Tabari
Terug naar surah 5, ayah 72

Tafseer van De Maaltijd · Al-Maaida · 5:72

لَقَدْ كَفَرَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓا۟ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلْمَسِيحُ ٱبْنُ مَرْيَمَ ۖ وَقَالَ ٱلْمَسِيحُ يَٰبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ رَبِّى وَرَبَّكُمْ ۖ إِنَّهُۥ مَن يُشْرِكْ بِٱللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ ٱللَّهُ عَلَيْهِ ٱلْجَنَّةَ وَمَأْوَىٰهُ ٱلنَّارُ ۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنْ أَنصَارٍۢ

Voorzeker, zij zijn ongelovig die zeggen: "Allah is de Masîh, zoon van Maryam." Hoewel de Masîh zei: "O Kinderen van Israël, aanbidt Allah, mijn Heer on jullie Heer." Voorwaar, hij die deelgenoten aan Allah toekent: Allah heeft hem waarlijk het Paradijs verboden. En zijn bestemming zal de Hel zijn. En voor de onrechtvaardigen zijn er geen helpers.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van de woorden: لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ وَقَالَ الْمَسِيحُ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ إِنَّهُ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصَارٍ (72) ("Voorzeker, zij die zeggen: 'Allah is de Messias, de zoon van Maryam' zijn ongelovig geworden. Maar de Messias zei: 'O kinderen van Israël, aanbidt Allah, mijn Heer en jullie Heer.' Voorwaar, wie deelgenoten toekent aan Allah (shirk), Allah heeft hem het paradijs (janna) verboden, en zijn verblijfplaats is het Vuur, en voor de onrechtplegers zijn er geen helpers") (5:72).

    Abū Jaʿfar zei: Dit is een bericht van Allah, de Verhevene wiens vermelding verheven is, over een deel van datgene waarmee Hij de Israëlieten beproefde — over wie Hij berichtte dat zij meenden dat er geen beproeving zou zijn. De Verhevene, wiens vermelding verheven is, zegt: Tot datgene waarmee Ik hen op de proef stelde en beproefde, behoorde dat zij daarin Mijn verbond verbraken, en het verdrag veranderden dat Ik met hen had gesloten — namelijk dat zij niets anders dan Mij zouden aanbidden, geen andere heer dan Mij zouden nemen, Mij als Enige zouden erkennen, en zich zouden houden aan Mijn gehoorzaamheid — door Mijn dienaar ʿĪsā, de zoon van Maryam; want Ik heb hem geschapen en heb door zijn hand laten plaatsvinden wat Ik door de hand van vele van Mijn boodschappers heb laten plaatsvinden. Toen zeiden zij uit ongeloof van hun kant: "Hij is Allah".

    Dit is de uitspraak van de Jacobieten onder de christenen — over hen kome de toorn van Allah.

    Allah, de Verhevene wiens vermelding verheven is, zegt: Toen Ik hen beproefde en op de proef stelde met datgene waarmee Ik hen beproefde, kenden zij Mij deelgenoten toe en zeiden zij over een schepsel van Mijn schepselen, een dienaar zoals zijzelf onder Mijn dienaren, een mens zoals zij — wiens afstamming en oorsprong bekend zijn, geboren uit de mensen, die hen opriep tot Mijn eenheid en hun gebood Mij te aanbidden en te gehoorzamen, en die tegenover hen erkende dat Ik zijn Heer en hun Heer ben, en die hen verbood Mij iets als deelgenoot toe te kennen — zij zeiden over hem: "Hij is hun god", uit onwetendheid over Allah en uit ongeloof aan Hem. En het past Allah niet een vader of een geborene te zijn.

