Tabari
Terug naar surah 47, ayah 21

Tafseer van Mohammed · Muhammad · 47:21

طَاعَةٌۭ وَقَوْلٌۭ مَّعْرُوفٌۭ ۚ فَإِذَا عَزَمَ ٱلْأَمْرُ فَلَوْ صَدَقُوا۟ ٱللَّهَ لَكَانَ خَيْرًۭا لَّهُمْ

Gehoorzaamheid en een juist woord (zouden beter zijn). Wanneer dan de zaak (van het bevel tot oorlog) is besloten, (dan hebben zij er een afkeer van). Maar als zij oprecht zouden zijn tegenover Allah, dan zou dat beter voor hen zijn.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    En Zijn uitspraak ( طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ — "Gehoorzaamheid en een vriendelijk woord"). Dit is een bericht van Allah, verheven is Zijn vermelding, over wat deze hypocrieten zeiden vóórdat er een ondubbelzinnige soera werd neergezonden waarin de strijd (qitāl) wordt vermeld, namelijk: dat wanneer tot hen gezegd werd dat Allah hun de jihād verplicht oplegt, zij zeiden: "Horen en gehoorzamen." Toen zei Allah, de Almachtige en Verhevene, tot hen ( فَإِذَا أُنـزلَتْ سُورَةٌ — "Maar wanneer er een soera wordt neergezonden") waarin de strijd hun wordt opgelegd, dan valt het hun zwaar en verafschuwen zij het. ( طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ — "Gehoorzaamheid en een vriendelijk woord") [zeiden jullie] vóórdat de verplichting jullie was opgelegd; maar wanneer de zaak [eenmaal] vaststaat, verafschuwen jullie het en valt het jullie zwaar.

    En Zijn uitspraak ( طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ ) staat in de nominatief door een verzwegen [predicaat], namelijk: jullie uitspraak vóór de neerzending van de verplichting tot strijd was ( طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ — "gehoorzaamheid en een vriendelijk woord").

    Er is overgeleverd van Ibn ʿAbbās via een isnād die niet als betrouwbaar wordt aanvaard, dat hij zei: Allah, de Verhevene, zei ( فَأَوْلَى لَهُمْ — "wee hen dus"), en daarna zei Hij tot hen die onder hen geloofden ( طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ — "gehoorzaamheid en een vriendelijk woord"). Volgens deze opvatting is de bedreiging voltooid bij "fa-awlā", en daarna begint men opnieuw, zodat tot hen gezegd wordt ( طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ ), waarbij "de gehoorzaamheid" in de nominatief staat door Zijn uitspraak ( لهم — "hun").

    En Mujāhid placht hierover [iets] te zeggen, zoals Muḥammad ibn ʿAmr mij verteld heeft, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden — op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid ( طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ ), hij zei: Allah gebood de hypocrieten daartoe.

    En Zijn uitspraak ( فَإِذَا عَزَمَ الأمْرُ — "Maar wanneer de zaak vaststaat"). Hij zegt: wanneer de strijd verplicht wordt en het bevel van Allah komt met de verplichting daarvan, verafschuwen jullie het.

    En in overeenstemming met wat wij hierover gezegd hebben, zeiden de mensen van de uitleg.

    * Vermelding van wie dat zei:

    Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden — op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid ( فَإِذَا عَزَمَ الأمْرُ ), hij zei: wanneer de zaak ernst wordt. Zó zei Muḥammad ibn ʿAmr het in zijn overlevering, op gezag van Abū ʿĀṣim, en al-Ḥārith zei in zijn overlevering, op gezag van al-Ḥasan, hij zegt: de zaak werd ernst.

