Tafseer van De Schepper · Faatir · 35:27
Zie jij niet dat Allah uit de hemel water doet neerdalen waarmee Wij vruchten met verschillende kleuren voortbrengen? En dat er witgestreepte en roodgestreepte bergen met verschillende kleuren en ook ravezwarte zijn?
De uitleg van de uitspraak van de Verhevene: أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ ثَمَرَاتٍ مُخْتَلِفًا أَلْوَانُهَا وَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ بِيضٌ وَحُمْرٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهَا وَغَرَابِيبُ سُودٌ (35:27) (Heb je niet gezien dat Allah uit de hemel water heeft neergezonden? Daarmee brengen Wij vruchten voort van verschillende kleuren. En in de bergen zijn er strepen, wit en rood, van verschillende kleuren, en pikzwarte.)
De Verhevene, wiens gedenken verheven is, zegt: Heb je niet gezien, o Mohammed, dat Allah uit de hemel een regenbui heeft neergezonden, en dat Wij daarmee vruchten van verschillende kleuren hebben voortgebracht? Hij bedoelt: Wij gaven daarmee water aan de bomen in de aarde, en Wij brachten daarmee uit die bomen vruchten van verschillende kleuren voort; sommige rood, sommige zwart en geel, en andere kleuren nog. وَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ بِيضٌ وَحُمْرٌ (En in de bergen zijn er strepen, wit en rood). De Verhevene, wiens gedenken verheven is, zegt: En in de bergen zijn er banen, dat zijn de "judad", dat zijn de strepen die zich in de bergen bevinden, wit, rood en zwart, als wegen; het enkelvoud daarvan is "judda". Daartoe behoort het vers van Imruʾ al-Qays in de beschrijving van een ezel:
"Het was alsof zijn rug en de streep van zijn rug kokers waren waarover goudglans vloeit." (1)
Met "judda" bedoelt hij: de zwarte streep die zich op de rug van de ezel bevindt.
En Zijn uitspraak مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهَا (van verschillende kleuren) betekent: de kleuren van de strepen verschillen. وَغَرَابِيبُ سُودٌ (en pikzwarte): dit behoort tot het voorgeplaatste dat de betekenis heeft van het achtergeplaatste, want de Arabieren zeggen: "hij is zwart, gharīb (pikzwart)", wanneer zij hem beschrijven met intense zwartheid; en hier is de zwartheid (sūd) tot een beschrijving van de "gharābīb" gemaakt.
------------------------
Voetnoten:
(1) Het vers is van Imruʾ al-Qays (Mukhtār al-shiʿr al-jāhilī, met commentaar van Muṣṭafā al-Saqqā, uitgave van Muṣṭafā al-Bābī al-Ḥalabī en zonen, p. 127), waar staat "ẓahruhu" (zijn rug) in plaats van "matnuhu", en "baynahunna" (tussen hen) in plaats van "fawqahunna" (boven hen). Zijn commentator zei: "sarātuhu" betekent: zijn rug. En "al-judda": de streep die in het midden van de rug loopt. En "al-kanāʾin": de pijlkokers, van leer of hout. En "al-dalīṣ": de glans van het goud. Hij vergeleek de streep die zich op de rug van de ezel bevindt, in zijn glans en kleur, met vergulde kokers, samen met de glans van zijn huid en de gladheid ervan. Einde. De auteur voerde het aan bij de uitspraak van de Verhevene: وَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ بِيضٌ وَحُمْرٌ (En in de bergen zijn er strepen, wit en rood), als bewijs dat de betekenis van "judad" is: de strepen die zich in de bergen bevinden: wit, rood en zwart, als wegen, het enkelvoud daarvan is "judda", en hij citeerde het vers van Imruʾ al-Qays volgens de overlevering van de auteur. Vervolgens zei hij: En "al-judda": de zwarte streep op de rug van de ezel. En al-Farrāʾ zei: men zegt "adlaṣtu al-shayʾa" en "dalaṣtuhu": wanneer het glanst. Zo is alles wat glanst zoals de spiegel, het goud en het zilver, "dalīṣ".
