Tafseer van Klaar Uiteengezet · Fussilat · 41:20
Totdat, wanneer Zij haar (de Hel) bereiken, hun oren, en hun ogen en kun huiden tegen hen zullen getuigen, wegens wat zij plachten te doen.
En Zijn woord: حَتَّى إِذَا مَا جَاءُوهَا شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَأَبْصَارُهُمْ (Totdat zij, wanneer zij daar aankomen, hun gehoor en hun ogen tegen hen getuigen) zegt: totdat zij, wanneer zij bij het Vuur aankomen, hun gehoor tegen hen getuigt over datgene waarnaar zij in het wereldse leven aandachtig luisterden en waar zij naar luisterden, en hun ogen over datgene waarnaar zij in het wereldse leven keken, وَجُلُودُهُمْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (en hun huiden over wat zij plachten te doen).
En er is gezegd: met "de huiden" worden op deze plaats de schaamdelen bedoeld.
* Vermelding van wie dat zei:
Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, die zei: Yaʿqūb al-Qummī heeft ons verteld, op gezag van al-Ḥakam al-Thaqafī, een man uit de familie van Abū ʿAqīl, die de overlevering opvoerde (tot de Profeet): وَقَالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنَا (En zij zeggen tegen hun huiden: waarom hebben jullie tegen ons getuigd?) — daarmee worden alleen hun schaamdelen bedoeld, maar er wordt eufemistisch naar verwezen.
Yūnus heeft mij verteld, die zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, die zei: Ḥarmala heeft ons verteld, dat hij ʿUbayd Allāh ibn Abī Jaʿfar hoorde zeggen: حَتَّى إِذَا مَا جَاءُوهَا شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَأَبْصَارُهُمْ وَجُلُودُهُمْ , hij zei: hun huiden zijn de schaamdelen.
En deze uitspraak die wij hebben vermeld van degene van wie wij haar hebben vermeld, betreffende de betekenis van "de huiden" — ook al is het een betekenis die de uitleg kan dragen — is niet de meest waarschijnlijke betekenis van "de huiden", noch de meest bekende. En het is niet toegestaan om de bekende betekenis van iets over te dragen op datgene wat het meer nabij is dan op een ander, behalve op grond van een bewijs waaraan men zich moet onderwerpen.
