Tabari
Terug naar surah 4, ayah 87

Tafseer van De Vrouwen · An-Nisaa · 4:87

ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ ۗ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ ٱللَّهِ حَدِيثًۭا

Allah, er is geen god dan Hij! Hij zal jullie bijeenbrengen op de Dag der Opstanding, waaraan geen twijfel is. En wiens woorden zijn oprechter dan die van Allah?

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Uitleg van Zijn woord: اللَّهُ لا إِلَهَ إِلا هُوَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لا رَيْبَ فِيهِ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ حَدِيثًا (87) ("Allah — er is geen god dan Hij — zal jullie zeker bijeenbrengen tot de Dag der Opstanding, waaraan geen twijfel is. En wie is waarachtiger dan Allah in spreken?" (4:87))

    Abū Jaʿfar zei: De Verhevene in lof bedoelt met Zijn woord "Allah — er is geen god dan Hij — zal jullie zeker bijeenbrengen": de Aanbedene aan wie alleen aanbidding toekomt en aan niemand anders; Hij is het aan wie de aanbidding van elk ding en de gehoorzaamheid van elke gehoorzame toebehoort.

    En Zijn woord "zal jullie zeker bijeenbrengen tot de Dag der Opstanding" — Hij zegt: Hij zal jullie zeker opwekken na jullie dood, en Hij zal jullie zeker allen verzamelen op de plaats van de afrekening, waar Hij de mensen zal vergelden naar hun daden en waar Hij zal oordelen tussen de mensen van Zijn gehoorzaamheid en die van Zijn ongehoorzaamheid, tussen de mensen van het geloof in Hem en die van het ongeloof (kufr). "Waaraan geen twijfel is" — Hij zegt: er is geen twijfel aan de werkelijkheid van wat Ik jullie hierover zeg en waarmee Ik jullie bericht: dat Ik jullie zal bijeenbrengen tot de Dag der Opstanding na jullie dood. "En wie is waarachtiger dan Allah in spreken?" — Hij bedoelt daarmee: weet dan de werkelijkheid van het bericht dat Ik jullie geef, want Ik zal jullie met zekerheid bijeenbrengen tot de Dag der Opstanding voor de vergelding, de voorgeleiding, de afrekening, de beloning en de bestraffing. Twijfelt dan niet aan de juistheid ervan en betwist de werkelijkheid ervan niet, want Mijn woord is de waarheid waarin geen leugen is, en Mijn belofte is de waarheid die niet verbroken wordt. "En wie is waarachtiger dan Allah in spreken?" — Hij zegt: en welke spreker is waarachtiger dan Allah in spreken? Dat is omdat de leugenaar slechts liegt om door zijn leugen een voordeel voor zichzelf te verwerven of om er een schade van zichzelf mee af te wenden. En Allah, verheven is Zijn vermelding, is de Schepper van schade en voordeel, dus het is niet mogelijk dat van Hem een leugen uitgaat, want er is niets dat Hem aanzet tot het verwerven van een voordeel voor Zichzelf of het afwenden van een schade van Zichzelf. En er is niemand die niet door iets wordt aangezet tot het verwerven van een voordeel voor zichzelf of het afwenden van een schade van zichzelf, behalve Hij, verheven is Zijn vermelding, zodat het mogelijk zou zijn dat er voor Hem in de onmogelijkheid van leugen een gelijke zou bestaan. Daarom zei Hij: "En wie is waarachtiger dan Allah in spreken?" — en in het bericht.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله : اللَّهُ لا إِلَهَ إِلا هُوَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لا رَيْبَ فِيهِ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ حَدِيثًا (87) قال أبو جعفر: يعني جل ثناؤه بقوله: " الله لا إله إلا هو ليجمعنكم "، المعبود الذي لا تنبغي العبودية إلا له، (1) هو الذي له عبادة كل شيء وطاعة كل طائع. (2) * * * وقوله: " ليجمعنكم إلى يوم القيامة "، يقول: ليبعثنَّكم من بعد مماتكم، وليحشرنكم جميعًا إلى موقف الحساب الذي يجازي الناس فيه بأعمالهم، ويقضي فيه بين أهل طاعته ومعصيته، وأهل الإيمان به والكفر (3) =" لا ريب فيه "، (4) يقول: لا شك في حقيقة ما أقول لكم من ذلك وأخبركم من خبري: أنّي جامعكم إلى يوم القيامة بعد مماتكم (5) =" ومن أصدق من الله حديثًا "، يعني بذلك: فاعلموا حقيقة ما أخبركم من الخبر، فإني جامعكم إلى يوم القيامة للجزاء والعرض والحساب والثواب والعقاب يقينًا، فلا تشكوا في صحته ولا تمتروا في حقيقته، (6) فإن قولي الصدق الذي لا كذب فيه، ووعدي الصدق الذي لا خُلْف له-" ومن أصدق من الله حديثًا "، يقول: وأي ناطق أصدق من الله حديثًا؟ وذلك أن الكاذب إنما يكذب ليجتلب بكذبه إلى نفسه نفعًا، أو يدفع به عنها ضرًّا. والله تعالى ذكره خالق الضر والنفع، فغير جائز أن يكون منه كذب، لأنه لا يدعوه إلى اجتلاب نفع إلى نفسه أو دفع ضر عنها [داعٍ. وما من أحدٍ لا يدعوه داعٍ إلى اجتلاب نفع إلى نفسه، أو دفع ضر عنها]، سواه تعالى ذكره، (7) فيجوز أن يكون له في استحالة الكذب منه نظيرًا، [فقال]: " ومن أصدق من الله حديثًا "، وخبرًا. ---------------- الهوامش : (1) انظر ما كتب عن"العبودة" فيما سلف 6: 271 ، تعليق: 1 404 ، تعليق 2 / 549 ، تعليق: 2 / 565 ، تعليق: 2. (2) انظر تفسير"لا إله إلا هو" فيما سلف 6: 149. (3) انظر تفسير"القيامة" فيما سلف 2: 518. (4) انظر تفسير"لا ريب فيه" 1: 228 ، 378 / 6: 221 ، 294 ، 295. (5) في المطبوعة: "أي جامعكم" ، أساء قراءة المخطوطة. (6) في المطبوعة: "في حقيته" ، وأثبت ما في المخطوطة. (7) زدت ما بين القوسين على ما جاء في المطبوعة ، لأنه حق الكلام. فإن أبا جعفر قدم الحجة الأولى في الجملة السابقة ، للبيان عن استحالة الكذب على الله سبحانه وتعالى. ثم أتبع ذلك بالبيان عن معنى استعمال التفضيل في قوله تعالى: "ومن أصدق من الله حديثًا" ، وبين أنه ليس لله سبحانه وتعالى نظير في ذلك. وكان في المطبوعة ، كما أثبته ، خلا ما بين القوسين وهو كلام غير مستقيم. أما المخطوطة ، فقد كان فيها ما نصه: "لأنه لا يدعوه إلى اجتلاب نفع ولا دفع ضر عن نفسه أو دفع ضر عنها؛ سواه تعالى ذكره ، فيجوز أن يكون..." وهو كلام مختلط دال على إسقاط الناسخ من كلام أبي جعفر. فاجتهدت في وضع هذه الزيادة التي أثبتها ، ليستقيم الكلام على وجه يصح. وزدت أيضًا"فقال" بين قوسين ، لحاجة الكلام إليها.