Tabari
Terug naar surah 4, ayah 136

Tafseer van De Vrouwen · An-Nisaa · 4:136

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ ءَامِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَٱلْكِتَٰبِ ٱلَّذِى نَزَّلَ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَٱلْكِتَٰبِ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ مِن قَبْلُ ۚ وَمَن يَكْفُرْ بِٱللَّهِ وَمَلَٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ وَٱلْيَوْمِ ٱلْءَاخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَٰلًۢا بَعِيدًا

O jullie die geloven! Gelooft in Allah en Zijn Boodschapper en in wat Hij aan Zijn Boodschapper openbaarde en in de Schrift die Hij vroeger openbaarde. En wie ongelovig is aan Allah en Zijn Engelen en Zijn Boeken en Zijn Boodschappers on de Laatste Dag: hij is waarlijk ver weg gedwaald.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van Zijn woord: O jullie die geloven, gelooft in Allah en Zijn Boodschapper en het Boek dat Hij op Zijn Boodschapper heeft neergezonden en het Boek dat Hij vóórdien heeft neergezonden. En wie ongelovig is aan Allah, Zijn engelen, Zijn Boeken, Zijn boodschappers en de Laatste Dag, die is voorzeker ver afgedwaald in dwaling (136).

    Abū Jaʿfar zei: Hij, verheven is Zijn lof, bedoelt hiermee: O jullie die geloven in de profeten en boodschappers vóór Muḥammad, en die geloof hechtten aan wat zij hun van Allah brachten, gelooft in Allah en Zijn Boodschapper. Hij zegt: gelooft in Allah en in Muḥammad, Zijn Boodschapper, dat hij een boodschapper van Allah is, gezonden tot jullie en tot alle gemeenschappen vóór jullie. en het Boek dat Hij op Zijn Boodschapper heeft neergezonden. Hij zegt: en gelooft in wat Muḥammad jullie heeft gebracht van het Boek dat Allah op hem heeft neergezonden, en dat is de Koran. en het Boek dat Hij vóórdien heeft neergezonden. Hij zegt: en gelooft in het Boek dat Allah heeft neergezonden vóór het Boek dat Hij op Muḥammad neerzond, moge Allah hem zegenen en vrede schenken, en dat zijn de Tora en het Evangelie.

    * * *

    Als iemand zou zeggen: Wat is de zin van het oproepen van dezen tot geloof in Allah, Zijn Boodschapper en Zijn Boeken, terwijl Hij hen reeds "gelovigen" heeft genoemd?

    Dan wordt gezegd: Hij, verheven is Zijn lof, heeft hen niet "gelovigen" genoemd, maar heeft hen slechts beschreven als degenen die "geloofden", en dat is een beschrijving van hen met een specifieke vorm van geloofsbevestiging. Dat komt doordat zij twee groepen waren: de mensen van de Tora, die haar bevestigden en degene die haar bracht, maar het Evangelie, de Koran, ʿĪsā en Muḥammad loochenden, de zegeningen van Allah over beiden — en een groep van de mensen van het Evangelie, die het bevestigden, alsook de Tora en de overige Boeken, maar Muḥammad, moge Allah hem zegenen en vrede schenken, en de Furqān loochenden. Hij, verheven is Zijn lof, zei dus tot hen: O jullie die geloven — dat wil zeggen: in de Boeken en boodschappers waarin zij geloofden — gelooft in Allah en Zijn Boodschapper Muḥammad, moge Allah hem zegenen en vrede schenken, en het Boek dat Hij op Zijn Boodschapper heeft neergezonden, want jullie weten reeds dat Muḥammad de Boodschapper van Allah is; jullie vinden zijn beschrijving in jullie Boeken. En [gelooft] in het Boek dat Hij vóórdien heeft neergezonden, waarvan jullie beweren dat jullie erin geloven, want jullie zullen er niet werkelijk in geloven zolang jullie Muḥammad loochenen, omdat jullie Boek jullie gebiedt hem te bevestigen en wat hij jullie heeft gebracht. Gelooft dus in jullie Boek door Muḥammad te volgen, en anders zijn jullie eraan ongelovig. Dit is dus de zin van Zijn gebod aan hen om te geloven in datgene waarin Hij hun gebood te geloven, nadat Hij hen had beschreven met wat Hij over hen zei: O jullie die geloven.

