Tabari
Terug naar surah 40, ayah 51

Tafseer van De Vergevende · Ghafir · 40:51

إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ ٱلْأَشْهَٰدُ

Voorwaar, Wij zullen Onze Boodschappers en degenen die geloven zeker helpen, in het wereldse leven en op de Dag dat de getuigen zullen opstaan.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Het woord over de uitleg van Zijn uitspraak, de Verhevene: إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الأَشْهَادُ (Voorwaar, Wij zullen Onze boodschappers en hen die geloven zeker helpen in het wereldse leven en op de Dag waarop de getuigen opstaan) (40:51).

    Een spreker zou kunnen zeggen: Wat is de betekenis van ( إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ) (Voorwaar, Wij zullen Onze boodschappers en hen die geloven zeker helpen in het wereldse leven), terwijl wij weten dat er onder hen zijn die door hun vijanden gedood en verminkt zijn, zoals Jesaja (Shaʿyāʾ) en Johannes de zoon van Zacharias (Yaḥyā ibn Zakariyyā) en hun gelijken? En onder hen zijn er wiens volk hem wilde doden, zodat het beste van zijn toestand was dat hij aan hen ontkwam totdat hij hen verliet, zijn leven reddend, zoals Abraham (Ibrāhīm) die naar Syrië (al-Shām) emigreerde vanuit zijn land, zijn volk verlatend, en Jezus (ʿĪsā) die naar de hemel werd opgeheven toen zijn volk hem wilde doden. Waar is dan de hulp waarover Hij ons bericht heeft, dat Hij Zijn boodschappers en de gelovigen in Hem helpt in het wereldse leven, terwijl deze profeten van Hem datgene van hun volk hebben ondergaan wat je weet, en zij niet geholpen werden tegen wie hun datgene aandeed wat hij hun aandeed?

    Er wordt gezegd: Voorwaar, voor Zijn uitspraak ( إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ) (Voorwaar, Wij zullen Onze boodschappers en hen die geloven zeker helpen in het wereldse leven) zijn er twee verklaringen, waarvan beide qua betekenis correct zijn. De eerste is dat de betekenis ervan is: Voorwaar, Wij helpen Onze boodschappers en hen die geloven in het wereldse leven, hetzij door hen verheven te maken boven wie Ons heeft geloochend en hen aan hen te laten zegevieren, zodat zij hen met overwicht overweldigen en hen door de overwinning vernederen, zoals dat gedaan werd met David (Dāwūd) en Salomo (Sulaymān), aan wie Hij van het koningschap en de heerschappij gaf waarmee zij elke ongelovige overweldigden, en zoals dat gedaan werd met Mohammed — moge Allah hem zegenen en vrede schenken — door hem te laten zegevieren over wie hem van zijn volk geloochend had; hetzij door Onze vergelding op wie hen tegenstond en hen tegenwerkte, door hen te vernietigen en de boodschappers te redden van wie hen loochende en hen vijandig gezind was, zoals de Verhevene, wiens lof genoemd wordt, deed met Noach (Nūḥ) en zijn volk, door zijn volk te verdrinken en hem van hen te redden, en zoals Hij deed met Mozes (Mūsā) en Farao en zijn volk, toen Hij hen door verdrinking vernietigde en Mozes redde, samen met wie in hem geloofde van de kinderen van Israël en anderen, en dergelijke; of door Onze vergelding in het wereldse leven op hun loochenaars, na het heengaan van Onze boodschapper, na hun ondergang, zoals Wij deden met Onze hulp aan Jesaja na zijn ondergang, door over zijn doders hen die Wij macht gaven te laten heersen, totdat Wij door hen vergelding namen van zijn moordenaars; en zoals Wij deden met de moordenaars van Johannes, door Nebukadnezar (Bukhtnaṣṣar) over hen te laten heersen, totdat Wij door hem vergelding namen van wie hem gedood had; en zoals Onze hulp aan Jezus tegen wie hem wilde doden, door middel van de Romeinen (al-Rūm), totdat Wij hen door hen vernietigden. Dit is een van de twee verklaringen ervan. En sommige uitleggers richtten de betekenis daarvan op deze verklaring.

    * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

    Muḥammad ibn al-Ḥusayn heeft ons verteld, hij zei: Aḥmad ibn al-Faḍl heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī, over de uitspraak van Allah: ( إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ) (Voorwaar, Wij zullen Onze boodschappers en hen die geloven zeker helpen in het wereldse leven). De profeten en de gelovigen werden in deze wereld gedood, terwijl zij geholpen werden; en dat is omdat die gemeenschap die dat de profeten en de gelovigen aandeed, niet heenging totdat Allah een volk zond en door hen vergelding nam voor degenen van hen die gedood waren.

    En de andere verklaring is dat deze uitspraak op de wijze is van het bericht over het geheel van de boodschappers en de gelovigen, terwijl er één bedoeld wordt. De uitleg van de uitspraak is dan: Voorwaar, Wij helpen Onze boodschapper Mohammed — moge Allah hem zegenen en vrede schenken — en hen die in hem geloven in het wereldse leven en op de Dag waarop de getuigen opstaan, zoals wij eerder verduidelijkt hebben dat de Arabieren het bericht in de meervoudsvorm uitdrukken terwijl er één bedoeld wordt, wanneer zij voor het bericht geen specifieke persoon aanwijzen.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الأَشْهَادُ (51) يقول القائل: وما معنى: ( إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ) وقد علمنا أن منهم من قتله أعداؤه, ومثَّلوا به, كشعياء ويحيى بن زكريا وأشباههما. ومنهم من همّ بقتله قومه, فكان أحسن أحواله أن يخلص منهم حتى فارقهم ناجيا بنفسه, كإبراهيم الذي هاجر إلى الشام من أرضه مفارقا لقومه, وعيسى الذي رفع إلى السماء إذ أراد قومه قتله, فأين النصرة التي أخبرنا أنه ينصرها رسله, و المؤمنين به في الحياة الدنيا, وهؤلاء أنبياؤه قد نالهم من قومهم ما قد علمت, وما نصروا على من نالهم بما نالهم به؟ قيل: إن لقوله: ( إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ) وجهين كلاهما صحيح معناه. أحدهما أن يكون معناه: إنا لننصر رسلنا والذين آمنوا في الحياة الدنيا إما بإعلائناهم على من كذّبنا وإظفارنا بهم, حتى يقهروهم غلبة, ويذلوهم بالظفر ذلة, كالذي فعل من ذلك بداود وسليمان, فأعطاهما من المُلْك والسلطان ما قهرا به كل كافر, وكالذي فعل بمحمد صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم بإظهاره على من كذّبه من قومه, وإما بانتقامنا ممن حادّهم وشاقهم بإهلاكهم وإنجاء الرسل ممن كذّبهم وعاداهم, كالذي فعل تعالى ذكره بنوح وقومه, من تغريق قومه وإنجائه منهم, وكالذي فعل بموسى وفرعون وقومه, إذ أهلكهم غرقا, ونجى موسى ومن آمن به من بني إسرائيل وغيرهم ونحو ذلك, أو بانتقامنا في الحياة الدنيا من مكذّبيهم بعد وفاة رسولنا من بعد مهلكهم, كالذي فعلنا من نصرتنا شعياء بعد مهلكه, بتسليطنا على قتله من سلطنا حتى انتصرنا بهم من قتلته, وكفعلنا بقتلة يحيى, من تسليطنا بختنصر عليهم حتى انتصرنا به من قتله له وكانتصارنا لعيسى من مريدي قتله بالروم حتى أهلكناهم بهم, فهذا أحد وجهيه. وقد كان بعض أهل التأويل يوجه معنى ذلك إلى هذا الوجه. * ذكر من قال ذلك: حدثنا محمد بن الحسين, قال: ثنا أحمد بن الفضل, قال: ثنا أسباط, عن السديّ قول الله: ( إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ) قد كانت الأنبياء والمؤمنون يقتلون في الدنيا وهم منصورون, وذلك أن تلك الأمة التي تفعل ذلك بالأنبياء والمؤمنين لا تذهب حتى يبعث الله قوما فينتصر بهم لأولئك الذين قتلوا منهم. والوجه الآخر: أن يكون هذا الكلام على وجه الخبر عن الجميع من الرسل والمؤمنين, والمراد واحد, فيكون تأويل الكلام حينئذ: إنا لننصر رسولنا محمدا صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم والذين آمنوا به في الحياة الدنيا, ويوم يقوم الأشهاد, كما بيَّنا فيما مضى أن العرب تخرج الخبر بلفظ الجميع, والمراد واحد إذا لم تنصب للخبر شخصا بعينه.