Tabari
Terug naar surah 53, ayah 26

Tafseer van De Ster · An-Najm · 53:26

۞ وَكَم مِّن مَّلَكٍۢ فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ لَا تُغْنِى شَفَٰعَتُهُمْ شَيْـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعْدِ أَن يَأْذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرْضَىٰٓ

En hoeveel Engelen zijn er niet in de hemelen wier voorspraak niets baat, behalve nadat Allah toestemming geeft voor wie Hij wil en voor wie Hem behaagt?

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    En Zijn woord: En hoeveel engelen zijn er niet in de hemelen wier voorspraak niets baat (53:26). De Verhevene, Wiens lof verheven is, zegt: en hoeveel engelen zijn er niet in de hemelen wier voorspraak niet baat: een groot aantal van Allahs engelen — hun voorspraak bij Allah baat hem voor wie zij voorspraak inleggen niets, behalve dat zij voor hem voorspraak inleggen nadat Allah hun toestemming heeft gegeven om voorspraak in te leggen voor wie Hij van hen wil dat zij voor hem voorspraak inleggen, en met wie Hij tevreden is. Hij zegt: en nadat Hij voor Zijn engelen die voorspraak voor hem inleggen tevreden is dat zij voor hem voorspraak inleggen, dan baat hun voorspraak hem op dat moment. Dit is slechts een berisping van Allah, de Verhevene, Wiens lof verheven is, aan de afgodendienaren en de vooraanstaanden van de Quraysh en anderen, die placht te zeggen: Wij dienen hen slechts opdat zij ons nader tot Allah brengen (39:3). Allah, machtig en verheven is Zijn lof, zei toen tegen hen: de voorspraak van Mijn engelen, die zich bij Mij bevinden, baat degene voor wie zij voorspraak inleggen niet, behalve nadat Ik hun toestemming heb gegeven om voor hem voorspraak in te leggen, en met Mijn welbehagen — hoe zou het dan zijn met de voorspraak van wie minder is dan zij? Zo maakte Hij hun bekend dat de voorspraak van wat zij naast Hem dienen hun niet baat.

    Toon originele Arabische tekst
    وقوله ( وَكَمْ مِنْ مَلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا ) يقول تعالى ذكره: وكم من ملك في السموات لا تغني: كثير من ملائكة الله, لا تنفع شفاعتهم عند الله لمن شفعوا له شيئا, إلا أن يشفعوا له من بعد أن يأذن الله لهم بالشفاعة لمن يشاء منهم أن يشفعوا له ويرضى, يقول: ومن بعد أن يرضى لملائكته الذين يشفعون له أن يشفعوا له, فتنفعه حينئذ شفاعتهم, وإنما هذا توبيخ من الله تعالى ذكره لعبدة الأوثان والملأ من قريش وغيرهم الذين كانوا يقولون مَا نَعْبُدُهُمْ إِلا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى فقال الله جلّ ذكره لهم: ما تنفع شفاعة ملائكتي الذين هم عندي لمن شفعوا له, إلا من بعد إذني لهم بالشفاعة له ورضاي، فكيف بشفاعة من دونهم, فأعلمهم أن شفاعة ما يعبدون من دونه غير نافعتهم.