Tafseer van De Zandheuvels · Al-Ahqaf · 46:5
En wie is verder afgedwaald dan hij die naast Allah afgoden aanbidt die hem, tot en met de Dag van de Opstanding, niet kunnen verhoren? En zij zijn achteloos met hun aanbidding.
De uitleg van de woorden van de Verhevene: وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ يَدْعُو مِنْ دُونِ اللَّهِ مَنْ لا يَسْتَجِيبُ لَهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَهُمْ عَنْ دُعَائِهِمْ غَافِلُونَ (46:5) (En wie is meer verdwaald dan hij die in plaats van Allah iets aanroept dat hem niet verhoort tot de Dag der Opstanding, terwijl zij onachtzaam zijn voor hun aanroeping?).
De Verhevene, wiens gedachtenis verheven is, zegt: en welke dienaar is meer verdwaald dan een dienaar die in plaats van Allah goden aanroept die hem niet verhoren tot de Dag der Opstanding — hij zegt: die zijn aanroep nimmer verhoren, omdat het steen of hout of dergelijke is.
En Zijn woorden ( وَهُمْ عَنْ دُعَائِهِمْ غَافِلُونَ ): de Verhevene, wiens gedachtenis verheven is, zegt: en hun goden die zij aanroepen verkeren in onachtzaamheid betreffende hun aanroep van hen, omdat zij niet horen, niet spreken en niet begrijpen. En met het beschrijven ervan als onachtzaam wordt slechts bedoeld het te vergelijken met de mens die onachtzaam is voor wat tot hem gezegd wordt, aangezien zij niets begrijpen van wat tot hen gezegd wordt, zoals de onachtzame niet begrijpt datgene waarvoor hij onachtzaam is. En dit is slechts een berisping van Allah aan deze polytheïsten (mushrikīn) wegens de slechtheid van hun opvatting en de afzichtelijkheid van hun keuze in het aanbidden van wat niets begrijpt en niet verstaat, en hun verzaken van het aanbidden van Hem van wie al de gunst die zij bezitten afkomstig is, en bij wie zij hun hulp zoeken wanneer hun behoeften en rampen overkomen.
En er werd gezegd: ( مَنْ لا يَسْتَجِيبُ لَهُ ) (dat hem niet verhoort) — zo werd de vermelding van de goden, terwijl zij levenloze dingen zijn, uitgedrukt in de bewoordingen die voor de vermelding van de zonen van Adam gelden, en van wie keuze en onderscheidingsvermogen bezit, aangezien hun aanbidders ze hadden vergeleken met de koningen en vorsten die in hun dienst bediend worden; daarom werd de uitdrukking daarover voortgezet op de wijze waarop die bij hen gangbaar was.