    En Zijn uitspraak ( فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ — "Indien zij Allah waarachtig waren geweest, was het beter voor hen geweest"): Hij, verheven is Zijn vermelding, zegt: indien zij jegens Allah waarachtig waren geweest in wat zij Hem beloofden vóór de neerzending van de soera met de strijd, met hun uitspraak — toen tot hen gezegd werd dat Allah hun de strijd zou bevelen — "gehoorzaamheid", en zij dat aan Hem gestand zouden hebben gedaan, dan zou het beter voor hen zijn geweest in het nabije wereldse leven van hen en in hun toekomstige verblijfplaats van het Hiernamaals.

    Zoals Bishr ons verteld heeft, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda ( فَإِذَا عَزَمَ الأمْرُ ), hij zegt: gehoorzaamheid aan Allah en Zijn Boodschapper en een vriendelijk woord ten tijde van de werkelijkheid der zaken is beter voor hen.

    Ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft ons verteld, hij zei: Ibn Thawr heeft ons verteld, op gezag van Maʿmar, op gezag van Qatāda, hij zegt: gehoorzaamheid aan Allah en een woord in vriendelijkheid ten tijde van de werkelijkheid der zaken is beter voor hen.

    Toon originele Arabische tekst
    وقوله ( طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ ) وهذا خبر من الله تعالى ذكره عن قيل هؤلاء المنافقين من قبل أن تنـزل سورة محكمة, ويذكر فيها القتال, وأنهم إذا قيل لهم: إن الله مفترض عليكم الجهاد, قالوا: سمع وطاعة, فقال الله عزّ وجلّ &; 22-176 &; لهم ( فَإِذَا أُنـزلَتْ سُورَةٌ ) وفرض القتال فيها عليهم, فشقّ ذلك عليهم, وكرهوه ( طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ ) قبل وجوب الفرض عليكم, فإذا عزم الأمر كرهتموه وشقّ عليكم. وقوله ( طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ ) مرفوع بمضمر, وهو قولكم قبل نـزول فرض القتال ( طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ ). ورُوي عن ابن عباس بإسناد غير مرتضى أنه قال: قال الله تعالى ( فَأَوْلَى لَهُمْ ) ثم قال للذين آمنوا منهم ( طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ ) فعلى هذا القول تمام الوعيد فأولى, ثم يستأنف بعد, فيقال لهم ( طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ ) فتكون الطاعة مرفوعة بقوله ( لهم ). وكان مجاهد يقول في ذلك كما حدثني محمد بن عمرو, قال: ثنا أبو عاصم, قال: ثنا عيسى; وحدثني الحارث, قال: ثنا الحسن, قال: ثنا ورقاء جميعا, عن ابن أبي نجيح, عن مجاهد ( طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ ) قال: أمر الله بذلك المنافقين. وقوله ( فَإِذَا عَزَمَ الأمْرُ ) يقول: فإذا وجب القتال وجاء أمر الله بفرض ذلك كرهتموه. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن عمرو, قال: ثنا أبو عاصم, قال: ثنا عيسى; وحدثني الحارث, قال: ثنا الحسن, قال: ثنا ورقاء جميعا, عن ابن أبي نجيح, عن مجاهد ( فَإِذَا عَزَمَ الأمْرُ ) قال: إذا جد الأمر, هكذا قال محمد بن عمرو في حديثه, عن أبي عاصم, وقال الحارث في حديثه, عن الحسن يقول: جدّ الأمر. وقوله ( فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ ) يقول تعالى ذكره: فلو صدقوا الله ما وعدوه قبل نـزول السورة بالقتال بقولهم: إذ قيل لهم: إن الله سيأمركم بالقتال طاعة, فَوَفَّوا له بذلك, لكان خيرا لهم في عاجل دنياهم, وآجل معادهم. كما حدثنا بشر, قال: ثنا يزيد, قال: ثنا سعيد, عن قتادة ( فَإِذَا عَزَمَ الأمْرُ ) يقول: طواعيه الله ورسوله, وقول معروف عند حقائق الأمور خير لهم. حدثنا ابن عبد الأعلى, قال: ثنا ابن ثور, عن مَعمر, عن قتادة يقول: طاعة الله وقول بالمعروف عند حقائق الأمور خير لهم.