Tabari
Terug naar surah 42, ayah 7

Tafseer van Het Beraad · Ash-Shura · 42:7

وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ قُرْءَانًا عَرَبِيًّۭا لِّتُنذِرَ أُمَّ ٱلْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ ٱلْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيهِ ۚ فَرِيقٌۭ فِى ٱلْجَنَّةِ وَفَرِيقٌۭ فِى ٱلسَّعِيرِ

Zó hebben Wij aan jou een Arabische Koran geopenbaard, om de bewoners van Oommoelqoerâ (Mekkah) en degenen die in de omgeving ervan wonen te waarshuwen. En om te waarschuwen voor de Dag der verzameling, waaraan geen twijfel is; een deel gaat naar het Paradijs en een deel gaat naar de Hel.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Het woord over de uitleg van Zijn, de Verhevene, uitspraak: وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ ("En zo hebben Wij aan jou een Arabische Qurʾān geopenbaard, opdat jij de moeder der steden en wie eromheen wonen zou waarschuwen, en opdat jij zou waarschuwen voor de Dag der Verzameling waaraan geen twijfel is — een groep in het paradijs en een groep in het Laaiende Vuur") (7).

    Hij, verheven is Zijn vermelding, zegt: en zo أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ ("hebben Wij aan jou geopenbaard"), o Muḥammad, قُرْآنًا عَرَبِيًّا ("een Arabische Qurʾān") in de taal van de Arabieren, omdat degenen naar wie Wij jou hebben gezonden een Arabisch volk zijn; daarom hebben Wij deze Qurʾān aan jou in hun taal geopenbaard, opdat zij begrijpen wat erin staat aan bewijzen van Allah en Zijn vermaning, want Wij zenden geen boodschapper anders dan in de taal van zijn volk, opdat hij het hun duidelijk maakt. لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَى ("opdat jij de moeder der steden waarschuwt"), en dat is Mekka, وَمَنْ حَوْلَهَا ("en wie eromheen wonen"). Hij zegt: en wie rondom de moeder der steden wonen, van de overige mensen.

    En zoals wij daarover hebben gezegd, hebben de uitleggers gezegd.

    * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

    Muḥammad heeft ons verteld, hij zei: Aḥmad heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī, over Zijn uitspraak: لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَى hij zei: Mekka.

    En Zijn uitspraak: وَتُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ ("en opdat jij waarschuwt voor de Dag der Verzameling"). Hij, machtig en verheven, zegt: en opdat jij Zijn dienaren waarschuwt voor de bestraffing van Allah op de Dag der Verzameling, op de plaats van de afrekening en de voorstelling. En er is gezegd: "wa-tundhira yawma l-jamʿ", waarbij de betekenis is: en opdat jij hen waarschuwt voor de Dag der Verzameling, zoals gezegd is "hij maakt Zijn helpers vreesaanjagend", terwijl de betekenis is: "Hij maakt jullie bevreesd voor Zijn helpers".

    En zoals wij daarover hebben gezegd, hebben de uitleggers gezegd.

    * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

    Muḥammad heeft ons verteld, hij zei: Aḥmad heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī: وَتُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ hij zei: de Dag der Opstanding.

    En Zijn uitspraak: لا رَيْبَ فِيهِ ("waaraan geen twijfel is"). Hij zegt: er is geen twijfel aan.

    En Zijn uitspraak: فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ ("een groep in het paradijs en een groep in het Laaiende Vuur"). Hij zegt: onder hen is een groep in het paradijs (janna), en dat zijn zij die in Allah geloofden en volgden wat Zijn Boodschapper hun heeft gebracht; وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ ("en een groep in het Laaiende Vuur"). Hij zegt: en onder hen is een groep in het aangestoken vuur van Allah, dat is opgestookt over zijn bewoners, en dat zijn zij die ongelovig waren aan Allah en in strijd handelden met wat Zijn Boodschapper hun heeft gebracht.

    Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: ʿAmr ibn al-Ḥārith heeft mij bericht, op gezag van Abū Qabīl al-Maʿāfirī, op gezag van Shufayy al-Aṣbaḥī, op gezag van een man van de metgezellen van de Boodschapper van Allah ﷺ, hij zei: "De Boodschapper van Allah ﷺ kwam naar ons toe met in zijn hand twee geschriften, en hij zei: 'Weten jullie wat dit is?' Wij zeiden: nee, tenzij u het ons bericht, o Boodschapper van Allah. Hij zei: 'Dit is een geschrift van de Heer der werelden; daarin staan de namen van de bewoners van het paradijs, en de namen van hun vaders en hun stammen', daarna heeft Hij het tot aan hun laatste samengevat, 'er wordt voor altijd niets aan hen toegevoegd en niets van hen afgetrokken. En dit is het geschrift van de bewoners van het Vuur, met hun namen en de namen van hun vaders', daarna heeft Hij het tot aan hun laatste samengevat, 'er wordt voor altijd niets aan hen toegevoegd en niets van hen afgetrokken.' De metgezellen van de Boodschapper van Allah ﷺ zeiden: waartoe verrichten wij dan werken, als dit een zaak is die reeds is afgehandeld? Toen zei de Boodschapper van Allah ﷺ: 'Houdt veeleer de juiste koers en streeft naar het rechte, want de bewoner van het paradijs wordt afgesloten met het werk van het paradijs, ongeacht welk werk hij verricht, en de bewoner van het Vuur wordt afgesloten met het werk van het Vuur, ongeacht welk werk hij verricht. Jullie Heer heeft met de dienaren afgedaan.' Daarna deed de Boodschapper van Allah ﷺ met zijn beide handen alsof hij ze beide wegwierp en zei: 'Jullie Heer heeft met de schepping afgedaan: een groep in het paradijs en een groep in het Laaiende Vuur.' Zij zeiden: glorie aan Allah, waartoe werken wij dan en zwoegen wij? Toen zei de Boodschapper van Allah ﷺ: 'Het werk wordt naar zijn afsluitingen beoordeeld.'"

    Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: ʿAmr ibn al-Ḥārith en Ḥaywa ibn Shurayḥ hebben mij bericht, op gezag van Yaḥyā ibn Abī Usayd, dat Abū Firās hem heeft verteld dat hij ʿAbd Allāh ibn ʿAmr hoorde zeggen: voorwaar, toen Allah, verheven is Zijn vermelding, Adam schiep, schudde Hij hem uit zoals een reiszak wordt uitgeschud, en bracht uit hem elke nakomeling voort; zij kwamen tevoorschijn als wormpjes (amthāl al-naghaf). Toen greep Hij hen in twee handvollen en zei: ellendig en gelukzalig. Daarna wierp Hij hen beide neer, daarna greep Hij hen en zei: فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ ("een groep in het paradijs en een groep in het Laaiende Vuur").

    Hij zei: ʿAmr ibn al-Ḥārith heeft mij bericht, op gezag van Abū Shubbūyah, die hem heeft verteld op gezag van Ibn Ḥujayra, dat hem ter ore was gekomen dat Mūsā zei: o Heer, Uw schepselen die U hebt geschapen — U hebt van hen een groep in het paradijs gemaakt en een groep in het Laaiende Vuur; had U hen niet allen het paradijs binnen kunnen laten gaan? Hij zei: o Mūsā, hef je gewas op. Hij hief het op. Hij zei: ik heb het opgeheven. Hij zei: hef op. Hij hief op, en liet niets achter. Hij zei: o Heer, ik heb het opgeheven. Hij zei: hef op. Hij zei: ik heb het opgeheven, behalve wat geen goeds bevat. Hij zei: zo laat Ik al Mijn schepselen het paradijs binnengaan, behalve wie geen goeds bevat. En er is gezegd: فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ in de nominatief (rafʿ). En de rede daarvóór ging vooraf met Zijn uitspraak: لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا in de accusatief (naṣb), omdat daarmee een nieuw aanvangen (ibtidāʾ) is bedoeld, zoals gezegd wordt: "ik zag het leger gedood of verslagen", met de betekenis: een deel ervan gedood en een deel ervan verslagen.

    ------------------------

    Voetnoten:

