Tabari
Terug naar surah 59, ayah 21

Tafseer van De Verzameling · Al-Hashr · 59:21

لَوْ أَنزَلْنَا هَٰذَا ٱلْقُرْءَانَ عَلَىٰ جَبَلٍۢ لَّرَأَيْتَهُۥ خَٰشِعًۭا مُّتَصَدِّعًۭا مِّنْ خَشْيَةِ ٱللَّهِ ۚ وَتِلْكَ ٱلْأَمْثَٰلُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ

Als Wij deze Koran tot een berg hadden neergezonden, dan had jij deze zich zeker zien onderwerpen en zich splijten uit vrees voor Allah. Dat zijn de voorbeelden die Wij de mens geven. Hopelijk zullen zij zich laten vermanen.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    En Zijn woorden: ( لَوْ أَنـزلْنَا هَذَا الْقُرْآنَ عَلَى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُتَصَدِّعًا مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ ) Hij, wiens lof verheven is, zegt: indien Wij deze Koran op een berg hadden neergezonden — en die is [van] steen — dan zou je hem, o Muḥammad, in deemoed hebben gezien; Hij zegt: nederig en gespleten uit vrees voor Allah, ondanks zijn hardheid, uit voorzorg dat hij het recht van Allah dat hem ten aanzien van de verheerlijking van de Koran is opgelegd, niet zou vervullen. En toch is hij [de Koran] neergezonden op de zoon van Adam, terwijl die er zijn recht van geringschat, en zich afwendt van de lessen en de vermaning die erin liggen, alsof hij ze niet heeft gehoord, alsof er in zijn beide oren doofheid is.

    En in de geest van wat wij hierover gezegd hebben, hebben ook de uitleggers van de Koran zich uitgesproken.

    * Een vermelding van wie dat gezegd heeft:

    Muḥammad ibn Saʿd heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, hij zei: mijn oom heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, op gezag van zijn vader, op gezag van Ibn ʿAbbās, over Zijn woorden: ( لَوْ أَنـزلْنَا هَذَا الْقُرْآنَ عَلَى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُتَصَدِّعًا مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ ) ... tot aan Zijn woorden: ( لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ) hij zei, [Allah] zegt: indien Ik deze Koran op een berg had neergezonden en hem die had doen dragen, dan zou hij gespleten en in deemoed zijn geweest vanwege zijn zwaarte en uit vrees voor Allah. Zo heeft Allah, machtig en verheven, de mensen geboden dat zij, wanneer de Koran op hen wordt neergezonden, hem met intense vrees en deemoed aannemen. Hij zei: ( وَتِلْكَ الأمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ).

    Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over Zijn woorden: ( لَوْ أَنـزلْنَا هَذَا الْقُرْآنَ عَلَى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُتَصَدِّعًا مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ ) ... het vers: Allah verontschuldigt de dove berg, maar verontschuldigt de ellendige zoon van Adam niet. Hebben jullie ooit iemand gezien wiens ribben uiteenspleten uit vrees voor Allah? ( وَتِلْكَ الأمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ ) De Verhevene, wiens vermelding verheven is, zegt: en deze dingen stellen Wij de mensen als gelijkenis voor. En dat is Zijn — wiens lof verheven is — bekendmaking aan hen dat de bergen, ondanks hun hardheid en stevigheid, Zijn recht méér verheerlijken dan zij.

    En Zijn woorden: ( لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ) Hij zegt: Allah stelt hun deze gelijkenissen voor opdat zij erover zouden nadenken, en zo berouwvol zouden terugkeren en zich aan de waarheid zouden onderwerpen.

    Toon originele Arabische tekst
    وقوله: (لَوْ أَنـزلْنَا هَذَا الْقُرْآنَ عَلَى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُتَصَدِّعًا مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ ) يقول جلّ ثناؤه: لو أنـزلنا هذا القرآن على جبل، وهو حجر، لرأيته يا محمد يا خاشعًا؛ يقول: متذللا متصدّعا من خشية الله على قساوته، حذرًا من أن لا يؤدّي حقّ الله المفترض عليه في تعظيم القرآن، وقد أنـزل على ابن آدم وهو بحقه مستخفٌّ، وعنه عما فيه من العِبَر والذكر مُعْرض، كأن لم يسمعها، كأن في أذنيه وقرًا. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن سعد، قال: ثني أَبي، قال: ثني عمي، قال: ثني أََبي، عن أبيه، عن ابن عباس قوله: (لَوْ أَنـزلْنَا هَذَا الْقُرْآنَ عَلَى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُتَصَدِّعًا مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ ) ... إلى قوله: (لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ) قال، يقول: لو أني أنـزلت هذا القرآن على جبل حملته إياه تصدّع وخشع من ثِقله، ومن خشية الله، فأمر الله عزّ وجلّ الناس إذا أنـزل عليهم القرآن، أن يأخذوه بالخشية الشديدة والتخشع، قال: (وَتِلْكَ الأمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُون ) . حدثنا بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قتادة، قوله: (لَوْ أَنـزلْنَا هَذَا الْقُرْآنَ عَلَى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُتَصَدِّعًا مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ ) ... الآية، يعذر الله الجبل الأصمّ، ولم يعذر شقيّ ابن آدم، هل رأيتم أحدًا قط تصدّعت جوانحه من خشية الله (وَتِلْكَ الأمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ ) يقول تعالى ذكره: وهذه الأشياء نشبهها للناس، وذلك تعريفه جلّ ثناؤه إياهم أن الجبال أشدّ تعظيمًا لحقه منهم مع قساوتها وصلابتها. وقوله: (لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ) يقول: يضرب الله لهم هذه الأمثال ليتفكروا فيها، فينيبوا، وينقادوا للحق.