Tabari
Terug naar surah 34, ayah 22

Tafseer van Saba · Saba · 34:22

قُلِ ٱدْعُوا۟ ٱلَّذِينَ زَعَمْتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِثْقَالَ ذَرَّةٍۢ فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَلَا فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا لَهُمْ فِيهِمَا مِن شِرْكٍۢ وَمَا لَهُۥ مِنْهُم مِّن ظَهِيرٍۢ

Zeg: "'Roept degenen op, die jullie beweren (als goden) naast Allah te zijn." Zij hebben zelfs over het gewicht van een mosterdzaadje in de hemelen en op de aarde geen macht en zij hebben daarin geen aandeel. En Hij heeft onder hen geen helper.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van de uitspraak van de Verhevene: Zeg: Roept hen aan die jullie buiten Allah beweren (goden te zijn); zij bezitten niet het gewicht van een stofdeeltje in de hemelen, noch op de aarde, en zij hebben geen aandeel in die beide, en Hij heeft onder hen geen helper (34:22).

    De Verhevene, wiens vermelding verheven is, zegt: dit is dus Onze handelwijze met Onze beschermeling en met wie Ons gehoorzaamt — Dāwūd en Sulaymān — wat Wij met hen beiden hebben gedaan aan zegeningen die Wij hun hebben geschonken, zegeningen waarvoor geen tegenwaarde bestaat, toen zij Ons dankbaar waren. En dat is Onze handelwijze met Sabaʾ, wat Wij met hen hebben gedaan toen zij Onze gunst arrogant verwierpen, Onze boodschappers loochenden en Onze weldaden ondankbaar afwezen. Zeg dus, o Mohammed (de Profeet ﷺ), tot dezen onder jouw volk die deelgenoten toekennen aan hun Heer en Onze zegeningen aan hen verloochenen: roept aan, o lieden, degenen van wie jullie beweren dat zij voor Allah een deelgenoot zijn naast Hem, en vraagt hun dat zij voor jullie iets verrichten van Onze daden met degenen wier zaak Wij beschreven hebben, in de vorm van zegening of wanhoop; en als zij daartoe niet bij machte zijn, weet dan dat jullie in dwaling verkeren, want deelgenootschap in het Heerschap (rubūbiyya) is niet geldig en niet toegestaan. Vervolgens beschreef Hij degenen die zij naast Allah aanroepen, en zei: voorwaar, zij bezitten niet het gewicht van een stofdeeltje in de hemelen, noch op de aarde, niet aan goed noch aan kwaad, niet aan schade noch aan baat; hoe kan dan een god zijn wie zo gesteld is?

    En Zijn woord en zij hebben geen aandeel in die beide: de Verhevene, wiens vermelding verheven is, zegt: noch bezitten zij — wanneer zij niet het gewicht van een stofdeeltje in de hemelen, noch op de aarde, afzonderlijk in eigendom hebben buiten Allah — iets in de vorm van deelgenootschap; want eigendomsrechten over bezittingen kunnen aan hun eigenaar slechts op een van twee wijzen toekomen: ofwel verdeeld (maqsūm), ofwel onverdeeld in gemeen bezit (mushāʿ). Hij zegt: en hun goden die zij naast Allah aanroepen, bezitten niet het gewicht van een stofdeeltje in de hemelen, noch op de aarde, niet in gemeen bezit, noch verdeeld; hoe kan dan wie zo gesteld is een deelgenoot zijn van Hem aan wie het eigendom van dat alles toebehoort?

    En Zijn woord en Hij heeft onder hen geen helper: Hij zegt: en Allah heeft onder de goden die zij naast Hem aanroepen geen helper bij het scheppen van iets daarvan, noch bij het bewaren ervan, aangezien zij geen eigendom van iets daarvan bezitten, niet in gemeen bezit noch verdeeld, zodat gezegd zou kunnen worden: hij is voor U een deelgenoot omdat hij hulp verleende, ook al bezit hij niets daarvan.

    En zoals wij gezegd hebben, hebben ook de geleerden van de uitleg gezegd.

    * Vermelding van wie dat gezegd heeft:

    Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, betreffende Zijn woord Zeg: Roept hen aan die jullie buiten Allah beweren (goden te zijn); zij bezitten niet het gewicht van een stofdeeltje in de hemelen, noch op de aarde, en zij hebben geen aandeel in die beide: hij zegt: Allah heeft geen deelgenoot in de hemel, noch op de aarde. en Hij heeft onder hen — onder degenen die zij naast Allah aanroepen — geen helper: geen helper in iets.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ لا يَمْلِكُونَ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَلا فِي الأَرْضِ وَمَا لَهُمْ فِيهِمَا مِنْ شِرْكٍ وَمَا لَهُ مِنْهُمْ مِنْ ظَهِيرٍ (22) يقول تعالى ذكره: فهذا فعلُنا بولينا ومن أطاعنا، داود وسليمان الذي فعلنا بهما من إنعامنا عليهما النعم التي لا كفاء لها إذ شكرانا، وذاك فعلنا بسبأ الذين فعلنا بهم، إذ بطروا نعمتنا وكذبوا رسلنا وكفروا أيادينا، فقل يا محمد لهؤلاء المشركين بربهم من قومك الجاحدين نعمنا عندهم: ادعوا أيها القوم الذين زعمتم أنهم لله شريك من دونه، فسلوهم أن يفعلوا بكم بعض أفعالنا بالذين وصفنا أمرهم من إنعام أو إياس، فإن لم يقدروا على ذلك فاعلموا أنكم مبطلون؛ لأن الشركة في الربوبية لا تصلح ولا تجوز، ثم وصف الذين يدعون من دون الله فقال: إنهم لا يملكون مثقال ذرة في السماوات ولا في الأرض من خير ولا شر ولا ضر ولا نفع، فكيف يكون إلهًا من كان كذلك. وقوله (وَمَا لَهُمْ فِيهِمَا مِنْ شِرْكٍ) يقول تعالى ذكره: ولا هم إذ لم يكونوا يملكون مثقال ذرة في السماوات ولا في الأرض منفردين بملكه من دون الله يملكونه على وجه الشركة، لأن الأملاك في المملوكات لا تكون لمالكها إلا على أحد وجهين: إما مقسومًا، وإما مشاعًا، يقول: وآلهتهم التي يدعون من دون الله لا يملكون وزن ذرة في السماوات ولا في الأرض، لا مشاعًا ولا مقسومًا، فكيف يكون من كان هكذا شريكًا لمن له ملك جميع ذلك. وقوله (وَمَا لَهُ مِنْهُمْ مِنْ ظَهِيرٍ) يقول: وما لله من الآلهة التي يدعون من دونه معين على خلق شيء من ذلك، ولا على حفظه، إذ لم يكن لها ملك شيء منه مشاعًا ولا مقسومًا، فيقال: هو لك شريك من أجل أنه أعان وإن لم يكن له ملك شيء منه. وبنحو الذي قلنا فى ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثنا بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قتادة قوله ( قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ لا يَمْلِكُونَ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَلا فِي الأرْضِ وَمَا لَهُمْ فِيهِمَا مِنْ شِرْكٍ ) يقول: ما لله من شريك في السماء ولا في الأرض (وَمَا لَهُ مِنْهُمْ) من الذين يدعون من دون الله (مِنْ ظَهِيرٍ) من عون بشيء.