Tafseer van Het Vee · Al-An'aam · 6:130
"O gemeenschap van djinn's en mensen. zijn er uit jullie midden geen gezanten tot jullie gekomen die jullie Mijn Verzen bekendmaakten en die jullie waarschuwden voor de ontmoeting met deze Dag van jullie?"' Zij zullen zeggen: "Wij getuigen tegen onszelf." Het wereldse leven heeft hen misleid en zij getuigen tegen zichzelf dat zij ongelovigen plachten te zijn.
Het woord over de uitleg van Zijn uitspraak: يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالإِنْسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَيُنْذِرُونَكُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَذَا (O gemeenschap van djinn en mensen, zijn er geen boodschappers (rusul) tot jullie gekomen uit jullie eigen midden, die jullie Mijn tekenen verhaalden en jullie waarschuwden voor de ontmoeting met deze Dag van jullie?)
Abū Jaʿfar zei: Dit is een mededeling van Allah — verheven is Zijn lof — over wat Hij op de Dag der Opstanding zal zeggen tegen dezen die deelgenoten aan Hem toekenden onder de polytheïsten (mushrikīn) van de mensen en de djinn. Hij deelt mee dat Hij — verheven is Zijn vermelding — op die Dag tot hen zal zeggen: (O gemeenschap van djinn en mensen, zijn er geen boodschappers tot jullie gekomen uit jullie eigen midden, die jullie Mijn tekenen verhaalden), wat betekent: die jullie meedeelden wat aan hen geopenbaard werd, namelijk Mijn attentmaking van jullie op de plaatsen van Mijn bewijzen (ḥujaj), en Mijn bekendmaking aan jullie van Mijn aanwijzingen voor Mijn eenheid (tawḥīd), en de bevestiging van Mijn profeten, en het handelen naar Mijn gebod, en het zich houden aan Mijn grenzen (ḥudūd) = (en jullie waarschuwden voor de ontmoeting met deze Dag van jullie), wat betekent: zij waarschuwen jullie voor de ontmoeting met Mijn bestraffing (ʿadhāb) op deze Dag van jullie, en Mijn vergelding voor jullie ongehoorzaamheid aan Mij, opdat jullie zouden ophouden met daden van ongehoorzaamheid aan Mij. (41)
Dit is van Allah — verheven is Zijn lof — een berisping en een verwijt aan deze ongelovigen (kuffār) om wat zij in het wereldse leven hebben begaan aan verdorvenheid (fisq) en daden van ongehoorzaamheid. De betekenis ervan is: er zijn boodschappers tot jullie gekomen uit jullie eigen midden, die jullie attendeerden op het verkeerde waarin jullie volhardden, met afdoende bewijzen (ḥujaj), en die jullie waarschuwden voor Allahs dreiging vanwege jullie volharden in datgene waarin jullie volhardden; maar jullie aanvaardden dat niet, jullie trokken er geen lering uit en lieten jullie niet vermanen.
* * *
De mensen van de uitleg verschilden van mening over "de djinn": is er uit hun midden iemand tot hen gezonden, of niet?
Sommigen van hen zeiden: Er zijn boodschappers tot hen gezonden, evenals er tot de mensen boodschappers uit hun eigen midden gezonden zijn.
* Vermelding van wie dat zei:
13896- Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Yaḥyā ibn Wāḍiḥ heeft ons verteld, hij zei: ʿUbayd ibn Sulaymān heeft ons verteld, hij zei: aan al-Ḍaḥḥāk werd over de djinn gevraagd: was er onder hen een profeet vóórdat de Profeet ﷺ gezonden werd? Hij zei: Heb je dan niet de uitspraak van Allah gehoord: (O gemeenschap van djinn en mensen, zijn er geen boodschappers tot jullie gekomen uit jullie eigen midden, die jullie Mijn tekenen verhaalden) — waarmee Hij bedoelt: boodschappers uit de mensen en boodschappers uit de djinn? Zij zeiden: Jazeker!
* * *
Anderen zeiden: Er is uit hun midden geen boodschapper tot hen gezonden, en Hij heeft uit de djinn nooit enige gezonden boodschapper gehad; de boodschappers zijn juist uitsluitend uit de mensen, terwijl er wat de djinn betreft slechts waarschuwers (nudhur) zijn. Zij zeiden: Allah zei immers slechts: (zijn er geen boodschappers tot jullie gekomen uit jullie eigen midden), terwijl de boodschappers uit één van beide groepen zijn — zoals Hij zei: مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ [Surah Ar-Raḥmān: 19] (Hij heeft de twee zeeën die elkaar ontmoeten naast elkaar laten stromen), en daarna zei Hij: يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ [Surah Ar-Raḥmān: 22] (Uit beide komen parels en koralen voort) — terwijl parels en koralen slechts voortkomen uit het zoute en niet uit het zoete van die twee; de betekenis daarvan is juist: er komt voort uit een deel van beide, of uit één van beide. (42) Hij zei: En dat is als de uitspraak van iemand over een groep huizen: "Er is in deze huizen waarlijk kwaad", ook al is het kwaad slechts in één daarvan; de uitspraak wordt dan over alle huizen gedaan, terwijl ermee bedoeld wordt de uitspraak over een deel daarvan. En zoals men zegt: "Ik heb brood en melk gegeten", wanneer die twee zich vermengd hebben; maar als gezegd zou worden: "Ik heb melk gegeten", dan zou die uitspraak verkeerd zijn, want melk wordt gedronken en niet gegeten.
