Tabari
Terug naar surah 34, ayah 48

Tafseer van Saba · Saba · 34:48

قُلْ إِنَّ رَبِّى يَقْذِفُ بِٱلْحَقِّ عَلَّٰمُ ٱلْغُيُوبِ

Zeg: "Mijn Heer openbaart de Waarheid. Hij is de Kenner van het onwaarneembare."

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van de uitspraak van de Verhevene: Zeg: Voorwaar, mijn Heer werpt met de waarheid, Hij die alle verborgen zaken kent (48)

    Hij, wiens lof verheven is, zegt tot Zijn profeet Muḥammad ﷺ: (Zeg) o Muḥammad tot de polytheïsten (mushrikīn) van jouw volk (Voorwaar, mijn Heer werpt met de waarheid) — en dat is de openbaring (waḥy). Hij zegt: Hij zendt die neer uit de hemel en werpt die naar Zijn profeet Muḥammad ﷺ. (Hij die alle verborgen zaken kent): Hij zegt: Hij die alles kent wat aan de blikken onttrokken is en zich niet aan hen toont, en wat nog niet bestaat van datgene wat zal zijn — en dat behoort tot de eigenschappen van de Heer. Slechts is het [woord "ʿallām"] in de nominatief gezet vanwege zijn komst na het bericht (al-khabar). Zo handelen de Arabieren wanneer het bijvoeglijke epitheton (al-naʿt) na het bericht valt: zij laten het epitheton de naamval volgen van datgene wat in het bericht staat. Zo zeggen zij: "Voorwaar, jouw vader staat op, de edele" (inna abāka yaqūmu l-karīmu), waarbij "de edele" (al-karīm) in de nominatief wordt gezet op de wijze die ik heb beschreven; doch de accusatief is daarin eveneens toegestaan, omdat het een epitheton is van "de vader" (al-ab), zodat het diens naamval volgt.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : قُلْ إِنَّ رَبِّي يَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلامُ الْغُيُوبِ (48) يقول جل ثناؤه لنبيه محمد صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم: (قُلْ) يا محمد لمشركي قومك ( إِنَّ رَبِّي يَقْذِفُ بِالْحَقِّ ) وهو الوحي، يقول: ينـزله من السماء، فيقذفه إلى نبيه محمد صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم (عَلامُ الْغُيُوبِ) يقول: علام ما يغيب عن الأبصار، ولا مَظْهَر لها، وما لم يكن مما هو كائن، وذلك من صفة الرب، غير أنه رفع لمجيئه بعد الخبر، وكذلك تفعل العرب إذا وقع النعت بعد الخبر، في أن أتبعوا النعت إعراب ما في الخبر، فقالوا: إن أباك يقوم الكريم، فرفع الكريم على ما وصفت، والنصب فيه جائز؛ لأنه نعت للأب، فيتبع إعرابه.