Tabari
Terug naar surah 6, ayah 16

Tafseer van Het Vee · Al-An'aam · 6:16

مَّن يُصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَئِذٍۢ فَقَدْ رَحِمَهُۥ ۚ وَذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْمُبِينُ

Van wie op die Dag (de bestraffing) afgewend wordt, die heeft Hij dan waarlijk begenadigd. En dat is een duidelijke overwinning.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van Zijn woord: مَنْ يُصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمَهُ وَذَلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ (16) (Wie op die Dag daarvan wordt afgewend, hem heeft Hij waarlijk barmhartigheid betoond, en dat is de duidelijke triomf) (16).

    Abū Jaʿfar zei: De koranlezers verschilden van mening over de lezing hiervan.

    De meeste lezers van de Ḥijāz, van Medina en van Basra lazen het als: مَنْ يُصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَئِذٍ , met een ḍamma op de "yāʾ" en een fatḥa op de "rāʾ", met de betekenis: van wie op die Dag de bestraffing wordt afgewend.

    * * *

    En de meeste lezers van Kūfa lazen het als: مَنْ يَصْرِفْ عَنْهُ , met een fatḥa op de "yāʾ" en een kasra op de "rāʾ", met de betekenis: van wie Allah op die Dag de bestraffing afwendt.

    * * *

    En de juiste van de twee lezingen daarin is volgens mij de lezing van wie het las: يَصْرِفْ عَنْهُ , met een fatḥa op de "yāʾ" en een kasra op de "rāʾ", vanwege de aanwijzing in Zijn woord "hem heeft Hij waarlijk barmhartigheid betoond" op de juistheid daarvan, en dat de lezing daarin met het benoemen van de handelende persoon dient te geschieden. Want als de lezing in Zijn woord "wie wordt afgewend" was volgens de vorm waarin de handelende persoon niet wordt genoemd, dan zou de juiste vorm in Zijn woord "hem heeft Hij waarlijk barmhartigheid betoond" zijn dat men zegt: "hem is waarlijk barmhartigheid betoond" (fa-qad ruḥima), zonder benoeming van de handelende persoon. En in het benoemen van de handelende persoon in Zijn woord "hem heeft Hij waarlijk barmhartigheid betoond" ligt een duidelijk bewijs dat het eveneens zo is in Zijn woord "van wie wordt afgewend".

    * * *

    En als dat de meest verkieslijke vorm voor de lezing is, dan is de uitleg van het woord: van wie van Zijn schepselen op die Dag Zijn bestraffing wordt afgewend, hem heeft Hij waarlijk barmhartigheid betoond. "En dat is de duidelijke triomf", en met Zijn woord "en dat" bedoelt Hij: en het afwenden door Allah van de bestraffing van hem op de Dag der Opstanding, en Zijn barmhartigheid jegens hem. "De triomf", dat wil zeggen: de redding van de ondergang, en het verkrijgen van wat verlangd wordt. "De duidelijke", dat betekent: degene die voor wie hem zag duidelijk maakte dat het de verwerving van de behoefte en het bereiken van het verlangde is.

    En zoals wat wij gezegd hebben over Zijn woord "wie op die Dag daarvan wordt afgewend", zo zeiden de mensen van de uitleg (taʾwīl):

    * Vermelding van wie dat zei:

    13115 — Al-Ḥasan ibn Yaḥyā heeft ons verteld, hij zei: ʿAbd al-Razzāq heeft ons bericht, hij zei: Maʿmar heeft ons bericht, op gezag van Qatāda, over Zijn woord "wie op die Dag daarvan wordt afgewend, hem heeft Hij waarlijk barmhartigheid betoond", hij zei: van wie de bestraffing wordt afgewend.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله : مَنْ يُصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمَهُ وَذَلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ (16) قال أبو جعفر: اختلف القرأة في قراءة ذلك. فقرأته عامة قرأة الحجاز والمدينة والبصرة: مَنْ يُصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَئِذٍ ، بضم " الياء " وفتح " الراء ", بمعنى: من يُصرف عنه العذاب يومئذ . * * * وقرأ ذلك عامة قرأة الكوفة: (مَنْ يَصْرِفْ عَنْهُ) ، بفتح " الياء " وكسر " الراء ", بمعنى: من يصرف الله عنه العذاب يومئذ. * * * وأولى القراءتين في ذلك بالصواب عندي, قراءة من قرأه: (يَصْرِفْ عَنْهُ)، بفتح " الياء " وكسر " الراء ", لدلالة قوله: " فقد رحمه " على صحة ذلك, وأنّ القراءة فيه بتسمية فاعله. ولو كانت القراءة في قوله: " من يصرف " ، على وجه ما لم يسمَّ فاعله, كان الوجه في قوله: " فقد رحمه " أن يقال : " فقد رُحِم " غير مسمى فاعله. وفي تسمية الفاعل في قوله: " فقد رحمه " ، دليل بيِّن على أن ذلك كذلك في قوله: " من يَصرف عنه ". * * * وإذا كان ذلك هو الوجه الأولَى بالقراءة, فتأويل الكلام: منْ يصرف عنه من خلقه يومئذ عذابه فقد رحمه =" وذلك هو الفوز المبين " ، ويعني بقوله: " وذلك " ، وصرفُ الله عنه العذاب يوم القيامة, ورحمته إياه =" الفوز " ، أي: النجاة من الهلكة، والظفر بالطلبة (36) =" المبين " ، يعني الذي بيَّن لمن رآه أنه الظفر بالحاجة وإدراك الطَّلِبة. (37) وبنحو الذي قلنا في قوله: " من يصرف عنه يومئذ " قال أهل التأويل: * ذكر من قال ذلك: 13115 - حدثنا الحسن بن يحيى قال، أخبرنا عبد الرزاق قال، أخبرنا معمر, عن قتادة في قوله " من يصرف عنه يومئذ فقد رحمه " ، قال: من يصرف عنه العذاب . ------------------ الهوامش : (36) انظر تفسير"الفوز" فيما سلف ص: 245 ، تعليق: 2 ، والمراجع هناك. (37) انظر تفسير"مبين" فيما سلف ص: 265 ، تعليق 3 ، والمراجع هناك.