Tafseer van De Vrouwen · An-Nisaa · 4:154
En Wij verhieven (de berg) Thôer boven hen vanwege het verdrag met hen, en Wij zeiden tot hen: "Treedt de poort buigend binnen," en Wij zeiden tot hen: "Overtreedt (de wettelijke regels) van de Sabbat niet." En Wij sloten met hen een plechtig verbond.
De uitleg van Zijn woord: "En Wij verhieven de berg (al-Ṭūr) boven hen vanwege hun verbond, en Wij zeiden tot hen: 'Treedt de poort binnen, neergebogen', en Wij zeiden tot hen: 'Overtreedt niet op de sabbat', en Wij namen van hen een vaste belofte (mīthāq) aan" (4:154)
Abū Jaʿfar zei: De Verhevene bedoelt met Zijn woord "en Wij verhieven boven hen de berg (al-Ṭūr)" de berg, en dat geschiedde toen zij weigerden te handelen naar wat in de Torah stond en te aanvaarden wat Mūsā hun daarmee bracht; "vanwege hun verbond", dat wil zeggen: vanwege het verbond en de belofte (mīthāq) die zij Allah hadden gegeven: dat zij zeker zouden handelen naar wat in de Torah staat; "en Wij zeiden tot hen: 'Treedt de poort binnen, neergebogen'", dat wil zeggen: de "poort van vergeving (ḥiṭṭah)", toen hun bevolen werd daardoor neergebogen binnen te treden, maar zij traden binnen kruipend op hun achterwerk; "en Wij zeiden tot hen: 'Overtreedt niet op de sabbat'", waarmee Hij met Zijn woord "overtreedt niet op de sabbat" bedoelt: overschrijdt op de dag van de sabbat niet hetgeen u toegestaan is naar hetgeen u niet toegestaan is, zoals:
10773 — Bishr ibn Muʿādh heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over Zijn woord: "en Wij zeiden tot hen: 'Treedt de poort binnen, neergebogen'", hij zei: Wij werden geleerd dat het een van de poorten van Jeruzalem (Bayt al-Maqdis) was.
* * *
"En Wij zeiden tot hen: 'Overtreedt niet op de sabbat'" — Hij beval het volk dat zij op de dag van de sabbat geen vissen zouden eten, noch zich daaraan zouden vergrijpen, en Hij maakte hun toegestaan wat daarbuiten lag.
* * *
De recitatoren verschilden over de lezing daarvan.
De meeste recitatoren van de gewesten van de islam lazen het: ( lā taʿdū fī al-sabt ), met verzachting van de "ʿayn", afgeleid van de uitspraak: "ʿadawtu fī al-amr" (ik ben in de zaak buiten de perken gegaan), wanneer je het recht daarin overschrijdt; "aʿdū, en ʿadwan, en ʿuduwwan, en ʿudwānan, en ʿadāʾan".
* * *
En sommige recitatoren van Medina lazen het: ( wa-qulnā lahum lā taʿaddū ) met verstomming van de "ʿayn" en verdubbeling van de "dāl", waarbij twee verstomde letters samenkomen, met de betekenis: dat u niet zult overtreden (taʿtadū); vervolgens wordt de "tāʾ" geassimileerd in de "dāl", zodat zij een verdubbelde, met ḍamma uitgesproken "dāl" wordt, zoals degene reciteert die ( amman lā yahaddī ) [Sūrah Yūnus: 35] reciteert, met verstomming van de "hāʾ".
* * *
En Zijn woord: "en Wij namen van hen een vaste belofte (mīthāq) aan", dat wil zeggen: een bekrachtigd, strikt verbond, dat zij zouden handelen naar wat Allah hun gebood en zich zouden onthouden van wat Allah hun verbood, van hetgeen in dit vers genoemd is en hetgeen in de Torah staat.
* * *
Wij hebben reeds eerder uiteengezet de reden waarom hun bevolen werd neergebogen de poort binnen te treden, en wat er met hen geschiedde in dezen, en hun bericht en hun verhaal, en het verhaal van de sabbat, en wat hun overtreding daarin was, op een wijze die het overbodig maakt dit op deze plaats te herhalen.
* * *