    (2) "ajmala": dat wil zeggen, Hij vermeldde het totale aantal van hen aan het einde van het geschrift.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ (7) يقول تعالى ذكره: وهكذا( أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ ) يا محمد ( قُرْآنًا عَرَبِيًّا ) بلسان العرب, لأن الذين أرسلتك إليهم قوم عرب, فأوحينا إليك هذا القرآن بألسنتهم, ليفهموا ما فيه من حجج الله وذكره, لأنا لا نرسل رسولا إلا بلسان قومه, ليبين لهم ( لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَى ) وهي مكة ( وَمَنْ حَوْلَهَا ) يقول: ومن حول أم القرى من سائر الناس. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثنا محمد, قال: ثنا أحمد, قال: ثنا أسباط, عن السديّ, في قوله: ( لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَى ) قال: مكة. وقوله: ( وَتُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ ) يقول عزّ وجلّ: وتنذر عقاب الله في يوم الجمع عباده لموقف الحساب والعرض. وقيل: وتنذر يوم الجمع, والمعنى: وتنذرهم يوم الجمع, كما قيل: يخوّف أولياءه, والمعنى: يخوّفكم أولياءه. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثنا محمد, قال: ثنا أحمد, قال: ثنا أسباط, عن السديّ( وَتُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ ) قال: يوم القيامة. وقوله: ( لا رَيْبَ فِيهِ ) يقول: لا شكّ فيه. وقوله: ( فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ ) يقول: منهم فريق في الجنة, وهم الذين آمنوا بالله واتبعوا ما جاءهم به رسوله ( وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ ) يقول: ومنهم فريق في الموقدة من نار الله المسعورة على أهلها, وهم الذين كفروا بالله, وخالفوا ما جاءهم به رسوله. وقد حدثني يونس, قال: أخبرنا ابن وهب, قال: أخبرني عمرو بن الحارث, عن أبي قبيل المعافريّ, عن شفيّ الأصبحيّ, عن رجل من أصحاب رسول الله صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم, قال: " خرج علينا رسول الله صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم وفى يده كتابان, فقال: " هل تدرون ما هذا؟" فقلنا: لا إلا أن تخبرنا يا رسول الله, قال: " هَذَا كِتابٌ مِنْ رَبّ العَالمِينَ, فِيهِ أسْمَاءُ أهْلِ الجَنَّة, وأسْمَاءُ آبائِهِمْ وَقَبَائِلِهِمْ", ثُمَّ أجْمَلَ (2) على آخِرِهِمْ, فَلا يُزَاد فِيهِمْ وَلا يُنْقَصُ مِنْهُمْ أبَدًا, وهَذَا كِتَابُ أهْلِ النَّارِ بأسْمائِهِمْ وأسْمَاءِ آبَائِهِمْ", ثُمَّ أجْمَلَ على آخِرِهِمْ," فَلا يُزَادُ ولا يُنْقَصُ مِنْهُمْ أبَدًا ", قال أصحاب رسول الله صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم: ففيم إذن نعمل إن كان هذا أمر قد فُرغ منه؟ فقال رسول الله صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم: " بَلْ سَدِّدُوا وقَارِبُوا, فإنَّ صَاحبَ الجَنَّة يُخْتَمُ لَهُ بعَمَلِ الْجَنَّةِ وإنْ عَمِلَ أيَّ عَمَلٍ, وَصَاحِبُ النَّارِ يُخْتَمُ لَه بعَمَلِ النَّارِ وإنْ عَمِلَ أيَّ عَمَلٍ, فَرَغَ رَبُّكُمْ مِنَ العِبَادِ" ثم قال رسول الله صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم بيديه فنبذهما: " فَرَغَ رَبُّكُمْ مِنَ الخَلْقِ, فَرِيقٌ في الجَنَّةِ, وفَرِيقٌ في السَّعِيرِ" قالوا: سبحان الله, فلم نعمل وننصب؟ فقال رسول الله صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم: " العَمَلُ إلى خَوَاتِمِهِ". حدثني يونس, قال: أخبرنا ابن وهب, قال: أخبرني عمرو بن الحارث وحيوة بن شريح, عن يحيى بن أبي أسيد, أن أبا فراس حدثه أنه سمع عبد الله بن عمرو يقول: إن الله تعالى ذكره لما خلق آدم نفضه نفض المزود, فأخرج منه كلّ ذرية, فخرج أمثال النغف, فقبضهم قبضتين, ثم قال: شقي وسعيد, ثم ألقاهما, ثم قبضهما فقال : ( فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ )". قال: أخبرني عمرو بن الحارث, عن أبي شُبُّويه, حدثه عن ابن حجيرة أنه بلغه أن موسى قال: يا ربّ خلقك الذين خلقتهم, جعلت منهم فريقا في الجنة, وفريقا في السعير, لو ما أدخلتهم كلهم الجنة قال: يا موسى ارفع زرعك, فرفع, قال: قد رفعت, قال: ارفع, فرفع, فلم يترك شيئا, قال: يا رب قد رفعت, قال: ارفع, قال: قد رفعت إلا ما لا خير فيه, قال: كذلك أدخل خلقي كلهم الجنة إلا ما لا خير فيه. وقيل: ( فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ ) فرفع. وقد تقدم الكلام قبل ذلك بقوله: ( لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا ) بالنصب, لأنه أريد به الابتداء, كما يقال: رأيت العسكر مقتول أو منهزم, بمعنى: منهم مقتول, ومنهم منهزم. ------------------------ الهوامش: (2) أجمل : أي ذكر جملة عددهم في آخر الكتاب .