Tabari
Terug naar surah 4, ayah 110

Tafseer van De Vrouwen · An-Nisaa · 4:110

وَمَن يَعْمَلْ سُوٓءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُۥ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ ٱللَّهَ يَجِدِ ٱللَّهَ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا

En wie slechte werken verricht of zichzelf onrecht aandoet, maar dan om vergeving bij Allah vraagt: hij zal vinden dat Allah vergevingsgezind, Meest Barmhartig is.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg over Zijn woord: وَمَنْ يَكْسِبْ إِثْمًا فَإِنَّمَا يَكْسِبُهُ عَلَى نَفْسِهِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ("En wie een zonde begaat, begaat die slechts ten nadele van zichzelf; en Allah is Alwetend, Alwijs") (4:111).

    Abū Jaʿfar zei: Hiermee bedoelt Hij, verheven is Zijn lof, het volgende: en wie een zonde begaat met opzet van zijn kant en met kennis ervan, die haalt slechts de onheilsgevolgen van die zonde, de schade ervan, de schande ervan en de smaad ervan over zichzelf en niet over een ander van de overige schepselen van Allah. Hij zegt: Voert dus geen pleidooi, o jullie die pleiten, voor deze verraders, want jullie — ook al zijn jullie hun stamgenoten, verwanten en buren — zijn vrij van de zonde die zij hebben begaan en van de verantwoordelijkheid waarvoor zij ter verantwoording worden geroepen. En wanneer jullie hen verdedigen of namens hen twisten, zijn jullie zoals zij; verdedigt hen dus niet en twist niet.

    = Wat Zijn woord betreft: "en Allah is Alwetend, Alwijs", dat betekent: en Allah is Wetend van wat jullie doen, o jullie die pleiten voor degenen die zichzelf verraden, in jullie pleidooi voor hen en in andere van jullie daden en de daden van anderen dan jullie, en Hij houdt die voor jullie en voor hen bij, totdat Hij jullie allen daarvoor zal vergelden. = "Alwijs", Hij zegt: en Hij is wijs in het besturen en regelen van jullie en het regelen van al Zijn schepselen.

    * * *

    En er is gezegd: dit vers is geopenbaard betreffende de Banū Ubayriq. En wij hebben reeds eerder vermeld wie dat zei.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله : وَمَنْ يَكْسِبْ إِثْمًا فَإِنَّمَا يَكْسِبُهُ عَلَى نَفْسِهِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا (111) قال أبو جعفر: يعني بذلك جل ثناؤه: ومن يأت ذنبًا على عَمْدٍ منه له ومعرفة به، فإنما يجترح وَبَال ذلك الذنب وضُرَّه وخِزْيه وعاره على نفسه، دون غيره من سائر خلق الله. (61) يقول: فلا تجادلوا، أيها الذين تجادلون، عن هؤلاء الخونة، فإنكم وإن كنتم لهم عشيرةً وقرابةً وجيرانًا، برآء مما أتوه من الذنب ومن التَّبِعة التي يُتَّبعون بها، وإنكم متى دافعتم عنهم أو خاصمتم بسببهم، (62) كنتم مثلَهم، فلا تدافعوا عنهم ولا تخاصموا. = وأما قوله: " وكان الله عليمًا حكيمًا "، فإنه يعني: وكان الله عالمًا بما تفعلون، أيها المجادلون عن الذين يختانون أنفسهم، في جدالكم عنهم وغير ذلك من أفعالِكم وأفعال غيركم، وهو يحصيها عليكم وعليهم، حتى يجازي جميعكم بها=" حكيمًا " يقول: وهو حكيم بسياستكم وتدبيركم وتدبير جميع خلقه. (63) * * * وقيل: نـزلت هذه الآية في بني أبيرق. وقد ذكرنا من قال ذلك فيما مضى قبل. (64) ------------------------- الهوامش : (61) انظر تفسير"كسب" فيما سلف 8 : 267 تعليق: 1 ، والمراجع هناك= وتفسير"الإثم" فيما سلف 4 : 328 ، تعليق: 1 ، والمراجع هناك. (62) في المطبوعة والمخطوطة: "فإنكم متى دافعتم ..." والسياق يقتضي"وإنكم". (63) انظر تفسير"عليم" و"حكيم" فيما سلف من فهارس اللغة. (64) يعني الآثار السالفة من 10409 - 10418.