Tabari
Terug naar surah 4, ayah 163

Tafseer van De Vrouwen · An-Nisaa · 4:163

۞ إِنَّآ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ كَمَآ أَوْحَيْنَآ إِلَىٰ نُوحٍۢ وَٱلنَّبِيِّۦنَ مِنۢ بَعْدِهِۦ ۚ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْمَٰعِيلَ وَإِسْحَٰقَ وَيَعْقُوبَ وَٱلْأَسْبَاطِ وَعِيسَىٰ وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَٰرُونَ وَسُلَيْمَٰنَ ۚ وَءَاتَيْنَا دَاوُۥدَ زَبُورًۭا

Voorwaar, Wij hebben aan jou geopenbaard zoals Wij aan Nôeh en de Profeten na hem opendaarden. En Wij openbanden aan Ibrâhîm en Ismâ'îl on Ishâq en Ya'qôeb en de kinderen (van Ya'qôeb) en 'Isa en Ayyôeb en Yôenoes en Hârôen en Soelaimân, En Wij gaven Dâwôed de Zabôer (Psalmen).

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Het woord over de uitleg van Zijn uitspraak: إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَى نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَوْحَيْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالأَسْبَاطِ وَعِيسَى وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ وَآتَيْنَا دَاوُدَ زَبُورًا (163) ("Wij hebben aan u geopenbaard zoals Wij aan Noeh hebben geopenbaard en aan de profeten na hem, en Wij hebben geopenbaard aan Ibrāhīm, Ismāʿīl, Isḥāq, Yaʿqūb en de stammen, en aan ʿĪsā, Ayyūb, Yūnus, Hārūn en Sulaymān, en Wij hebben aan Dāwūd het Zabūr gegeven.") (4:163)

    Abū Jaʿfar zei: Hij, verheven is Zijn lof, bedoelt met Zijn uitspraak "Wij hebben aan u geopenbaard zoals Wij aan Noeh hebben geopenbaard": Wij hebben u, o Mohammed, met het profeetschap gezonden, zoals Wij Noeh hebben gezonden en de overige profeten die Ik u genoemd heb na hem, en zij die Ik u niet genoemd heb, zoals:

    10839 - Ibn Wakīʿ heeft ons verteld, hij zei: Jarīr heeft ons verteld, op gezag van al-Aʿmash, op gezag van Mundhir al-Thawrī, op gezag van al-Rabīʿ ibn Khuthaym, over Zijn uitspraak "Wij hebben aan u geopenbaard zoals Wij aan Noeh hebben geopenbaard en aan de profeten na hem", hij zei: Hij heeft aan hem geopenbaard zoals Hij aan alle profeten vóór hem heeft geopenbaard.

    * * *

    En er is vermeld dat dit vers werd geopenbaard aan de Boodschapper van Allah, moge Allah hem zegenen en vrede schenken, omdat sommige joden, toen Allah hen te schande maakte met de verzen die Hij aan Zijn Boodschapper, moge Allah hem zegenen en vrede schenken, neerzond — en dat is Zijn uitspraak: يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِنَ السَّمَاءِ ("De Mensen van het Boek vragen u dat u op hen een boek uit de hemel doet neerdalen") — en de Boodschapper van Allah, moge Allah hem zegenen en vrede schenken, dat aan hen voordroeg, zeiden: "Allah heeft na Mūsā niets op een mens neergezonden!" Toen zond Allah deze verzen neer, hen logenstraffend, en Hij berichtte Zijn profeet en de gelovigen dat Hij wel degelijk na Mūsā aan hem had neergezonden, en aan hen die Hij in dit vers genoemd heeft, en aan anderen die Hij niet genoemd heeft, zoals:

    10840 - Abū Kurayb heeft ons verteld, hij zei: Yūnus ibn Bukayr heeft ons verteld — en Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Salama heeft ons verteld — op gezag van Muḥammad ibn Isḥāq, hij zei: Muḥammad ibn Abī Muḥammad, de vrijgelatene van Zayd ibn Thābit, heeft mij verteld, hij zei: Saʿīd ibn Jubayr heeft mij verteld — of ʿIkrima — op gezag van Ibn ʿAbbās, hij zei: Sukayn en ʿAdī ibn Zayd zeiden: O Mohammed, wij weten niet dat Allah na Mūsā iets op een mens heeft neergezonden! Toen zond Allah daaromtrent, over hun uitspraak, neer: "Wij hebben aan u geopenbaard zoals Wij aan Noeh hebben geopenbaard en aan de profeten na hem", tot aan het einde van de verzen.

    * * *

    En anderen zeiden: Zij zeiden veeleer — toen Allah de verzen die hieraan voorafgaan over hen neerzond —: "Allah heeft niets op een mens neergezonden, noch op Mūsā, noch op ʿĪsā!" Toen zond Allah, verheven is Zijn lof, neer: وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قَالُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى بَشَرٍ مِنْ شَيْءٍ [Surah Al-Anʿām: 91] ("Zij hebben Allah niet naar Zijn ware waarde geschat toen zij zeiden: Allah heeft niets op een mens neergezonden"), noch op Mūsā, noch op ʿĪsā.

