Tabari (1 passage)

1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

   De uitleg van Zijn woord: إِنْ تُبْدُوا خَيْرًا أَوْ تُخْفُوهُ أَوْ تَعْفُوا عَنْ سُوءٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيرًا (4:149) (Als jullie iets goeds openbaar maken of het verbergen, of jullie iets slechts vergeven, voorwaar, Allah is Vergevensgezind, Almachtig.)

   Abū Jaʿfar zei: Met Zijn woord, verheven is Zijn lof, "Als jullie openbaar maken" — o mensen — "iets goeds", bedoelt Hij: als jullie een mooi woord uitspreken tot wie jullie goed heeft gedaan, en jullie dat openbaar maken uit dankbaarheid jegens hem voor het goede dat hij jullie heeft betoond; "of jullie het verbergen", zegt Hij: of jullie het achterwege laten dat openbaar te maken en het niet tonen; "of jullie iets slechts vergeven", zegt Hij: of jullie hem die jullie kwaad heeft gedaan zijn wandaad vergeven en hem niet openlijk het slechte woord toevoegen dat Ik jullie heb toegestaan hem openlijk toe te voegen; "voorwaar, Allah is Vergevensgezind (ʿafuww)", zegt Hij: Hij is voortdurend Vergevensgezind jegens Zijn schepping, Hij schenkt vergiffenis aan wie Hem ongehoorzaam is en zich tegen Zijn bevel verzet; "Almachtig (qadīr)", zegt Hij: Hij bezit de macht om Zich op hen te wreken.

   Hiermee bedoelt Hij: dat Allah voortdurend vergevensgezind is jegens Zijn dienaren, ondanks Zijn macht om hen te bestraffen voor hun ongehoorzaamheid aan Hem.

   Hij zegt: Vergeeft dan ook gij, o mensen, hem die jullie onrecht heeft aangedaan, en voegt hem niet openlijk het slechte woord toe, ook al zijn jullie in staat hem kwaad te doen, zoals jullie Heer jullie vergeeft, ondanks Zijn macht om jullie te bestraffen, terwijl jullie Hem ongehoorzaam zijn en jullie je tegen Zijn bevel verzetten.

   In Zijn woord, verheven is Zijn lof, "Als jullie iets goeds openbaar maken of het verbergen, of jullie iets slechts vergeven, voorwaar, Allah is Vergevensgezind, Almachtig", ligt het duidelijke bewijs dat de uitleg van Zijn woord لا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلا مَنْ ظُلِمَ (Allah houdt niet van het openlijk uiten van het slechte woord, behalve door hem die onrecht is aangedaan), in strijd is met de uitleg die Zayd ibn Aslam eraan gaf, in zijn bewering dat de betekenis is: Allah houdt er niet van dat men openlijk het slechte woord uit jegens de mensen van de hypocrisie (nifāq), behalve jegens hem die in zijn hypocrisie volhardt, want jegens hem is er geen bezwaar tegen het openlijk uiten van het slechte woord. Dat komt doordat Hij, verheven is Zijn lof, daarna zei: "Als jullie iets goeds openbaar maken of het verbergen, of jullie iets slechts vergeven", en het is begrijpelijk dat Allah, verheven is Zijn lof, de gelovigen niet heeft bevolen de hypocrieten hun hypocrisie te vergeven, en hen evenmin verboden heeft om wie van hen openlijk de hypocrisie beleed een "hypocriet" te noemen. Integendeel, het vergeven daarvan is iets waarvoor geen begrijpelijke grond bestaat. Want "het vergeven (ʿafw)" zoals het begrepen wordt, is slechts dat iemand afziet van een recht dat hij op een ander heeft. En het benoemen van de hypocriet met zijn naam is geen recht dat iemand op hem heeft, zodat men bevolen zou worden hem dat te vergeven; het is slechts een benaming voor hem. En het is niet begrijpelijk dat men bevolen wordt af te zien van het benoemen van iets met datgene wat zijn naam is.

   Toon originele Arabische tekst

   القول في تأويل قوله : إِنْ تُبْدُوا خَيْرًا أَوْ تُخْفُوهُ أَوْ تَعْفُوا عَنْ سُوءٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيرًا (149) قال أبو جعفر: يعني بقوله جل ثناؤه (12) " إن تبدوا " أيها الناس=" خيرًا "، يقول: إن تقولوا جميلا من القول لمن أحسن إليكم، فتظهروا ذلك شكرًا منكم له على ما كان منه من حسن إليكم (13) =،" أو تخفوه "، يقول: أو تتركوا إظهار ذلك &; 9-351 &; فلا تبدوه (14) =" أو تعفوا عن سوء "، يقول: أو تصفحوا لمن أساءَ إليكم عن إساءته، فلا تجهروا له بالسوء من القول الذي قد أذنت لكم أن تجهروا له به=" فإن الله كان عفوًّا "، يقول: لم يزل ذا عفوٍ عن خلقه، يصفح عمن عصَاه وخالف أمره (15) =" قديرًا "، يقول: ذا قدرة على الانتقام منهم. (16) وإنما يعني بذلك: أن الله لم يزل ذا عفو عن عباده، مع قدرته على عقابهم على معصيتهم إيّاه. يقول: فاعفوا، أنتم أيضًا، أيها الناس، عمن أتى إليكم ظلمًا، ولا تجهروا له بالسوء من القول، وإن قدرتم على الإساءة إليه، كما يعفو عنكم ربكم مع قدرته على عقابكم، وأنتم تعصونه وتخالفون أمره. * * * وفي قوله جل ثناؤه: " إن تبدوا خيرًا أو تخفوه أو تعفوا عن سوء فإن الله كان عفوًا قديرًا "، الدلالةُ الواضحةُ على أن تأويل قوله: لا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلا مَنْ ظُلِمَ ، بخلاف التأويل الذي تأوله زيد بن أسلم، (17) في زعمه أن معناه: لا يحب الله الجهر بالسوء من القول لأهل النفاق، إلا من أقام على نفاقه، فإنه لا بأس بالجهر له بالسوء من القول. وذلك أنه جل ثناؤه قال عَقِيب ذلك: " إن تبدوا خيرًا أو تخفوه أو تعفوا عن سوء "، ومعقولٌ أن الله جل ثناؤه لم يأمر المؤمنين بالعفو عن المنافقين على نفاقهم، ولا نهاهم أن يسمُّوا من كان منهم معلنَ النفاق " منافقًا ". بل العفو عن ذلك، مما لا وجه له معقول. لأن " العفو " المفهوم، إنما هو صفح المرء عما له قبل غيره من حق. وتسمية المنافق باسمه ليس بحق لأحد قِبَله، فيؤمر بعفوه عنه، وإنما هو اسم له. وغير مفهوم الأمرُ بالعفو عن تسمية الشيء بما هو اسمه. ------------------ الهوامش : (12) في المطبوعة والمخطوطة: "يعني بذلك" ، والسياق يقتضي ما أثبت. (13) انظر تفسير"الإبداء" فيما سلف 5 : 582. (14) انظر تفسير"الإخفاء" فيما سلف 5 : 582. (15) انظر تفسير"عفا" و"عفو" فيما سلف 2 : 503 / 3 : 371 / 7 : 215 ، 327 / 8 : 426 / 9 : 102. وفي المطبوعة والمخطوطة: "يصفح لهم عمن عصاه" ، والصواب حذف"لهم" ، إذ لا مكان لها. (16) انظر تفسير"قدير" فيما سلف ص: 298 ، تعليق: 1 ، والمراجع هناك. (17) انظر الأثران رقم: 10763 ، 10764.