Tafseer van De Bondgenoten · Al-Ahzaab · 33:59
O Profeet, zeg tot jouw echtgenotes en tot jouw dochters en tot de vrouwen van de gelovigen dat zij hun overkleden (Djilbâb) over zich heen laten hangen. Op die manier is het gemakkelijker om hen te herkennen en worden zij niet lastig gevallen. En Allah is Vergevensgezind, Meest Barmhartig.
De uitleg van de uitspraak van de Verhevene: يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلابِيبِهِنَّ ذَلِكَ أَدْنَى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْنَ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا (33:59) (O Profeet, zeg tot uw echtgenotes en uw dochters en de vrouwen van de gelovigen dat zij iets van hun overkleden over zich heen laten neerhangen. Dat is het meest geschikt opdat zij herkend worden en niet lastiggevallen worden. En Allah is Vergevensgezind, Genadevol.)
De Verhevene, wiens vermelding verheven is, zegt tot Zijn profeet Mohammed ﷺ: O Profeet, zeg tot uw echtgenotes en uw dochters en de vrouwen van de gelovigen: laten zij zich in hun kleding niet gelijkmaken aan de slavinnen (imāʾ) wanneer zij hun huizen uitgaan voor een behoefte, zodat zij dan hun haar en gezicht ontbloten. Maar laten zij iets van hun overkleden (jalābīb) over zich heen laten neerhangen, opdat geen verdorvene (fāsiq) hen lastigvalt met een kwetsend woord wanneer hij weet dat zij vrije vrouwen zijn.
Vervolgens verschilden de uitleggers van mening over de wijze van het neerlaten (idnāʾ) dat Allah hun heeft opgedragen. Sommigen van hen zeiden: het is dat zij hun gezichten en hoofden bedekken, zodat van hen niets zichtbaar is behalve één oog.
* De vermelding van wie dat zei:
ʿAlī heeft mij verteld, hij zei: Abū Ṣāliḥ heeft ons verteld, hij zei: Muʿāwiya heeft mij verteld, op gezag van ʿAlī, op gezag van Ibn ʿAbbās, over Zijn uitspraak يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلابِيبِهِنَّ: Allah heeft de vrouwen van de gelovigen opgedragen dat zij, wanneer zij hun huizen uitgaan voor een behoefte, hun gezichten van boven hun hoofden bedekken met de overkleden en één oog tonen.
Yaʿqūb heeft mij verteld, hij zei: Ibn ʿUlayya heeft ons verteld, op gezag van Ibn ʿAwn, op gezag van Mohammed, op gezag van ʿAbīda, over Zijn uitspraak يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلابِيبِهِنَّ: en hij toonde het ons. Ibn ʿAwn zei: en Mohammed toonde het ons. Mohammed zei: en ʿAbīda toonde het mij. Ibn ʿAwn zei: met zijn bovenkleed, en hij hulde zich erin, zodat hij zijn neus en zijn linkeroog bedekte en zijn rechteroog tevoorschijn liet komen, en hij liet zijn bovenkleed van bovenaf neerhangen tot hij het dicht bij zijn wenkbrauw of op de wenkbrauw bracht.
Yaʿqūb heeft mij verteld, hij zei: Hushaym heeft ons verteld, hij zei: Hishām heeft ons bericht, op gezag van Ibn Sīrīn, hij zei: Ik vroeg ʿAbīda over Zijn uitspraak قُلْ لأزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلابِيبِهِنَّ. Hij zei: Hij deed het met zijn gewaad, en bedekte zijn hoofd en zijn gezicht, en liet zijn gewaad één van zijn twee ogen tonen.
En anderen zeiden: zij werden veeleer opgedragen hun overkleden vast te binden op hun voorhoofden.
* De vermelding van wie dat zei:
Mohammed ibn Saʿd heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, hij zei: mijn oom heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, op gezag van zijn vader, op gezag van Ibn ʿAbbās, over Zijn uitspraak يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلابِيبِهِنَّ ... tot aan Zijn uitspraak وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا, hij zei: De vrije vrouw droeg de kleding van de slavin (ama), dus droeg Allah de vrouwen van de gelovigen op dat zij iets van hun overkleden over zich heen laten neerhangen. En het neerlaten van het overkleed (jalbāb) is dat zij zich omhult en het op haar voorhoofd vastbindt.
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over Zijn uitspraak يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ: Allah verplichtte hen dat zij, wanneer zij uitgaan, zich omhullen tot op de wenkbrauwen. ذَلِكَ أَدْنَى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَينَ (Dat is het meest geschikt opdat zij herkend worden en niet lastiggevallen worden). En wanneer de slavin voorbijkwam, vielen zij haar lastig met overlast, dus verbood Allah de vrije vrouwen zich gelijk te maken aan de slavinnen (imāʾ).
Mohammed ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over Zijn uitspraak يُدْنِينَ عَلَيهِنَّ مِنْ جَلابِيبِهِنَّ: zij hullen zich in de overkleden, zodat herkend wordt dat zij vrije vrouwen zijn, en geen verdorvene (fāsiq) hen lastigvalt met een kwetsend woord of met argwaan.
Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Ḥakkām heeft ons verteld, op gezag van ʿAnbasa, van iemand die het hem verteld heeft, op gezag van Abū Ṣāliḥ, hij zei: De Profeet ﷺ kwam in Medina aan zonder een verblijfplaats, en de vrouwen van de Profeet ﷺ en anderen gingen, wanneer het nacht was, naar buiten om hun behoeften te verrichten. En er waren mannen die langs de weg zaten om te flirten. Toen openbaarde Allah يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلابِيبِهِنَّ: zij omhullen zich met het overkleed, zodat de slavin (ama) van de vrije vrouw onderscheiden wordt.
En Zijn uitspraak ذَلِكَ أَدْنَى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْنَ (Dat is het meest geschikt opdat zij herkend worden en niet lastiggevallen worden) — de Verhevene, wiens vermelding verheven is, zegt: hun neerlaten van hun overkleden, wanneer zij die over zich heen laten neerhangen, is meer geschikt en passender opdat zij herkend worden door wie hen voorbijgaat, en opdat dezen weten dat zij geen slavinnen (imāʾ) zijn, zodat zij zich onthouden van het lastigvallen met een afkeurenswaardig woord of het uiten van argwaan. وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا (En Allah is Vergevensgezind) ten aanzien van wat van hen is voorafgegaan aan nalatigheid in het neerlaten van de overkleden over zich heen, رَحِيمًا (Genadevol) jegens hen, doordat Hij hen niet bestraft na hun berouw door het neerlaten van de overkleden over zich heen.
