Tabari
Terug naar surah 4, ayah 130

Tafseer van De Vrouwen · An-Nisaa · 4:130

وَإِن يَتَفَرَّقَا يُغْنِ ٱللَّهُ كُلًّۭا مِّن سَعَتِهِۦ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ وَٰسِعًا حَكِيمًۭا

En indien zij beiden van elkaar gaan scheiden, dan zal Allah beiden van Zijn overvloed schenken er Allah is Alomvattend Alwijs.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van Zijn woord: En als zij beiden uiteengaan, dan zal Allah ieder van hen rijkelijk voorzien uit Zijn overvloed; en Allah is alomvattend, alwijs (4:130).

    Abū Jaʿfar zei: Hij — verheven zij Zijn lof — bedoelt hiermee het volgende: indien de vrouw, tegen wie haar echtgenoot zich opstandig heeft betoond — doordat hij zich van haar heeft afgewend door zijn neiging tot haar mededingster (de andere echtgenote) vanwege diens schoonheid, jeugd of iets anders waartoe de zielen geneigd zijn — de verzoening weigert, namelijk dat zij voor hem afstand zou doen van haar dag en haar nacht, en zij in plaats daarvan haar recht van hem opeist inzake de verdeling (van zijn tijd) en het levensonderhoud, en datgene wat Allah haar als verplichting jegens hem heeft toegekend; en indien de echtgenoot weigert haar te behandelen met de goedheid waartoe Allah hem heeft aangespoord met Zijn woord: En als jullie goed handelen en (Allah) vrezen, dan is Allah waarlijk welingelicht omtrent wat jullie doen, en hij weigert haar in de verdeling, het levensonderhoud en de omgang gelijk te stellen met die andere vrouw naar wie hij geneigd is — en zij beiden dan uiteengaan doordat de echtgenoot van haar scheidt — dan "zal Allah ieder van hen rijkelijk voorzien uit Zijn overvloed". Hij zegt: Allah zal zowel de echtgenoot als de gescheiden vrouw rijkelijk voorzien uit de overvloed van Zijn gunst. Wat haar betreft: door een echtgenoot die beter voor haar is dan degene die als eerste van haar scheidde, of door een ruimere voorziening en bescherming. En wat hem betreft: door een ruime voorziening en een echtgenote die beter voor hem is dan de gescheidene, of door onthouding (van wat verboden is). "En Allah is alomvattend (wāsiʿan)", dat wil zeggen: Allah is voor hen beiden alomvattend, in Zijn voorziening van hen en van Zijn overige schepselen. "Alwijs (ḥakīman)", in wat Hij tussen hem en haar heeft beslist aangaande de scheiding en de echtscheiding (ṭalāq), en in alle overige betekenissen die wij hebben leren kennen omtrent het oordeel tussen hen beiden in deze verzen en andere, en in al Zijn overige bepalingen, beschikkingen en beslissingen aangaande Zijn schepping.

    * * *

    En in overeenstemming met wat wij hierover hebben gezegd, hebben de uitleggers gesproken.

    Vermelding van wie dat gezegd heeft:

    10672 — Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, op gezag van ʿĪsā, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over het woord van Allah: "En als zij beiden uiteengaan, dan zal Allah ieder van hen rijkelijk voorzien uit Zijn overvloed", hij zei: (Dit betreft) de echtscheiding (al-ṭalāq).

    10673 — Al-Muthannā heeft mij verteld, hij zei: Abū Ḥudhayfa heeft ons verteld, hij zei: Shibl heeft ons verteld, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, hetzelfde.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله : وَإِنْ يَتَفَرَّقَا يُغْنِ اللَّهُ كُلا مِنْ سَعَتِهِ وَكَانَ اللَّهُ وَاسِعًا حَكِيمًا (130) قال أبو جعفر: يعني بذلك جل ثناؤه: فإن أبت المرأة التي قد نشز عليها زوجها= إذ أعرض عنها بالميل منه إلى ضرّتها لجمالها أو شبابها، أو غير ذلك مما تميل النفوس له إليها (54) = الصلحَ بصفحها لزوجها عن يومها وليلتها، (55) وطلبت حقَّها منه من القسم والنفقة، وما أوجب الله لها عليه= وأبى الزوج الأخذَ عليها بالإحسان الذي ندبه الله إليه بقوله: وَإِنْ تُحْسِنُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا ، وإلحاقَها في القسم لها والنفقة والعشرة بالتي هو إليها مائل، (56) فتفرقا &; 9-294 &; بطلاق الزوج إياها=" يُغْنِ الله كلا من سعته "، يقول: يغن الله الزوجَ والمرأة المطلقة من سعة فضله. أما هذه، فبزوج هو أصلح لها من المطلِّق الأول، أو برزق أوسع وعصمة. وأما هذا، فبرزق واسع وزوجة هي أصلح له من المطلقة، (57) أو عفة=" وكان الله واسعًا "، يعني: وكان الله واسعًا لهما، في رزقه إياهما وغيرهما من خلقه (58) =" حكيمًا "، فيما قضى بينه وبينها من الفرقة والطلاق، وسائر المعاني التي عرفناها من الحكم بينهما في هذه الآيات وغيرها، وفي غير ذلك من أحكامه وتدبيره وقضاياه في خلقه. (59) * * * وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. *ذكر من قال ذلك: 10672- حدثني محمد بن عمرو قال، حدثنا أبو عاصم، عن عيسى، عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد في قول الله: " وإن يتفرقا يغن الله كلا من سعته "، قال: الطلاق. (60) 10673 - حدثني المثنى قال، حدثنا أبو حذيفة قال، حدثنا شبل، عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد، مثله. ------------------------ الهوامش : (54) في المطبوعة: "أو أعرض عنها ... مما تميل النفوس به إليها" ، غير"إذ" ، و"له" ، وهما نص المخطوطة ، وهو الصواب. ويعني: مما تميل النفوس من أجله إلى هذه المرأة التي وصف. (55) في المطبوعة والمخطوطة: "الصلح لصفحها" والصواب ما أثبت ، وقوله: "الصلح" منصوب ، مفعول به لقوله: "فإن أبت المرأة ... الصلح" ، هكذا السياق. (56) قوله: "وإلحاقها" معطوف في السياق على قوله: "وأبى الزوج الأخذ عليها بالإحسان ... وإلحاقها ...". (57) انظر تفسير"السعة" فيما سلف ص: 121. وقوله: "أو عفة" يعني: فبرزق واسع ... أو بعفة. (58) انظر تفسير"واسع" فيما سلف 2 : 537 / 5 : 516 ، 575 / 6: 517. (59) انظر تفسير"حكيم" فيما سلف من فهارس اللغة. (60) في المطبوعة: "قال: الطلاق ، يغني الله كلا من سعته" ، وليس ذلك كله في المخطوطة بل سقط منها بقية الخبر. فاقتصرت على ما جاء في الدر المنثور 2 : 234 ، عن مجاهد وهو: "قال: الطلاق" ، كما أثبته.