Tabari
Terug naar surah 4, ayah 115

Tafseer van De Vrouwen · An-Nisaa · 4:115

وَمَن يُشَاقِقِ ٱلرَّسُولَ مِنۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ ٱلْهُدَىٰ وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ ٱلْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِۦ مَا تَوَلَّىٰ وَنُصْلِهِۦ جَهَنَّمَ ۖ وَسَآءَتْ مَصِيرًا

En wie de Boodschapper tegenwerkt nadat de Leiding hem duidelijk is geworden en een andere weg volgt dan die van de gelovigen: Wij laten hem ( gaar naar) waarheen hij zich afgekeerd had en Wij zullen hem in de Hel binnenlieden. En dat is de slechtste bestemming!

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Uitleg van Zijn woord: إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالا بَعِيدًا (116) ("Voorwaar, Allah vergeeft niet dat Hem deelgenoten worden toegekend, maar Hij vergeeft wat daaronder ligt aan wie Hij wil. En wie deelgenoten toekent aan Allah, die is met een verre dwaling afgedwaald." (4:116))

    Abū Jaʿfar zei: De Verhevene in lof bedoelt daarmee: Voorwaar, Allah vergeeft Ṭuʿma niet, daar hij deelgenoten heeft toegekend en in zijn shirk jegens Allah is gestorven, en evenmin vergeeft Hij anderen van Zijn schepselen vanwege hun shirk en hun ongeloof (kufr) jegens Hem. "Maar Hij vergeeft wat daaronder ligt aan wie Hij wil" — Hij zegt: en Hij vergeeft wat onder de shirk jegens Allah valt aan zonden, aan wie Hij wil. De Verhevene in lof bedoelt daarmee: dat Ṭuʿma, ware het niet dat hij deelgenoten aan Allah had toegekend en in zijn shirk was gestorven, zou hebben verkeerd onder de wil van Allah ten aanzien van wat aan verraad en ongehoorzaamheid van hem was uitgegaan, en zijn zaak ten aanzien van zijn bestraffing of het hem vergeven zou aan Allah hebben toebehoord. Zo ook is het oordeel over ieder die een misdaad begaat: zijn zaak behoort aan Allah toe, tenzij zijn misdaad shirk jegens Allah en ongeloof is, want dan behoort hij tot degenen over wie vaststaat dat hij tot de mensen van het Vuur behoort indien hij in zijn shirk sterft. En wanneer hij dan in zijn shirk sterft, heeft Allah hem het paradijs (janna) verboden gemaakt en is zijn verblijfplaats het Vuur.

    En al-Suddī zei daarover met dat wat volgt:

    10429 — Muḥammad ibn al-Ḥusayn heeft ons verteld, hij zei: Aḥmad ibn Mufaḍḍal heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī: "Voorwaar, Allah vergeeft niet dat Hem deelgenoten worden toegekend, maar Hij vergeeft wat daaronder ligt aan wie Hij wil" — Hij zegt: aan wie van de moslims de grote zonden vermijdt.

    En wat betreft Zijn woord "En wie deelgenoten toekent aan Allah, die is met een verre dwaling afgedwaald": Hij bedoelt: en wie aan Allah in Zijn aanbidding een deelgenoot toekent, die is afgeweken van het pad van de waarheid en afgedwaald van de rechte weg, met een verre afdwaling en een ernstige afwijking. Dat is omdat hij door zijn shirk jegens Allah in Zijn aanbidding de satan heeft gehoorzaamd en diens pad heeft bewandeld, en de gehoorzaamheid aan Allah en de weg van Zijn religie heeft verlaten. Dat is de verre dwaling en het duidelijke verlies.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله : إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالا بَعِيدًا (116) قال أبو جعفر: يعني بذلك جل ثناؤه: إن الله لا يغفر لطعمة إذ أشرك ومات على شركه بالله، ولا لغيره من خلقه بشركهم وكفرهم به=" ويغفر ما دون ذلك لمن يشاء "، يقول: ويغفر ما دون الشرك بالله من الذنوب لمن يشاء. يعني بذلك جل ثناؤه: أن طعمة لولا أنه أشرك بالله ومات على شركه، لكان في مشيئة الله على ما سلف من خيانته ومعصيته، وكان إلى الله أمره في عذابه والعفو عنه= وكذلك حكم كل من اجترم جُرْمًا، فإلى الله أمره، إلا أن يكون جرمه شركًا بالله وكفرًا، فإنه ممن حَتْمٌ عليه أنه من أهل النار إذا مات على شركه (18) = فأما إذا مات على شركه، فقد حرَّم الله عليه الجنة ومأواه النار. * * * وقال السدي في ذلك بما:- 10429- حدثنا محمد بن الحسين قال، حدثنا أحمد بن مفضل قال، حدثنا أسباط، عن السدي: " إن الله لا يغفر أن يشرك به ويغفر ما دون ذلك لمن يشاء "، يقول: من يجتنب الكبائر من المسلمين. * * * وأما قوله: " ومن يشرك بالله فقد ضل ضلالا بعيدًا "، فإنه يعني: ومن يجعل لله في عبادته شريكًا، فقد ذهب عن طريق الحق وزال عن قصد السبيل، ذهابًا بعيدًا وزوالا شديدًا، وذلك أنه بإشراكه بالله في عبادته قد أطاع الشيطان وسلك طريقه، (19) وترك طاعة الله ومنهاج دينه. فذاك هو الضلال البعيد والخُسران المبين.