    Met Zijn woorden: "En de Messias zei: O kinderen van Israël, aanbidt Allah, mijn Heer en jullie Heer", bedoelt Hij: brengt de aanbidding en de onderwerping aan Hem voor wie alles zich verootmoedigt en aan wie al het bestaande zich onderwerpt, "mijn Heer en jullie Heer", dat wil zeggen: mijn Eigenaar en jullie Eigenaar, mijn Meester en jullie Meester, die mij en jullie heeft geschapen. "Voorwaar, wie deelgenoten toekent aan Allah, Allah heeft hem het paradijs verboden", dat hij het in het hiernamaals bewoont, "en zijn verblijfplaats is het Vuur", dat wil zeggen: en zijn terugkeerplaats en zijn plek — waarheen hij zich begeeft en waar hij belandt bij zijn terugkeer, hij die Allah een deelgenoot heeft toegekend in Zijn aanbidding — is het Vuur van de hel (jahannam). "En voor de onrechtplegers", dat wil zeggen: en er is niet voor wie iets anders heeft gedaan dan wat Allah hem heeft toegestaan, en iets anders heeft aanbeden dan Hem aan wie de aanbidding van de schepping toekomt, "geen helpers", die hem op de Dag der Opstanding tegen Allah zouden helpen en hem van Hem zouden redden wanneer Hij hem in de hel (jahannam) doet belanden.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله : لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ وَقَالَ الْمَسِيحُ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ إِنَّهُ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصَارٍ (72) قال أبو جعفر: وهذا خبر من الله تعالى ذكره عن بعض ما فَتَن به الإسرائيلين الذين أخبر عنهم أنهم حسبوا أن لا تكون فتنة. يقول تعالى ذكره: فكان مما ابتليتهم واختبرتهم به، فنقضوا فيه ميثاقي، وغيَّروا عهدي الذي كنت أخذته عليهم بأن لا يعبدوا سواي، ولا يتخذوا ربًّا غيري، وأن يوحِّدوني، وينتهوا إلى طاعتي= عبدي عيسى ابن مريم، فإني خلقته، وأجريت على يده نحوَ الذي أجريت على يد كثير من رسلي، فقالوا كفرًا منهم: " هو الله ". (6) وهذا قول اليعقوبيّة من النصارى عليهم غضب الله. يقول الله تعالى ذكره: فلما اختبرتهم وابتليتهم بما ابتليتهم به، أشركوا بي، وقالوا لخلق من خلقي، وعبدٍ مثلهم من عبيدي، وبشر نحوهم معروفٍ نسبه وأصله، مولود من البشر، يدعوهم إلى توحيدي، ويأمرهم بعبادتي وطاعتي، &; 10-481 &; ويقرّ لهم بأني ربه وربهم، وينهاهم عن أن يشركوا بي شيئًا: " هو إلههم "، جهلا منهم بالله وكفرًا به، ولا ينبغي لله أن يكون والدًا ولا مولودًا. ويعني بقوله: " وقال المسيح يا بني إسرائيل اعبدوا الله ربي وربكم "، يقول: اجعلوا العبادة والتذلل للذي له يَذِلّ كل شيء، وله يخضع كل موجود (7) =" ربي وربكم "، يقول: مالكي ومالككم، وسيدي وسيدكم، الذي خلقني وإياكم (8) =" إنه من يشرك بالله فقد حرم الله عليه الجنة "، أن يسكنها في الآخرة=" ومأواه النار "، يقول: ومرجعه ومكانه- الذي يأوي إليه ويصير في معاده، من جعل لله شريكًا في عبادته- نارُ جهنم (9) =" وما للظالمين "، يقول: وليس لمن فعل غير ما أباح الله له، وعبد غير الذي له عبادة الخلق (10) =" من أنصار "، ينصرونه يوم القيامة من الله، فينقذونه منه إذا أورده جهنم. (11) ---------------- الهوامش : (1) انظر تفسير"حسب" فيما سلف 7: 384 ، 421. (2) انظر تفسير"الفتنة" فيما سلف ص: 392 ، تعليق: 2 ، والمراجع هناك. (3) انظر تفسير"العمى" و"الصمم" ، فيما سلف 1: 328- 331/3: 315. (4) انظر القول في رفع"كثير" في معاني القرآن للفراء 1: 316 ، ومجاز القرآن لأبي عبيدة 1: 174. (5) انظر تفسير"بصير" فيما سلف من فهارس اللغة. (6) انظر تفسير"المسيح" فيما سلف 10: 146 ، تعليق: 4 ، والمراجع هناك. (7) انظر تفسير"العبادة" فيما سلف من فهارس اللغة (عبد). (8) انظر تفسير"الرب" فيما سلف 1: 142 ، ثم فهارس اللغة فيما سلف. (9) انظر تفسير"المأوى" فيما سلف 9: 225 ، تعليق: 4 ، والمراجع هناك. (10) انظر تفسير"الظلم" فيما سلف من فهارس اللغة. (11) انظر تفسير"الأنصار" فيما سلف 9: 339 ، تعليق 3 ، والمراجع هناك.