Tabari (1 passage)

1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

   De uitleg van Zijn woord: وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوَارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَبِرَسُولِي قَالُوا آمَنَّا وَاشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ (111) (En toen Ik aan de discipelen openbaarde: "Gelooft in Mij en in Mijn boodschapper", zeiden zij: "Wij geloven, en getuig dat wij overgegevenen (moslims) zijn.") (5:111)

   Abū Jaʿfar zei: De Verhevene, wiens lof vermeld wordt, zegt: En gedenk ook, o ʿĪsā, toen Ik openbaring neerlegde bij de discipelen — en zij waren de helpers van ʿĪsā in zijn religie.

   * * *

   Wij hebben de betekenis daarvan reeds uiteengezet, en waarom zij "de discipelen" (al-ḥawāriyyūn) genoemd werden, op een eerdere plaats, op een wijze die herhaling overbodig maakt.

   * * *

   De bewoordingen van de exegeten verschillen over de uitleg van Zijn woord: "En toen Ik openbaarde", ofschoon zij in betekenis overeenstemmen.

   Sommigen van hen zeiden, zoals:

   12992 - Muḥammad ibn al-Ḥusayn heeft mij dit verteld, hij zei: Aḥmad ibn al-Mufaḍḍal heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī: "En toen Ik openbaarde aan de discipelen" betekent: Ik wierp het in hun harten.

   * * *

   Anderen zeiden: de betekenis daarvan is: Ik gaf hun ingeving (ilhām).

   * * *

   Abū Jaʿfar zei: De uitleg van de woorden is dan: En toen Ik aan de discipelen openbaring neerlegde, namelijk: "Houdt Mij en Mijn boodschapper ʿĪsā voor waar", waarop zij zeiden: "Wij geloven", dat wil zeggen: wij houden voor waar wat Gij ons bevolen hebt te geloven, o onze Heer — "en getuig" tegen ons "dat wij overgegevenen (moslims) zijn", hetgeen betekent: en getuig tegen ons dat wij ons aan U onderwerpen in nederigheid, gehoorzaam luisterend naar Uw bevel en het opvolgend.

   ------------------

   Voetnoten:

   (19) Zie de uitleg van "awḥā" (openbaarde) in het voorgaande, 6: 405, 406 / 9: 399.

   (20) Zie de uitleg van "al-ḥawāriyyūn" (de discipelen) in het voorgaande, 6: 449 - 451.

   Toon originele Arabische tekst

   القول في تأويل قوله : وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوَارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَبِرَسُولِي قَالُوا آمَنَّا وَاشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ (111) قال أبو جعفر: يقول تعالى ذكره: واذكر أيضًا، يا عيسى، إذ ألقيت (19) =" إلى الحواريين "، وهم وزراء عيسى على دينه. * * * وقد بينا معنى ذلك، ولم قيل لهم " الحواريون "، فيما مضى، بما أغنى عن إعادته. (20) * * * وقد اختلفت ألفاظ أهل التأويل في تأويل قوله: " وإذ أوحيت " ، وإن كانت متفقة المعاني. فقال بعضهم، بما:- 12992 - حدثني به محمد بن الحسين قال ، حدثنا أحمد بن مفضل قال، حدثنا أسباط, عن السدي: " وإذ أوحيت إلى الحواريين " ، يقول: قدفت في قلوبهم. * * * وقال آخرون: معنى ذلك: ألهمتهم. * * * قال أبو جعفر: فتأويل الكلام إذًا: وإذْ ألقيتُ إلى الحواريين أنْ صدّقوا بي وبرسولي عيسى، فقالوا: "آمنا "، أي: صدقنا بما أمرتنا أن نؤمنَ يا ربنا =" واشهد " علينا " بأننا مسلمون " ، يقول: واشهد علينا بأننا خاضِعُون لك بالذّلة، سامعون مطيعُون لأمرك. ------------------ الهوامش : (19) انظر تفسير"أوحى" فيما سلف 6: 405 ، 406/9 : 399. (20) انظر تفسير"الحواريون" فيما سلف 6: 449 - 451.