Tabari
Terug naar surah 3, ayah 151

Tafseer van De Familie van Imraan · Aal-i-Imraan · 3:151

سَنُلْقِى فِى قُلُوبِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱلرُّعْبَ بِمَآ أَشْرَكُوا۟ بِٱللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِۦ سُلْطَٰنًۭا ۖ وَمَأْوَىٰهُمُ ٱلنَّارُ ۚ وَبِئْسَ مَثْوَى ٱلظَّٰلِمِينَ

Wij zullen angst in de harten van de ongelovingen werpen wegens wat zij naast Allah aan deelgenoten toegekend hebben, waarvoor Hij geen bewijs neergedonden heeft. Hun verblijfplaats is de Hel. En het is de slechste plaats voor de onrechtplegers.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Het woord over de uitleg van Zijn uitspraak: سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَمَأْوَاهُمُ النَّارُ وَبِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ (151) (Wij zullen in de harten van hen die ongelovig zijn schrik werpen, omdat zij aan Allah deelgenoten hebben toegekend waarvoor Hij geen gezag heeft neergezonden; en hun verblijfplaats is het Vuur, en slecht is de verblijfplaats van de onrechtplegers.)

    Abū Jaʿfar zegt: Hij — verheven zij Zijn lof — bedoelt daarmee: Allah zal werpen, o gelovigen, "in de harten van hen die ongelovig zijn" aan hun Heer, en die het profeetschap van de Profeet ﷺ loochenden, namelijk degenen onder hen die bij Uhud tegen jullie streden — "de schrik", dat is de angst en de paniek — "omdat zij aan Allah deelgenoten hebben toegekend", dat wil zeggen: vanwege hun toekennen van deelgenoten aan Allah (shirk), hun aanbidding van de afgodsbeelden en hun gehoorzaamheid aan de duivel, waarvoor Ik hun geen bewijsgrond heb verschaft — en dat is "het gezag" (sulṭān) — waarover Hij, machtig en verheven, heeft bericht dat Hij het niet heeft neergezonden voor hun ongeloof (kufr) en hun shirk.

    Dit is een belofte van Allah — verheven zij Zijn lof — aan de metgezellen van de Boodschapper van Allah ﷺ: de overwinning op hun vijanden en de zege over hen, zolang zij standvastig blijven bij Zijn verbond en zich vasthouden aan gehoorzaamheid aan Hem. Vervolgens berichtte Hij hun wat Hij zal doen met hun vijanden nadat dezen tot Hem zijn teruggekeerd, en Hij — verheven zij Zijn lof — zei: "en hun verblijfplaats is het Vuur", dat wil zeggen: hun toevlucht, waarheen zij op de Dag der Opstanding terugkeren, is het Vuur — "en slecht is de verblijfplaats van de onrechtplegers", Hij zegt: en slecht is het verblijf van de onrechtplegers — die zichzelf onrecht hebben aangedaan door zich datgene te verwerven wat de bestraffing (ʿadhāb) van Allah voor hen noodzakelijk maakte — namelijk het Vuur, zoals:

    8002 — Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Salama heeft ons verteld, op gezag van Ibn Isḥāq: "Wij zullen in de harten van hen die ongelovig zijn schrik werpen, omdat zij aan Allah deelgenoten hebben toegekend waarvoor Hij geen gezag heeft neergezonden; en hun verblijfplaats is het Vuur, en slecht is de verblijfplaats van de onrechtplegers" — Ik zal in de harten van hen die ongelovig zijn de schrik werpen waarmee Ik jullie tegen hen liet zegevieren, omdat zij aan Mij deelgenoten hebben toegekend waarvoor Ik hun geen bewijsgrond heb verschaft. Dat wil zeggen: denkt dus niet dat zij een uitkomst van overwinning of zege over jullie zullen hebben, zolang jullie je vasthouden en Mijn bevel volgen — wat de tegenslag betreft die jullie van hen trof vanwege zonden die jullie voor jezelf vooruit hebben gezonden, waarmee jullie Mijn bevel hebben overtreden en waarin jullie de Profeet van Allah ﷺ ongehoorzaam zijn geweest.

