Tabari
Terug naar surah 56, ayah 6

Tafseer van De Onafwendbare Gebeurtenis · Al-Waaqia · 56:6

فَكَانَتْ هَبَآءًۭ مُّنۢبَثًّۭا

Zodat deze tot rondvliegend stof worden.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    En Zijn uitspraak: فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا (en zij worden tot verspreid stof) (56:6). De uitleggers verschilden van mening over de betekenis van al-habāʾ (het stof). Sommigen zeiden: het is de stralenbundel van de zon die door het venster naar binnen valt, in de gedaante van fijn stof.

    * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

    ʿAlī heeft mij verteld, hij zei: Abū Ṣāliḥ heeft ons verteld, hij zei: Muʿāwiya heeft mij verteld, op gezag van ʿAlī, op gezag van Ibn ʿAbbās, over zijn uitspraak: فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا (en zij worden tot verspreid stof). Hij zegt: de stralenbundel van de zon.

    Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Ḥakkām heeft ons verteld, op gezag van ʿAmr, op gezag van ʿAṭāʾ, op gezag van Saʿīd: هَبَاءً مُنْبَثًّا (verspreid stof). Hij zei: de stralenbundel van de zon wanneer die door het venster naar binnen valt.

    Hij zei: Jarīr heeft ons verteld, op gezag van Manṣūr, op gezag van Mujāhid, over zijn uitspraak: فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا (en zij worden tot verspreid stof). Hij zei: de stralenbundel van de zon die door het venster naar binnen valt, en die niets is.

    En anderen zeiden: het is het opdwarrelende stof van de rijdieren.

    * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

    Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Mihrān heeft ons verteld, op gezag van Sufyān, op gezag van Abū Isḥāq, op gezag van al-Ḥārith, op gezag van ʿAlī, moge Allah tevreden met hem zijn, hij zei: het opdwarrelende stof van de rijdieren.

    En anderen zeiden: het is wat opspat van de vonken van het vuur, die geen substantie hebben.

    * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

    Muḥammad ibn Saʿd heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, hij zei: mijn oom heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, op gezag van zijn vader, op gezag van Ibn ʿAbbās, over zijn uitspraak: فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا (en zij worden tot verspreid stof). Hij zei: al-habāʾ is dat wat van het vuur opvliegt wanneer het oplaait; daarvan vliegen de vonken op, en wanneer die neervallen, zijn zij niets.

    En anderen zeiden: het is het verdorde hout van de bomen dat de winden verstrooien.

    * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

    Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over zijn uitspraak: فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا (en zij worden tot verspreid stof). Als het verdorde hout van de bomen, dat de winden naar rechts en naar links verstrooien.

    Ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft ons verteld, hij zei: Ibn Thawr heeft ons verteld, op gezag van Maʿmar, op gezag van Qatāda, over zijn uitspraak: هَبَاءً مُنْبَثًّا (verspreid stof). Hij zegt: al-habāʾ is dat wat de wind verstrooit van de afgebroken stukken van de bomen.

    Wij hebben de betekenis van al-habāʾ reeds elders uiteengezet met de bewijsplaatsen ervan, zodat herhaling daarvan op deze plaats overbodig is.

    Wat betreft Zijn uitspraak: مُنْبَثًّا (verspreid), daarmee bedoelt Hij: verstrooid.

    Toon originele Arabische tekst
    وقوله: ( فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ) اختلف أهل التأويل في معنى الهباء، فقال بعضهم: هو شعاع الشمس، الذي يدخل من الكوة كهيئة الغبار. * ذكر من قال ذلك: حدثني عليّ، قال: ثنا أبو صالح، قال: ثني معاوية، عن عليّ، عن ابن عباس، في قوله: ( فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ) يقول: شعاع الشمس. حدثنا ابن حُميد، قال: ثنا حكام، عن عمرو، عن عطاء، عن سعيد ( هَبَاءً مُنْبَثًّا ) قال: شعاع الشمس حين يدخل من الكوّة. قال: ثنا جرير، عن منصور، عن مجاهد، في قوله: ( فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ) قال: شعاع الشمس يدخل من الكوّة، وليس بشيء. وقال آخرون: هو رهج الدوابّ. * ذكر من قال ذلك: حدثنا ابن حُميد، قال: ثنا مهران، عن سفيان، عن أبي إسحاق، عن الحارث، عن عليّ رضي الله عنه قال: رهج الدوابّ. وقال آخرون: هو ما تطاير من شرر النار الذي لا عين له. * ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن سعد، قال: ثني أبي، قال: ثني عمي، قال: ثني أبي، عن أبيه، عن ابن عباس، قوله: ( فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ) قال: الهباء: الذي يطير من النار إذا اضطرمت، يطير منه الشرر، فإذا وقع لم يكن شيئا. وقال آخرون: هو يبيس الشجر الذي تذروه الرياح. * ذكر من قال ذلك: حدثنا بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قتادة، في قوله: ( فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ) كيبيس الشجر، تذروه الرياح يمينا وشمالا. حدثنا ابن عبد الأعلى، قال: ثنا ابن ثور، عن معمر، عن قتادة، في قوله: ( هَبَاءً مُنْبَثًّا ) يقول: الهباء: ما تذروه الريح من حطام الشجر. وقد بيَّنا معنى الهباء في غير هذا الموضع بشواهده، فأغنى عن إعادته في هذا الموضع. وأما قوله: ( مُنْبَثًّا ) فإنه يعني متفرّقا.