    * * *

    Wat betreft Zijn woord: En wie ongelovig is aan Allah, Zijn engelen, Zijn Boeken, Zijn boodschappers en de Laatste Dag, de betekenis daarvan is: en wie ongelovig is aan Muḥammad, moge Allah hem zegenen en vrede schenken, en zo zijn profeetschap loochent, die is voorzeker ver afgedwaald in dwaling.

    Hij, verheven is Zijn vermelding, zei slechts: En wie ongelovig is aan Allah, Zijn engelen, Zijn Boeken, Zijn boodschappers en de Laatste Dag, terwijl de betekenis is: en wie ongelovig is aan Muḥammad en aan wat hij van Allah heeft gebracht — omdat het loochenen van iets daarvan gelijkstaat aan het loochenen van het geheel ervan, en omdat het geloof van geen enkel schepsel geldig is behalve door geloof in alles waarin Allah hem gebood te geloven; en het ongeloof aan iets daarvan is ongeloof aan het geheel ervan. Daarom zei Hij: En wie ongelovig is aan Allah, Zijn engelen, Zijn Boeken, Zijn boodschappers en de Laatste Dag, onmiddellijk na Zijn aanspreken van de Mensen van het Boek en Zijn gebod aan hen om in Muḥammad te geloven, moge Allah hem zegenen en vrede schenken, als een dreiging van Hem aan hen, terwijl zij de eenheid van Allah, de engelen, de Boeken, de boodschappers en de Laatste Dag erkennen, met uitzondering van Muḥammad, moge Allah hem zegenen en vrede schenken, en wat hij van de Furqān heeft gebracht.

