظر تفسير"لولا" فيما سلف ص : 343 ، تعليق: 1 ، والمراجع هناك. (36) في المطبوعة: "وتلتها" ، غير ما في المخطوطة وأفسد الكلام. (37) انظر معاني القرآن للفراء 1: 334 ، 335. (38) انظر تفسير"البأس" فيما سلف 3: 354 ، 355/8 : 580. (39) انظر تفسير"قسا" فيما سلف 2: 233 - 237/10 : 126 ، 127.