Tafseer van Klaar Uiteengezet · Fussilat · 41:12
En Hij vervolmaakte hen, de zeven hemelen, in twee dagen (perioden) en Hij openbaarde in alle hemelen hun beschikking. En Wij versierden de nabije hemel met sterren, als een bescherming (tegen de Satan). Dat is de ordening van de Almachtige, de Alwetende.
De uitleg van Zijn woord, de Verhevene: فَقَضَاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَأَوْحَى فِي كُلِّ سَمَاءٍ أَمْرَهَا وَزَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَحِفْظًا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ("Toen voltooide Hij ze als zeven hemelen in twee dagen, en Hij openbaarde in elke hemel haar aangelegenheid. En Wij versierden de nabije hemel met lampen en als bescherming. Dat is de bepaling van de Almachtige, de Alwetende") (41:12).
Hij, verheven is Zijn vermelding, zegt: Hij voltooide de schepping ervan als zeven hemelen in twee dagen, en dat was de donderdag en de vrijdag.
Zoals Mūsā mij verteld heeft, hij zei: ʿAmr heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī, hij zei: Hij wendde Zich tot de hemel, terwijl deze rook was uit de uitwaseming van het water toen het uitwasemde, en Hij maakte er één hemel van, vervolgens spleet Hij hem open en maakte er zeven hemelen van in twee dagen, op donderdag en vrijdag. En de vrijdag (yawm al-jumuʿa) werd zo genoemd omdat daarop de schepping van de hemelen en de aarde verzameld (jumiʿa) werd.
En Zijn woord: وَأَوْحَى فِي كُلِّ سَمَاءٍ أَمْرَهَا ("en Hij openbaarde in elke hemel haar aangelegenheid"). Hij zegt: en Hij legde in elke hemel van de zeven hemelen datgene wat Hij wilde aan schepping.
En overeenkomstig datgene wat wij hierover gezegd hebben, hebben de uitleggers gesproken.
* Vermelding van wie dat gezegd heeft:
Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden — op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over Zijn woord: وَأَوْحَى فِي كُلِّ سَمَاءٍ أَمْرَهَا ("en Hij openbaarde in elke hemel haar aangelegenheid"), hij zei: datgene wat Allah daarin gebood en wilde.
Mūsā heeft ons verteld, hij zei: ʿAmr heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī: وَأَوْحَى فِي كُلِّ سَمَاءٍ أَمْرَهَا ("en Hij openbaarde in elke hemel haar aangelegenheid"), hij zei: Hij schiep in elke hemel haar schepping aan engelen en de schepping die zich daarin bevindt aan zeeën en bergen van hagel, en wat men niet kent.
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda: وَأَوْحَى فِي كُلِّ سَمَاءٍ أَمْرَهَا ("en Hij openbaarde in elke hemel haar aangelegenheid"): Hij schiep daarin haar zon, haar maan, haar sterren en haar welzijn.
En Zijn woord: وَزَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَحِفْظًا ("en Wij versierden de nabije hemel met lampen en als bescherming"). Hij, verheven is Zijn vermelding, zegt: en Wij versierden de nabije hemel voor jullie, o mensen, met de hemellichamen, en dat zijn de lampen.
Zoals Mūsā ons verteld heeft, hij zei: ʿAmr heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī: زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ ("Wij versierden de nabije hemel met lampen"), hij zei: vervolgens versierde Hij de hemel met de hemellichamen, en Hij maakte ze tot een versiering وَحِفْظًا ("en als bescherming") tegen de duivels (shayāṭīn).
En de geleerden van het Arabisch zijn van mening verschild over de reden van de accusatief (naṣb) in Zijn woord: وَحِفْظًا ("en als bescherming"). Sommige grammatici van Basra zeiden: het staat in de accusatief met de betekenis "en Wij beschermden haar met een bescherming", alsof Hij zei: "en Wij beschermen haar met een bescherming", want toen Hij zei "Wij versierden haar met lampen" had Hij reeds bericht dat Hij Zich om haar aangelegenheid bekommerd had en haar verzorgd had, en dit wijst op de bescherming, alsof Hij zei: "en Wij beschermden haar met een bescherming." En sommige grammatici van Kufa zeiden: het staat in de accusatief met de betekenis "en als bescherming versierden Wij haar", want indien de wāw zou wegvallen, zou het zijn: "voorwaar, Wij versierden de nabije hemel als bescherming." En deze tweede uitspraak is naar onze mening dichter bij de juistheid dan de eerste.
En ik heb de grond daarvoor reeds bij een soortgelijk geval op meer dan één plaats in dit boek uiteengezet, zodat dat het overbodig maakt het te herhalen.
En Zijn woord: ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ("Dat is de bepaling van de Almachtige, de Alwetende"). Hij, verheven is Zijn vermelding, zegt: dit wat Ik jullie beschreven heb van Mijn schepping van de hemel en de aarde en wat zich daarin bevindt, en Mijn versiering van de nabije hemel met de versiering van de hemellichamen, op de wijze die Ik uiteengezet heb, is de bepaling van de Almachtige (al-ʿAzīz) in Zijn wraak op Zijn vijanden, de Alwetende (al-ʿAlīm) omtrent de verborgen en openlijke aangelegenheden van Zijn dienaren en hun bestiering op een wijze die hun welzijn dient.
