Tabari
Terug naar surah 46, ayah 26

Tafseer van De Zandheuvels · Al-Ahqaf · 46:26

وَلَقَدْ مَكَّنَّٰهُمْ فِيمَآ إِن مَّكَّنَّٰكُمْ فِيهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًۭا وَأَبْصَٰرًۭا وَأَفْـِٔدَةًۭ فَمَآ أَغْنَىٰ عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَآ أَبْصَٰرُهُمْ وَلَآ أَفْـِٔدَتُهُم مِّن شَىْءٍ إِذْ كَانُوا۟ يَجْحَدُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ

En voorzeker, Wij hadden hun werkelijk macht en welvaart gegeven die Wij niet aan jullie gegeven hebben. En Wij gaven hun de vermogens van het horen, en het zien en de harten. Maar hun oren, en hun ogen en hun harten baatten hun niets omdat zij de Tekenen van Allah plachten te ontkennen. En zij zijn omsingeld door de bestraffing waarmee zij de spot plachten te drijven.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van de uitspraak van de Verhevene: En voorzeker, Wij hadden hun een macht gegeven in datgene waarin Wij jullie geen macht hebben gegeven, en Wij hadden hun gehoor en ogen en harten gegeven; maar hun gehoor noch hun ogen noch hun harten baatten hun ook maar iets, omdat zij de tekenen van Allah verwierpen; en datgene waarmee zij de spot dreven, omsloot hen. (46:26)

    De Verhevene, wiens lof verheven is, zegt tegen de ongelovigen van de Quraysh: En voorzeker hadden Wij, o lieden, aan ʿĀd — die Wij vanwege hun ongeloof vernietigd hebben — een macht gegeven in deze wereld die Wij jullie niet gegeven hebben, en Wij hadden hun daarvan gegeven wat Wij jullie niet gegeven hebben aan overvloed van bezittingen, omvang van gestalte en kracht van lichamen.

    En in de geest van wat wij hierover gezegd hebben, hebben de mensen van de uitleg gesproken.

    * Vermelding van wie dat gezegd heeft:

    ʿAlī heeft mij verteld, hij zei: Abū Ṣāliḥ heeft mij verteld, hij zei: Muʿāwiya heeft mij verteld, op gezag van ʿAlī, op gezag van Ibn ʿAbbās, over Zijn uitspraak En voorzeker, Wij hadden hun een macht gegeven in datgene waarin Wij jullie geen macht hebben gegeven — hij zegt: Wij hebben jullie geen macht gegeven.

    Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over Zijn uitspraak En voorzeker, Wij hadden hun een macht gegeven in datgene waarin Wij jullie geen macht hebben gegeven: Hij heeft jullie bericht dat Hij aan dat volk gegeven heeft wat Hij jullie niet gegeven heeft.

    En Zijn uitspraak en Wij hadden hun gehoor gegeven — waarmee zij de vermaningen van hun Heer konden horen, en ogen waarmee zij de bewijzen van Allah konden zien, en harten waarmee zij konden begrijpen wat hun verheugt en baat. Maar hun gehoor noch hun ogen noch hun harten baatten hun ook maar iets — Hij zegt: dat wat Hij hun gegeven heeft aan gehoor, gezichtsvermogen en hart baatte hun niet, omdat zij die niet gebruikten waarvoor zij hun gegeven waren, en die niet inzetten voor wat hen van de bestraffing van Allah kon redden; integendeel, zij gebruikten ze voor wat hen dichter bij Zijn ongenoegen bracht. Omdat zij de tekenen van Allah verwierpen — Hij zegt: omdat zij de bewijzen van Allah, te weten Zijn gezanten, loochenden en hun profeetschap ontkenden. En datgene waarmee zij de spot dreven, omsloot hen — Hij zegt: en dat waarmee zij de spot dreven kwam op hen terug, en wat zij belachelijk maakten en waarvan zij de bespoediging verlangden, namelijk de bestraffing, daalde op hen neer. En dit is een dreigement van Allah, wiens lof verheven is, aan de Quraysh; Hij zegt tot hen: hoedt jullie ervoor dat er over jullie aan bestraffing neerdaalt — vanwege jullie ongeloof in Allah en jullie loochening van Zijn gezanten — wat over ʿĀd is neergedaald, en haast jullie met berouw vóór de afstraffing.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : وَلَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ فِيمَا إِنْ مَكَّنَّاكُمْ فِيهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَأَبْصَارًا وَأَفْئِدَةً فَمَا أَغْنَى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلا أَبْصَارُهُمْ وَلا أَفْئِدَتُهُمْ مِنْ شَيْءٍ إِذْ كَانُوا يَجْحَدُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ (26) يقول تعالى ذكره لكفار قريش: ولقد مكنَّا أيها القوم عادا الذين أهلكناهم بكفرهم فيما لم نمكنكم فيه من الدنيا, وأعطيناهم منها الذي لم نعطكم منهم من كثرة الأموال, وبسطة الأجسام, وشدّة الأبدان. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثني عليّ, قال: ثني أبو صالح, قال: ثني معاوية, عن عليّ, عن ابن عباس, قوله ( وَلَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ فِيمَا إِنْ مَكَّنَّاكُمْ فِيهِ ) يقول: لم نمكنكم. حدثنا بشر, قال: ثنا يزيد, قال: ثنا سعيد, عن قتادة, قوله ( وَلَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ فِيمَا إِنْ مَكَّنَّاكُمْ فِيهِ ) : أنبأكم أنه أعطى القوم ما لم يعطكم. وقوله ( وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا ) يسمعون به مواعظ ربهم, وأبصارا يبصرون بها حجج الله, وأفئدة يعقلون بها ما يسرّهم وينفعهم ( فَمَا أَغْنَى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلا أَبْصَارُهُمْ وَلا أَفْئِدَتُهُمْ مِنْ شَيْءٍ ) يقول: فلم ينفعهم ما أعطاهم من السمع والبصر والفؤاد إذ لم يستعملوها فيما أعطوها له, ولم يعملوها فيما ينجيهم من عقاب الله, ولكنهم استعملوها فيما يقرّبهم من سخطه ( إِذْ كَانُوا يَجْحَدُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ) يقول: إذ كانوا يكذّبون بحجج الله وهم رُسله, وينكرون نبوّتهم ( وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ) يقول: وعاد عليهم ما استهزءوا به, ونـزل بهم ما سخروا به, فاستعجلوا به من العذاب, وهذا وعيد من الله جلّ ثناؤه لقريش, يقول لهم: فاحذروا أن يحلّ بكم من العذاب على كفركم بالله وتكذيبكم رسله, ما حلّ بعاد, وبادروا بالتوبة قبل النقمة.