Tafseer van De Romeinen · Ar-Room · 30:50
Zie dan de sporen van de Barmhartigheid van Allah: hoe Hij de aarde doet leven na haar dood. Voorwaar, zo is Hij Die de doden zeker doet leven. En Hij is Almachtig over alle zaken.
De uitleg van de uitspraak van de Verhevene: فَانْظُرْ إِلَى آثَارِ رَحْمَةِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِي الأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ ذَلِكَ لَمُحْيِي الْمَوْتَى وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (30:50) ("Zie dan naar de sporen van de barmhartigheid van Allah, hoe Hij de aarde tot leven wekt na haar dood. Voorwaar, Hij is degene die de doden tot leven wekt, en Hij heeft macht over alle dingen" (30:50)).
De koranreciteerders verschilden van mening over Zijn uitspraak: فانْظُرْ إلَى آثارِ رَحْمَةِ اللهِ ("Zie dan naar de sporen van de barmhartigheid van Allah"). De meeste reciteerders van de mensen van Medina en Basra, en sommige van de Kufiërs, lazen het als (إلَى أَثَرِ رَحْمَةِ اللهِ) ("naar het spoor [enkelvoud] van de barmhartigheid van Allah"), in het enkelvoud, met de betekenis: zie, o Mohammed ﷺ, naar het spoor van de regen waarmee Allah trof wie Hij van Zijn dienaren trof, hoe die regen de aarde tot leven wekt na haar dood. En de meeste reciteerders van Kufa lazen het: فَانْظُرْ إلى آثارِ رَحْمَةِ اللهِ ("Zie dan naar de sporen van de barmhartigheid van Allah") in het meervoud, met de betekenis: zie naar de sporen van de regen waarmee Allah trof wie Hij trof, hoe Hij de aarde tot leven wekt na haar dood.
Het juiste oordeel daarover is dat het twee bekende lezingen zijn in de recitatie van de regio's, met nauw aan elkaar verwante betekenissen. Dit omdat wanneer Allah de aarde tot leven wekt door regen die Hij op haar neerzendt, die regen haar tot leven wekt doordat Allah haar daarmee tot leven wekt; en wanneer de regen haar tot leven wekt, dan is Allah degene die haar daarmee tot leven wekt. Met welke van de twee lezingen de reciteerder dus ook reciteert, hij heeft gelijk. De uitleg van de woorden is dan: zie, o Mohammed ﷺ, naar de sporen van de regen die Allah uit de wolken neerzendt, hoe Hij daarmee de dode aarde tot leven wekt, zodat zij gewassen en kruiden voortbrengt na haar dood en verval. إنَّ ذَلِكَ لَمُحْيِي المَوْتَى ("Voorwaar, Hij is degene die de doden tot leven wekt"). De Verhevene, wiens lof verheven is, zegt: voorwaar, degene die deze aarde na haar dood door deze regen tot leven wekt, is degene die de doden tot leven wekt na hun dood, en Hij heeft, naast Zijn macht om de doden tot leven te wekken, macht over alle dingen. Niets dat Hij wil, is Hem te machtig, en geen daad die Hij wenst is voor Hem onmogelijk, geprezen zij Hij.