    *Vermelding van wie dat gezegd heeft:

    10841 - Al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: ʿAbd al-ʿAzīz heeft ons verteld, hij zei: Abū Maʿshar heeft ons verteld, op gezag van Muḥammad ibn Kaʿb al-Quraẓī, hij zei: Allah zond neer: يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِنَ السَّمَاءِ ("De Mensen van het Boek vragen u dat u op hen een boek uit de hemel doet neerdalen") tot aan Zijn uitspraak: وَقَوْلِهِمْ عَلَى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيمًا ("en hun uitspraak over Maryam, een geweldige laster"). En toen hij die aan hen — dat wil zeggen: aan de joden — voordroeg en hen berichtte over hun verdorven daden, ontkenden zij alles wat Allah had neergezonden en zeiden: "Allah heeft niets op een mens neergezonden, noch op Mūsā noch op ʿĪsā!! En Allah heeft niets op enige profeet neergezonden!" Hij zei: Toen maakte hij zijn ineengevlochten houding los en zei: "Noch op wie dan ook!!" Toen zond Allah, verheven is Zijn lof, neer: وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قَالُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى بَشَرٍ مِنْ شَيْءٍ [Surah Al-Anʿām: 91] ("Zij hebben Allah niet naar Zijn ware waarde geschat toen zij zeiden: Allah heeft niets op een mens neergezonden").

    * * *

    En wat betreft Zijn uitspraak "en Wij hebben aan Dāwūd het Zabūr gegeven", hierover zijn de recitatoren het oneens geweest in hun lezing.

    De algemene recitatoren van de gewesten van de islam, met uitzondering van een groep recitatoren van Kūfa, lazen het: (وَآتَيْنَا دَاوُدَ زَبُورًا), met een fatḥa op de "zāy", in het enkelvoud, met de betekenis: en Wij hebben aan Dāwūd het boek gegeven dat "Zabūr" genoemd wordt.

    * * *

    En sommige recitatoren van de Kūfanen lazen dat: (وَآتَيْنَا دَاوُدَ زُبُورًا), met een ḍamma op de "zāy", als meervoud van "zabr".

    Alsof zij de uitleg ervan richtten op: en Wij hebben aan Dāwūd geschreven boeken en bladen gegeven.

    * * *

    Dit is afgeleid van hun uitspraak: "zabartu l-kitāba azburuhu zabran" en "dhabartuhu adhburuhu dhabran", wanneer men het opschreef.