    * * *

    Wat betreft Zijn woord: die is voorzeker ver afgedwaald in dwaling, dat betekent: hij is afgeweken van het rechte pad en van de hoofdweg afgedwaald, naar de plaatsen van ondergang — een ver afdwalen en afwijken. Want het ongeloof van wie daaraan ongelovig is, is een uittreden uit de godsdienst van Allah die Hij voor Zijn dienaren heeft voorgeschreven. En het uittreden uit de godsdienst van Allah is de ondergang waarin verderf ligt, en het afdwalen van de leiding is de dwaling.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالا بَعِيدًا (136) قال أبو جعفر: يعني بذلك جل ثناؤه: " يا أيها الذين آمنوا "، بمن قبل محمد من الأنبياء والرسل، وصدَّقوا بما جاؤوهم به من عند الله="آمِنوا بالله ورسوله "، يقول: صدّقوا بالله وبمحمد رسوله، أنه لله رسولٌ، مرسل إليكم وإلى سائر الأمم قبلكم=" والكتاب الذي نـزل على رسوله "، يقول: وصدّقوا بما جاءكم به محمد من الكتاب الذي نـزله الله عليه، وذلك القرآن=" والكتاب الذي أنـزل من قبل "، يقول: وآمنوا بالكتاب الذي أنـزل الله من قبل الكتاب الذي نـزله على محمد صلى الله عليه وسلم، وهو التوراة والإنجيل. * * * فإن قال قائل: وما وجه دعاء هؤلاء إلى الإيمان بالله ورسوله وكتبه، وقد سماهم " مؤمنين "؟ قيل: إنه جل ثناؤه لم يسمِّهم " مؤمنين "، وإنما وصفهم بأنهم "آمنوا "، وذلك وصف لهم بخصوصٍ من التصديق. وذلك أنهم كانوا صنفين: أهل توراة مصدّقين &; 9-313 &; بها وبمن جاء بها، وهم مكذبون بالإنجيل والقرآن وعيسى ومحمد صلوات الله عليهما= وصنف أهل إنجيل، وهم مصدّقون به وبالتوراة وسائر الكتب، مكذِّبون بمحمد صلى الله عليه وسلم والفرقان، فقال جل ثناؤه لهم: " يا أيها الذين آمنوا "، يعني: بما هم به مؤمنون من الكتب والرسل= "آمنوا بالله ورسوله " محمد صلى الله عليه وسلم= " والكتاب الذي نـزل على رسوله "، فإنكم قد علمتم أن محمدًا رسول الله، تجدون صفته في كتبكم= وبالكتاب الذي أنـزل من قبلُ الذي تزعمون أنكم به مؤمنون، فإنكم لن تكونوا به مؤمنين وأنتم بمحمد مكذبون، لأن كتابكم يأمركم بالتصديق به وبما جاءكم به، فآمنوا بكتابكم في اتّباعكم محمدًا، وإلا فأنتم به كافرون. فهذا وجه أمرهم بالإيمان بما أمرهم بالإيمان به، بعد أن وصفهم بما وصفهم بقوله: " يا أيها الذين آمنوا ". (33) * * * وأما قوله: " ومن يكفر بالله وملائكته وكتبه ورسله واليوم الآخر "، فإن معناه: ومن يكفر بمحمد صلى الله عليه وسلم فيجحد نبوّته فقد ضلَّ ضلالا بعيدًا. وإنما قال تعالى ذكره: " ومن يكفر بالله وملائكته وكتبه ورسله واليوم الآخر "، ومعناه: ومن يكفر بمحمد وبما جاء به من عند الله (34) = لأن جحود شيء من ذلك بمعنى جحود جميعه، ولأنه لا يصح إيمان أحدٍ من الخلق إلا بالإيمان بما أمره الله بالإيمان به، (35) والكفر بشيء منه كفر بجميعه، فلذلك قال: " ومن يكفر بالله وملائكته وكتبه ورسله واليوم الآخر "، بعقب خطابه أهل الكتاب وأمره إياهم بالإيمان بمحمد صلى الله عليه وسلم، تهديدًا منه لهم، وهم مقرّون بوحدانية الله والملائكة والكتب والرسل واليوم الآخر، سِوى محمد صلى الله عليه وسلم وما جاء به من الفرقان. * * * وأما قوله: " فقد ضل ضلالا بعيدًا "، فإنه يعني: فقد ذهب عن قصد السبيل، وجار عن محجَّة الطريق، إلى المهالك= ذهابًا وجورًا بعيدًا. لأن كفر من كفر بذلك، خروجٌ منه عن دين الله الذي شرعه لعباده. والخروج عن دين الله، الهلاك الذي فيه البوار، والضلال عن الهدى هو الضلال. (36) ------------------ الهوامش : (33) كان ينبغي أن يذكر أبو جعفر هنا ، اختلاف المختلفين في قراءة"أَنْزَلَ" و"أُنْزِلَ"= و"نَزَّلّ" و"نُزِّلَ" ، وظاهر أنه نسي أن يذكرها هنا ، فأخرها إلى موضع الآتي في ص: 323 ، تعليق: 1. (34) كان في المطبوعة: "ومن يكفر بمحمد صلى الله عليه وسلم فيجحد نبوته ، فهو يكفر بالله وملائكته وكتبه ورسله واليوم الآخر ، لأن جحود شيء من ذلك ..." ، أسقط من نص المخطوطة ما أثبت ، لأنه قد وقع في المخطوطة خطأ اضطرب معه الكلام ، فلم يحسن الناشر تصحيحه ، فحذف حتى يصل بعض الكلام ببعض ، فأساء غاية الإساءة. والخطأ الذي كان في المخطوطة هو أنه ساق الجملة كما كتبتها ، إلا أن كتب: "وإنما قال تعالى ذكره: ومن يكفر بالله فهو يكفر بالله وملائكته وكتبه ورسله" وبين أن"فهو يكفر" سبق قلم من الناسخ ، والصواب إسقاطها فيستقيم الكلام كما أثبته. وسياق الجملة: "وإنما قال تعالى ذكره كذا وكذا ... ومعناه ... كذا وكذا ، لأن جحود شيء من ذلك بمعنى جحود جميعه". (35) لما أدخل الناشر الأول ذلك الحذف على الكلام ، اضطر في هذا الموضع أن يجعل العبارة: "وذلك لأنه لا يصح إيمان أحد من الخلق ..." فزاد"ذلك" في الكلام. (36) انظر تفسير"الضلال البعيد" فيما سلف ص: 206 ، 207 ومعنى"الضلال" 1 : 195 / 2 : 495 ، 496 ، وغيرهما في فهارس اللغة.