Tabari
Terug naar surah 4, ayah 55

Tafseer van De Vrouwen · An-Nisaa · 4:55

فَمِنْهُم مَّنْ ءَامَنَ بِهِۦ وَمِنْهُم مَّن صَدَّ عَنْهُ ۚ وَكَفَىٰ بِجَهَنَّمَ سَعِيرًا

En onder hen (de jaloerse mensen) waren er die erin geloofden en onder hen waren er die (mensen van het geloof) afhielden. En de Hel is voldoende als laaiend vuur.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van de woorden van Hem, machtig en verheven: فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَكَفَى بِجَهَنَّمَ سَعِيرًا (55) (En onder hen zijn er die erin geloofden, en onder hen zijn er die zich ervan afkeerden; en de hel volstaat als laaiend vuur) (4:55)

    Abū Jaʿfar zei: Hij, verheven zij Zijn lof, bedoelt daarmee: En onder degenen aan wie het Boek is gegeven — namelijk de joden van de Banū Isrāʾīl, tot wie Hij, verheven zij Zijn lof, zei: آمِنُوا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِمَا مَعَكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهًا فَنَرُدَّهَا عَلَى أَدْبَارِهَا (Gelooft in wat Wij hebben neergezonden, bevestigend wat bij jullie is, voordat Wij gezichten uitwissen en ze achterstevoren keren) — "onder hen zijn er die erin geloofden", dat wil zeggen: er zijn er onder hen die geloof hechtten aan wat Wij aan Mohammed ﷺ neerzonden als bevestiging van wat zij hadden — "en onder hen zijn er die zich ervan afkeerden", dat wil zeggen: er zijn er onder hen die zich afwendden van het geloven daarin, zoals:

    9831 — Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, op gezag van ʿĪsā, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid: "onder hen zijn er die erin geloofden", hij zei: in wat aan Mohammed werd neergezonden, namelijk onder de joden — "en onder hen zijn er die zich ervan afkeerden".

    9832 — Al-Muthannā heeft mij verteld, hij zei: Abū Ḥudhayfa heeft ons verteld, hij zei: Shibl heeft ons verteld, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, het gelijke daarvan.

    * * *

    Abū Jaʿfar zei: In dit vers is een aanwijzing dat degenen die zich afkeerden van wat Allah aan Mohammed ﷺ neerzond — namelijk de joden van de Banū Isrāʾīl die zich rondom de emigratieplaats van de Boodschapper van Allah ﷺ bevonden — dat Allah de dreiging waarmee Hij hen bedreigde slechts van hen opheft, de dreiging in Zijn woorden: آمِنُوا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِمَا مَعَكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهًا فَنَرُدَّهَا عَلَى أَدْبَارِهَا أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّا أَصْحَابَ السَّبْتِ وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا (Gelooft in wat Wij hebben neergezonden, bevestigend wat bij jullie is, voordat Wij gezichten uitwissen en ze achterstevoren keren, of hen vervloeken zoals Wij de lieden van de sabbat vervloekten; en het bevel van Allah wordt uitgevoerd) — in deze wereld, en dat Hij hun bestraffing heeft uitgesteld tot de Dag der Opstanding, vanwege het geloof van degenen onder hen die geloofden. En dat de dreiging tegen hen vanwege Allah, de dreiging van vervroegde bestraffing in deze wereld, slechts gold zolang zij allen volhardden in het ongeloof aan wat aan Zijn profeet Mohammed ﷺ werd neergezonden. Toen een deel van hen geloofde, raakten zij buiten de dreiging waarmee Hij hen bedreigde in het nabije van deze wereld, en werd de bestraffing van degenen die volhardden in de loochening uitgesteld tot het Hiernamaals. Hij zei dus tot hen: De hel volstaat voor jullie als laaiend vuur.

    * * *

    En met Zijn woorden "en de hel volstaat als laaiend vuur" bedoelt Hij: En het is voor jullie genoeg, o gij die loochent wat Ik aan Mohammed, Mijn profeet en Mijn boodschapper, heb neergezonden — "de hel als laaiend vuur", dat wil zeggen: het vuur van de hel (jahannam), dat tegen jullie wordt aangewakkerd, dat wil zeggen: tegen jullie wordt ontstoken.