    * * *

    Abū Jaʿfar zei: En de juistere van de twee lezingen daarin is naar onze mening de lezing van wie las: (وَآتَيْنَا دَاوُدَ زَبُورًا), met een fatḥa op de "zāy", op grond dat het de naam is van het boek dat aan Dāwūd gegeven werd, zoals het boek dat aan Mūsā gegeven werd "de Tawrāh" werd genoemd, en dat wat aan ʿĪsā gegeven werd "het Indjīl", en dat wat aan Mohammed gegeven werd "de Furqān", omdat dat de naam is waaronder bekend is wat aan Dāwūd gegeven werd. En de Arabieren zeggen slechts: "het Zabūr van Dāwūd"; daarmee kennen alle overige volkeren zijn boek.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله : إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَى نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَوْحَيْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالأَسْبَاطِ وَعِيسَى وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ وَآتَيْنَا دَاوُدَ زَبُورًا (163) قال أبو جعفر: يعني جل ثناؤه بقوله: " إنا أوحينا إليك كما أوحينا إلى نوح "، إنا أرسلنا إليك، يا محمد، بالنبوة كما أرسلنا إلى نوح، وإلى سائر الأنبياء الذين سَمَّيتهم لك من بعده، والذين لم أسمِّهم لك، (1) كما:- 10839- حدثنا ابن وكيع قال، حدثنا جرير، عن الأعمش، عن منذرٍ الثوري، عن الربيع بن خُثَيم في قوله: " إنا أوحينا إليك كما أوحينا إلى نوح والنبيين من بعده "، قال: أوحى إليه كما أوحى إلى جميع النبيين من قبله. (2) * * * وذكر أن هذه الآية نـزلت على رسول الله صلى الله عليه وسلم، لأن بعض اليهود لما فضحهم الله بالآيات التي أنـزلها على رسوله صلى الله عليه وسلم= وذلك من قوله: يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَنْ تُنَـزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِنَ السَّمَاءِ = فتلا ذلك عليهم رسول الله صلى الله عليه وسلم، قالوا: " ما أنـزل الله على بشر من شيء بعد موسى "! فأنـزل الله هذه الآيات، تكذْيبًا لهم، وأخبر نبيَّه والمؤمنين به أنه قد أنـزل عليه بعد موسى وعلى من سماهم في هذه الآية، وعلى آخرين لم يسمِّهم، كما:- 10840- حدثنا أبو كريب قال، حدثنا يونس بن بكير= وحدثنا ابن حميد قال، حدثنا سلمة= عن محمد بن إسحاق قال، حدثني محمد بن أبي محمد مولى زيد بن ثابت قال، حدثني سعيد بن جبير= أو عكرمة، عن ابن عباس قال، قال سُكَين وعدي بن زيد: يا محمد، ما نعلم الله أنـزل على بشر من شيء بعد موسى! فأنـزل الله في ذلك من قولهما: " إنا أوحينا إليك كما أوحينا إلى نوح والنبيين من بعده " إلى آخر الآيات. (3) * * * وقال آخرون: بل قالوا= لما أنـزل الله الآيات التي قبل هذه في ذكرهم=: " ما أنـزل الله على بشر من شيء، ولا على موسى، ولا على عيسى "! فأنـزل الله جل ثناؤه: وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قَالُوا مَا أَنْـزَلَ اللَّهُ عَلَى بَشَرٍ مِنْ شَيْءٍ ، [سورة الأنعام: 91]، ولا على موسى ولا على عيسى. *ذكر من قال ذلك: 10841- حدثني الحارث قال، حدثنا عبد العزيز قال، حدثنا أبو معشر، عن محمد بن كعب القرظي قال: أنـزل الله: يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَنْ تُنَـزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِنَ السَّمَاءِ إلى قوله: وَقَوْلِهِمْ عَلَى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيمًا ، فلما تلاها عليهم= يعني: على اليهود= وأخبرهم بأعمالهم الخبيثة، جحدوا كل ما أنـزل الله، وقالوا: " ما أنـزل الله على بشر من شيء، ولا على موسى ولا على عيسى!! وما أنـزل الله على نبي من شيء "! قال: فحلَّ حُبْوَته وقال: (4) ولا على أحد!! فأنـزل الله جل ثناؤه: وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قَالُوا مَا أَنْـزَلَ اللَّهُ عَلَى بَشَرٍ مِنْ شَيْءٍ [سورة الأنعام: 91] * * * وأما قوله: " وآتينا داود زبورًا "، فإن القرأة اختلفت في قراءته. فقرأته عامة قرأة أمصار الإسلام، غير نفر من قرأة الكوفة: ( وَآتَيْنَا دَاوُدَ زَبُورًا ) ، بفتح " الزاي" على التوحيد، بمعنى: وآتينا داود الكتاب المسمى " زبورًا ". * * * وقرأ ذلك بعض قرأة الكوفيين: ( وَآتَيْنَا دَاوُدَ زُبُورًا ) ، بضم " الزاي" جمع " زَبْرٍ". كأنهم وجهوا تأويله: وآتينا داود كتبًا وصحفًا مَزْبورة. * * * = من قولهم: " زَبَرت الكتاب أزْبُره زَبْرًا " و " ذَبُرته أذْبُره ذَبْرًا "، إذا كتبته. (5) * * * قال أبو جعفر: وأولى القراءتين في ذلك بالصواب عندنا، قراءة من قرأ: ( وَآتَيْنَا دَاوُدَ زَبُورًا )، بفتح " الزاي"، على أنه اسم الكتاب الذي أوتيه داود، كما سمى الكتاب الذي أوتيه موسى " التوراة "، والذي أوتيه عيسى " الإنجيل "، والذي أوتيه محمد " الفرقان "، لأن ذلك هو الاسم المعروف به ما أوتي داود. وإنما تقول العرب: " زَبُور داود "، بذلك تعرف كتابَه سائرُ الأمم. ------------------ الهوامش : (1) انظر تفسير"أوحى" فيما سلف 6 : 405 ، 406. (2) الأثر: 10839 -"منذر الثوري" هو"منذر بن يعلى الثوري" أبو يعلى. روى عن محمد بن علي بن أبي طالب ، والربيع بن خثيم ، وسعيد بن جبير ، وغيرهم. روى عنه ابنه الربيع بن المنذر ، والأعمش ، وفطر بن خليفة وغيرهم. ثقة قليل الحديث. مترجم في التهذيب. (3) الأثر: 10840 - سيرة ابن هشام 2 : 211 ، وهو تابع الآثار التي آخرها قديمًا: 9792 وكان في المطبوعة والمخطوطة: "عدي بن ثابت" ، وهو خطأ بلا شك ، ففي سيرة ابن هشام وغيرها"عدي بن زيد" ، ولم أجد في أسماء الأعداء من يهود"عدي بن ثابت". و"سكين بن أبي سكين" ، و"عدي بن زيد" من بني قينقاع ، ذكرهم ابن هشام في السيرة في الأعداء من يهود 2 : 161. (4) "الحبوة" (بضم الحاء وفتحها ، وسكون الباء): الثوب الذي يحتبى به. و"الاحتباء": أن يضم الإنسان رجليه إلى بطنه بثوب يجمعهما به مع ظهره ، ويشده عليها. وقد يكون"الاحتباء" باليدين عوض الثوب. (5) انظر تفسير"الزبور" فيما سلف 7 : 450 ، 451 ، وبين هنا ما أجمله هناك ، وهذا من ضروب اختصاره التفسير.