Tafseer van De Verzameling · Al-Hashr · 59:10
En degenen die na hen kwamen, zeiden: "Onze Heer, vergeef ons en onze broeders die ons zijn voorafgegaan in het geloof en maak in onze harten geen wrok jegens degenen die geloven. Onze Heer, voorwaar, U bent Zachtmoedig, Meest Barmhartige."
De uitleg van Zijn, de Verhevene, woorden: وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالإِيمَانِ وَلا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلا لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ (10) (En degenen die na hen kwamen, zeggen: Onze Heer, vergeef ons en onze broeders die ons in het geloof zijn voorgegaan, en plaats in onze harten geen wrok jegens degenen die geloven. Onze Heer, voorwaar, U bent Vol Mededogen, Meest Barmhartig.) (59:10)
Hij, verheven is Zijn gedachtenis, zegt: en degenen die na hen kwamen — namelijk na degenen die zich vóór de eerste uitwijkers (muhājirūn) in de woonplaats en in het geloof gevestigd hadden — ( يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلإخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالإيمَانِ ) (zeggen: Onze Heer, vergeef ons en onze broeders die ons in het geloof zijn voorgegaan), namelijk uit de helpers (anṣār). Met "degenen die na hen kwamen" worden de uitwijkers bedoeld, namelijk dat zij om vergeving vragen voor hun broeders uit de helpers.
En Zijn woorden: ( وَلا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلا لِلَّذِينَ آمَنُوا ) (en plaats in onze harten geen wrok jegens degenen die geloven), dat wil zeggen: geen rancune en geen haat.
En er is gezegd: met "degenen die na hen kwamen" worden bedoeld degenen die zich bekeerd hebben tot de islam ná degenen die zich in de woonplaats gevestigd hadden.
* Vermelding van wie dat heeft gezegd:
Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden — op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over Zijn woorden: ( وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ ) (en degenen die na hen kwamen), hij zei: degenen die zich tot de islam bekeerd hebben, ook zij zijn beschreven.
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, hij zei: vervolgens noemde Allah de derde groep, en zei: ( وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلإخْوَانِنَا ) (en degenen die na hen kwamen, zeggen: Onze Heer, vergeef ons en onze broeders), tot waar hij komt bij ( إِنَّكَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ ) (voorwaar, U bent Vol Mededogen, Meest Barmhartig). Hun werd slechts opgedragen om vergeving te vragen voor de metgezellen van de Profeet — moge Allah hem zegenen en vrede schenken — en hun werd niet opgedragen hen te belasteren.
En aan ons is overgeleverd dat een slaaf (ghulām) van Ḥāṭib ibn Abī Baltaʿa naar de profeet van Allah — moge Allah hem zegenen en vrede schenken — kwam en zei: "O profeet van Allah, Ḥāṭib zal stellig de hel (al-nār) binnentreden." Hij zei: "Je liegt; hij heeft immers deelgenomen aan Badr en al-Ḥudaybiya." En aan ons is overgeleverd dat ʿUmar ibn al-Khaṭṭāb — moge Allah tevreden over hem zijn — een man van de mensen van Badr ruw bejegende, waarop de profeet van Allah — moge Allah hem zegenen en vrede schenken — zei: "Wat doet jou weten, o ʿUmar, misschien heeft hij wel een gebeurtenis bijgewoond waarbij Allah neerkeek op zijn mensen, en Hij Zijn engelen tot getuige nam: Voorwaar, Ik ben tevreden over deze dienaren van Mij, laat hen dus doen wat zij willen." En sindsdien bleef een deel van ons terughoudend tegenover de mensen van Badr en vol ontzag voor hen. En ʿUmar — moge Allah tevreden over hem zijn — placht te zeggen: "En naar de mensen van Badr streven de strevenden uiterst hevig." En deze groep van de helpers, Allah heeft hen voortreffelijk geprezen.
Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei over de woorden van Allah: ( وَلا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلا لِلَّذِينَ آمَنُوا ) (en plaats in onze harten geen wrok jegens degenen die geloven), hij zei: doe onze harten geen wrok erven jegens iemand van de mensen van Uw godsdienst.
Ibn Bashshār heeft ons verteld, hij zei: ʿAbd al-Raḥmān heeft ons verteld, hij zei: Sufyān heeft ons verteld, op gezag van Qays ibn Muslim, op gezag van Ibn Abī Laylā, hij zei: de mensen verkeerden in drie rangen: de eerste uitwijkers; ( وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلإخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالإيمَانِ وَلا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلا لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ ) (en degenen die na hen kwamen, zeggen: Onze Heer, vergeef ons en onze broeders die ons in het geloof zijn voorgegaan, en plaats in onze harten geen wrok jegens degenen die geloven; onze Heer, voorwaar, U bent Vol Mededogen, Meest Barmhartig); en het beste wat men kan zijn, is in deze rang te verkeren.
En Zijn woorden: ( لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ ) (jegens degenen die geloven; onze Heer, voorwaar, U bent Vol Mededogen, Meest Barmhartig). Hij, verheven is Zijn lof, zegt — berichtend over de uitspraak van degenen die na degenen kwamen die zich in de woonplaats en in het geloof gevestigd hadden — dat zij zeiden: plaats in onze harten geen wrok jegens iemand van de mensen die in U geloven, o onze Heer.
Zijn woorden: ( إِنَّكَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ ) (voorwaar, U bent Vol Mededogen, Meest Barmhartig). Hij zegt: voorwaar, U bent Vol Mededogen jegens Uw schepselen, en Vol Barmhartigheid jegens wie berouw toont en om vergeving vraagt voor zijn zonden.