* Vermelding van wie dat zei:
13897- Al-Qāsim heeft ons verteld, hij zei: al-Ḥusayn heeft ons verteld, hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Ibn Jurayj, over Zijn uitspraak: (O gemeenschap van djinn en mensen, zijn er geen boodschappers tot jullie gekomen uit jullie eigen midden), hij zei: Hij voegde hen samen, zoals Zijn uitspraak hen samenvoegt: وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا [Surah Fāṭir: 12] (En uit beide eten jullie vers vlees en halen jullie sieraden tevoorschijn die jullie dragen), terwijl er uit de rivieren geen sieraad voortkomt = Ibn Jurayj zei: Ibn ʿAbbās zei: Het zijn de djinn die hun volk ontmoetten, en zij zijn boodschappers tot hun volk.
* * *
Volgens deze uitspraak van Ibn ʿAbbās — dat er onder de djinn boodschappers voor de mensen tot hun volk zijn — is de uitleg van het vers volgens deze uitleg die Ibn ʿAbbās gaf aldus: Zijn er niet tot jullie gekomen, o djinn en mensen, boodschappers uit jullie eigen midden? Wat de boodschappers van de mensen betreft: dat zijn boodschappers van Allah tot hen. En wat de boodschappers van de djinn betreft: dat zijn boodschappers van de boodschappers van Allah uit de kinderen van Ādam, en zij zijn degenen die, wanneer zij de Koran hoorden, zich naar hun volk wendden als waarschuwers. (43)
* * *
Wat betreft degenen die de uitspraak van al-Ḍaḥḥāk aanhingen: zij zeiden dat Allah — verheven is Zijn vermelding — heeft meegedeeld dat er onder de djinn boodschappers waren die tot hen gezonden werden, evenals Hij heeft meegedeeld dat er onder de mensen boodschappers waren die tot hen gezonden werden. Zij zeiden: en als het toegestaan zou zijn dat Zijn mededeling over de boodschappers van de djinn in de betekenis is dat zij boodschappers van de mensen zijn, dan zou het toegestaan zijn dat Zijn mededeling over de boodschappers van de mensen in de betekenis is dat zij boodschappers van de djinn zijn. (44) Zij zeiden: en in de ongerijmdheid van deze betekenis ligt datgene wat erop wijst dat beide mededelingen tezamen de betekenis hebben van de mededeling over hen dat zij boodschappers van Allah zijn, want dat is wat in de aanspraak bekend is en niets anders.
* * *
Het woord over de uitleg van Zijn uitspraak: قَالُوا شَهِدْنَا عَلَى أَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ (130) (Zij zeiden: Wij getuigen tegen onszelf. En het wereldse leven heeft hen misleid, en zij getuigden tegen zichzelf dat zij ongelovigen waren. (130))
Abū Jaʿfar zei: Dit is een mededeling van Allah — verheven is Zijn lof — over de uitspraak van de polytheïsten (mushrikīn) van de djinn en de mensen, op het moment van Zijn berisping aan hen door Zijn uitspraak tot hen: أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَيُنْذِرُونَكُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَذَا (Zijn er geen boodschappers tot jullie gekomen uit jullie eigen midden, die jullie Mijn tekenen verhaalden en jullie waarschuwden voor de ontmoeting met deze Dag van jullie?) — namelijk dat zij het zeggen [onleesbaar] (45) = (Wij getuigen tegen onszelf), namelijk: dat Uw boodschappers waarlijk tot ons gekomen zijn met Uw tekenen en ons gewaarschuwd hebben voor de ontmoeting met deze Dag van ons, maar dat wij hen voor leugenaars uitmaakten en hun boodschap loochenden, en dat wij Uw tekenen niet volgden en er niet in geloofden.
Allah zei, als een nieuw aangevangen mededeling: En dezen die de afgodsbeelden en de gesneden beelden naast Allah als gelijken stelden, alsook hun bondgenoten onder de djinn, werden misleid (46) = (door het wereldse leven), waarmee bedoeld wordt: de opsmuk van het wereldse leven, en het streven naar leiderschap daarin en de wedijver daarom — [misleid weg] van het zich overgeven aan het gebod van Allah, zodat zij daarin Zijn boodschappers zouden gehoorzamen; maar zij waren hoogmoedig en waren een volk dat zich verhief. Hij volstond met het noemen van "het wereldse leven" in plaats van het noemen van de [andere] betekenissen die hen misleidden en bedrogen daarin, aangezien er in het noemen daarvan voldoende lag om het noemen van het overige overbodig te maken, omdat de bewoording wijst op wat aan vermelding is weggelaten = Allah — verheven is Zijn vermelding — zegt: (en zij getuigden tegen zichzelf), waarmee bedoeld worden: dezen die deelgenoten aan Hem toekenden, op de Dag der Opstanding = dat zij in het wereldse leven ongelovig waren aan Hem en aan Zijn boodschappers, opdat Allahs bewijs (ḥujja) tegen hen volledig zou worden door hun erkenning tegen zichzelf van datgene wat Zijn bestraffing en Zijn pijnlijke kwelling (ʿadhāb) over hen noodzakelijk maakt.
* * *
