Tabari
Terug naar surah 36, ayah 28

Tafseer van Yaa-Sien · Yaseen · 36:28

۞ وَمَآ أَنزَلْنَا عَلَىٰ قَوْمِهِۦ مِنۢ بَعْدِهِۦ مِن جُندٍۢ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ

En Wij hebben na hem geen leger (van engelen) uit de hemel tot zijn volk gezonden, en Wij zonden hen niet.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Het woord over de uitleg van Zijn uitspraak, de Verhevene: وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِينَ ("En Wij hadden na hem geen leger uit de hemel over zijn volk neergezonden, en Wij waren niet van plan dat te doen") (36:28)

    Hij, verheven is Zijn vermelding, zegt: en Wij hadden over het volk van deze gelovige, die zijn volk had gedood vanwege zijn oproep tot hen tot Allah en zijn oprechte raad aan hen, مِنْ بَعْدِهِ ("na hem") — dat wil zeggen: na zijn ondergang — مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ ("geen leger uit de hemel") neergezonden.

    De geleerden van de uitleg verschilden van mening over de betekenis van het leger waarvan Allah bericht dat Hij het niet over het volk van deze gelovige neerzond nadat zij hem hadden gedood. Sommigen van hen zeiden: daarmee wordt bedoeld dat Allah daarna geen boodschap meer tot hen neerzond, en geen profeet meer tot hen zond.

    * Vermelding van wie dat zei:

    Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over Zijn uitspraak مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ ("geen leger uit de hemel"), hij zei: een boodschap.

    Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Ḥakkām heeft ons verteld, op gezag van ʿAnbasa, op gezag van Muḥammad ibn ʿAbd al-Raḥmān, op gezag van al-Qāsim ibn Abī Bazza, op gezag van Mujāhid, hetzelfde.

    Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda: وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِينَ ("En Wij hadden na hem geen leger uit de hemel over zijn volk neergezonden, en Wij waren niet van plan dat te doen"), hij zei: nee, bij Allah, Allah berispte zijn volk niet na zijn dood — إِنْ كَانَتْ إِلا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ("Het was slechts één enkele schreeuw, en zie, zij waren uitgedoofd").

    En anderen zeiden: nee, daarmee wordt veeleer bedoeld dat Allah, verheven is Zijn vermelding, geen legers tot hen zond om hen daarmee te bestrijden, maar dat Hij hen vernietigde met één enkele schreeuw.

    * Vermelding van wie dat zei:

    Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Salama heeft ons verteld, hij zei: Ibn Isḥāq heeft mij verteld, op gezag van sommige van zijn metgezellen, dat ʿAbd Allāh ibn Masʿūd zei: Allah werd vertoornd om zijnentwille — dat wil zeggen om deze gelovige — vanwege hun geringschatting van hem, met een toorn die niets van het volk overliet, en Hij bespoedigde voor hen de bestraffing vanwege wat zij zich aan hem voor geoorloofd hadden gehouden, en Hij zei: وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِينَ ("En Wij hadden na hem geen leger uit de hemel over zijn volk neergezonden, en Wij waren niet van plan dat te doen"). Hij zegt: Wij overweldigden hen niet met menigten; nee, de zaak was voor Ons eenvoudiger dan dat: إِنْ كَانَتْ إِلا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ("Het was slechts één enkele schreeuw, en zie, zij waren uitgedoofd"). Zo vernietigde Allah die koning en de bewoners van Antiochië (Anṭākiya), en zij verdwenen van het aangezicht der aarde, en er bleef niets van hen over.

    En deze tweede uitspraak is van de twee uitspraken de meest geëigende voor de uitleg van het vers, omdat een boodschap geen "leger" (jund) wordt genoemd — tenzij Mujāhid daarmee de boodschappers (rusul) bedoelde, in welk geval het een mogelijke uitleg zou zijn, hoewel ook die ver verwijderd is van wat uit de uiterlijke betekenis van het vers begrepen wordt. Want de boodschappers uit de kinderen van Adam dalen niet uit de hemel neer, terwijl het bericht in de uiterlijke betekenis van dit vers erover gaat dat Hij na de ondergang van deze gelovige geen leger uit de hemel over zijn volk neerzond, en dat past beter bij de engelen dan bij de kinderen van Adam.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِينَ (28) يقول تعالى ذكره: وما أنـزلنا على قوم هذا المؤمن الذي قتله قومه لدعائه إياهم إلى الله ونصيحته لهم ( مِنْ بَعْدِهِ) يعني: من بعد مهلكه ( مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ ). واختلف أهل التأويل في معنى الجند الذي أخبر الله أنه لم ينـزل إلى قوم هذا المؤمن بعد قتلهموه فقال بعضهم: عُنِي بذلك أنه لم ينـزل الله بعد ذلك إليهم رسالة، ولا بعث إليهم نبيًّا. * ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن عمرو، قال: ثنا أبو عاصم، قال: ثنا عيسى؛ وحدثني الحارث، قال: ثنا الحسن قال: ثنا ورقاء، جميعًا عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد، قوله ( مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ ) قال: رسالة . حدثنا ابن حميد، قال: ثنا حَكَّام، عن عنبسة، عن محمد بن عبد الرحمن، عن القاسم بن أبي بَزَّة عن مجاهد، مثله. حدثنا بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قتادة ( وَمَا أَنـزلْنَا عَلَى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنـزلِينَ ) قال: فلا والله ما عاتب الله قومه بعد قتله ( إِنْ كَانَتْ إِلا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ). وقال آخرون: بل عني بذلك أن الله تعالى ذكره لم يبعث لهم جنودًا يقاتلهم بها، ولكنه أهلكهم بصيحة واحدة. * ذكر من قال ذلك: حدثنا ابن حميد، قال: ثنا سلمة، قال: ثني ابن إسحاق، عن بعض أصحابه، أن عبد الله بن مسعود، قال: غضب الله له، يعني لهذا المؤمن، &; 20-511 &; لاستضعافهم إياه غضبةً لم تبق من القوم شيئًا، فعجَّل لهم النقمة بما استحلوا منه، وقال: ( وَمَا أَنـزلْنَا عَلَى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنـزلِينَ ) يقول: ما كاثرناهم بالجموع أي الأمر أيسر علينا من ذلك ( إِنْ كَانَتْ إِلا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ) فأهلك الله ذلك الملك وأهل أنطاكية، فبادوا عن وجه الأرض، فلم تبق منهم باقية . وهذا القول الثاني أولى القولين بتأويل الآية، وذلك أن الرسالة لا يقال لها جند إلا أن يكون أراد مجاهد بذلك الرُّسُل، فيكون وجهًا، وإن كان أيضًا من المفهوم بظاهر الآية بعيدًا، وذلك أن الرسل من بني آدم لا ينـزلون من السماء والخبر في ظاهر هذه الآية عن أنه لم ينـزل من السماء بعد مَهْلِك هذا المؤمن على قومه جندًا وذلك بالملائكة أشبه منه ببني آدم.