    * * *

    En er wordt gezegd: "saʿīr" (laaiend), de oorsprong ervan is "masʿūr" (ontstoken), afgeleid van "suʿirat tusʿar fa-hiya masʿūra" (het is ontstoken, het wordt ontstoken, dus het is ontstoken), zoals Allah zei: وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ [Sūrat al-Takwīr: 12] (En wanneer het Hellevuur wordt aangewakkerd), maar het werd omgevormd naar de vorm "faʿīl", zoals men zegt: "kaff khaḍīb" (geverfde handpalm) en "liḥya dahīn" (gezalfde baard), in de betekenis van "geverfd" en "gezalfd" — en "al-saʿīr" betekent: het brandende vuur.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله عز وجل : فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَكَفَى بِجَهَنَّمَ سَعِيرًا (55) قال أبو جعفر: يعني بذلك جل ثناؤه: فمن الذين أوتوا الكتاب = من يهود بني إسرائيل، الذين قال لهم جل ثناؤه: آمِنُوا بِمَا نَـزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِمَا مَعَكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهًا فَنَرُدَّهَا عَلَى أَدْبَارِهَا =" مَنْ آمن به "، يقول: من صدَّق بما أنـزلنا على محمد صلى الله عليه وسلم مصدّقًا لما معهم =" ومنهم من صدّ عنه "، ومنهم من أعرَض عن التصديق به، (16) كما:- 9831 - حدثني محمد بن عمرو قال، حدثنا أبو عاصم، عن عيسى، عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد: " فمنهم من آمن به "، قال: بما أنـزل على محمد من يهود =" ومنهم من صدّ عنه ". 9832 - حدثني المثنى قال، حدثنا أبو حذيفة قال، حدثنا شبل، عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد مثله. * * * قال أبو جعفر: وفي هذه الآية دلالة على أن الذين صدّوا عما أنـزل الله على محمد صلى الله عليه وسلم، من يهود بني إسرائيل الذين كانوا حوالَيْ مُهاجَر رسول الله صلى الله عليه وسلم، إنما رَفعَ عنهم وعيدَ الله الذي توعِّدهم به في قوله: آمِنُوا بِمَا نَـزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِمَا مَعَكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهًا فَنَرُدَّهَا عَلَى أَدْبَارِهَا أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّا أَصْحَابَ السَّبْتِ وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولا في الدنيا، (17) وأخرت عقوبتهم إلى يوم القيامة، لإيمان من آمن منهم، وأن الوعيدَ لهم من الله بتعجيل العقوبة في الدنيا، إنما كان على مقام جميعهم على الكفر بما أنـزل على نبيه محمد صلى الله عليه وسلم. فلما آمن بَعضُهم، خرجوا من الوعيد الذي توعَّده في عاجل الدنيا، وأخرت عقوبةُ المقيمين على التكذيب إلى الآخرة، فقال لهم: كفاكم بجهنم سعيرًا. (18) * * * ويعني بقوله: " وكفى بجهنم سعيرًا "، وحسبكم، أيها المكذبون بما أنـزلت على محمد نبيي ورسولي =" بجهنم سعيرًا "، يعني: بنار جهنم، تُسعَر عليكم = أي: تُوقدُ عليكم. * * * = وقيل: " سعيرًا "، أصله " مسعورًا "، من " سُعِرت تُسعَر فهي مسعورة "، كما قال الله: وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ [سورة التكوير: 12]، ولكنها صرفت إلى " فعيل "، كما قيل: " كف خضيب "، و " لحية دهين "، بمعنى: مخضوبة ومدهونة - و " السعير "، الوقود. (19) -------------- الهوامش : (16) انظر تفسير"الصد" فيما سلف 4: 300 / 7: 53. (17) هي الآية السالفة من"سورة النساء" رقم: 47. (18) انظر ما سلف ص: 445س : 4 وما بعده. (19) انظر تفسير"السعير" فيما سلف: 30.