Tafseer van De Onafwendbare Gebeurtenis · Al-Waaqia · 56:95
Voorwaar, dit is zeker de stellige Waarheid.
De uitspraak over de uitleg van Zijn woord, de Verhevene: إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ ("Voorwaar, dit is werkelijk de zekere waarheid") (95)
De Verhevene, wiens vermelding verheven is, zegt: voorwaar, dit waarvan Ik jullie bericht heb, o mensen, aan bericht over de tot nabijheid gebrachten en de lieden van de rechterzijde, en over de loochenaars, de dwalenden, en datgene waartoe hun zaken uiteindelijk leiden, لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ — Hij zegt: dat is werkelijk de zekere waarheid uit het bericht, waarover geen twijfel bestaat.
En in overeenstemming met wat wij hierover gezegd hebben, hebben de uitleggers gesproken.
* Vermelding van wie dat gezegd heeft:
Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden — op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ , hij zei: het zekere bericht.
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda: وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ * فَنُزُلٌ مِنْ حَمِيمٍ * وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ * إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ ("En wat hem betreft, indien hij behoort tot de loochenende dwalenden, dan is er een onthaal van kokend water, en een braden in de Hel; voorwaar, dit is werkelijk de zekere waarheid"), tot aan het slot — voorwaar, Allah de Verhevene laat niemand van Zijn schepselen achter zonder hem te doen stilstaan bij de zekerheid uit deze Qurʾān. Wat de gelovige betreft, hij heeft in dit wereldse leven zekerheid verkregen, en dat baatte hem op de Dag der Opstanding. En wat de ongelovige (kāfir) betreft, hij verkreeg zekerheid op de Dag der Opstanding, op een moment dat het hem niet baat.
De taalgeleerden verschilden over de wijze van toevoeging van "al-ḥaqq" aan "al-yaqīn", terwijl de waarheid het zekere zelf is. Sommige grammatici van Basra zeiden: men zegt "ḥaqq al-yaqīn", waarbij men "al-ḥaqq" aan "al-yaqīn" toevoegt, zoals Hij zegt: وَذَلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ ("en dat is de godsdienst van de juiste gemeenschap"), dat wil zeggen: dat is de godsdienst van de juiste gemeenschap, en dat is de waarheid van de zekere zaak. Hij zei: en wat betreft "dit is de man van het kwaad", daarbij kan men niet "deze man van het kwaad" zeggen zoals men kan zeggen "de zekere waarheid", omdat "het kwaad" niet de man zelf is, terwijl het zekere wél de waarheid zelf is. En sommige lieden van Kufa zeiden: "al-yaqīn" is een bijvoeglijke bepaling bij "al-ḥaqq", alsof Hij zei: "de zekere waarheid", en "de juiste godsdienst"; en het gelijke ervan komt veelvuldig voor in de spraak en in de Qurʾān: وَلَدَارُ الآخِرَةِ en وَالدَّارُ الآخِرَةُ ("en het tehuis van het Hiernamaals" / "en het Laatste tehuis"). Hij zei: wanneer het in een genitiefverbinding wordt gesteld, wekt het de indruk van iets anders dan het eerste.