    8003 — Muḥammad ibn al-Ḥusayn heeft mij verteld, hij zei: Aḥmad heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī, die zei: Toen Abū Sufyān en de polytheïsten (mushrikīn) op de dag van Uhud vertrokken, op weg naar Mekka, ging Abū Sufyān voort totdat hij een deel van de weg had afgelegd. Toen kregen zij spijt en zeiden: Slecht is wat jullie hebben gedaan! Jullie hebben hen gedood totdat er niemand meer overbleef dan de versprenkelden — en toen hebben jullie hen met rust gelaten! Keert terug en roeit hen volledig uit! Toen wierp Allah, machtig en verheven, de schrik in hun harten, zodat zij de vlucht namen. Daarop ontmoetten zij een bedoeïen, aan wie zij een beloning toezegden, en zij zeiden tegen hem: Als je Muḥammad ontmoet, bericht hem dan wat wij voor hen hebben verzameld. Maar Allah, machtig en verheven, berichtte het aan Zijn Boodschapper ﷺ, die hen toen achtervolgde totdat hij Ḥamrāʾ al-Asad bereikte. En Allah, machtig en verheven, zond daarover neer, en Hij vermeldde Abū Sufyān op het ogenblik dat deze wilde terugkeren naar de Profeet ﷺ, en de schrik die in zijn hart was geworpen, en Hij zei: "Wij zullen in de harten van hen die ongelovig zijn schrik werpen, omdat zij aan Allah deelgenoten hebben toegekend."

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله : سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَـزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَمَأْوَاهُمُ النَّارُ وَبِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ (151) قال أبو جعفر: يعني بذلك جل ثناؤه: سيلقى الله، أيها المؤمنون =" في قلوب الذين كفروا " بربهم، وجحدوا نبوة محمد صلى الله عليه وسلم، ممن حاربكم بأحد =" الرعب "، وهو الجزع والهلع =" بما أشركوا بالله "، يعني: بشركهم بالله وعبادتهم الأصنام، وطاعتهم الشيطان التي لم أجعل لهم بها حجة = وهي" السلطان " = التي أخبر عز وجل أنه لم ينـزله بكفرهم وشركهم. وهذا وعدٌ من الله جل ثناؤه أصحابَ رسول الله صلى الله عليه وسلم بالنصر على أعدائهم، والفلج عليهم، ما استقاموا على عهده، وتمسكوا بطاعته. ثم أخبرهم ما هو فاعلٌ بأعدائهم بعد مصيرهم إليه، فقال جل ثناؤه: " ومأواهم النار "، يعني: ومرجعهم الذي يرجعون إليه يوم القيامة، النارُ =" وبئس مثوى الظالمين "، يقول: وبئس مقام الظالمين - الذين ظلموا أنفسهم باكتسابهم ما أوجب لها عقابَ الله - النارُ، كما:- 8002- حدثنا ابن حميد قال، حدثنا سلمة، عن ابن إسحاق: " سنلقي في قلوب الذين كفروا الرعب بما أشركوا بالله ما لم ينـزل به سلطانًا ومأواهم النار وبئس مثوى الظالمين "، إني سألقي في قلوب الذين كفروا الرعب الذي به كنت أنصركم عليهم، بما أشركوا بي ما لم أجعل لهم به حجة، أي: فلا تظنوا أن لهم عاقبة نصر ولا ظهور عليكم، ما اعتصمتم واتبعتم أمري، للمصيبة التي أصابتكم منهم بذنوب قدمتموها لأنفسكم، خالفتم بها أمري، وعصيتم فيها نبيَّ الله صلى الله عليه وسلم. (7) 8003- حدثني محمد بن الحسين قال، حدثنا أحمد قال، حدثنا أسباط، عن السدي قال: لما ارتحل أبو سفيان والمشركون يوم أحد متوجِّهين نحو مكة، انطلق أبو سفيان حتى بلغ بعض الطريق. ثم إنهم ندموا فقالوا: بئس ما صنعتم، إنكم قتلتموهم، حتى إذا لم يبق إلا الشريد تركتموهم! (8) ارجعوا فاستأصلوهم! فقذف الله عز وجل في قلوبهم الرعب، فانهزموا. فلقوا أعرابيًّا، فجعلوا له جُعْلا وقالوا له: إن لقيت محمدًا فأخبره بما قد جمعنا لهم. فأخبر الله عز وجل رسوله صلى الله عليه وسلم، فطلبهم حتى بلغ حمراء الأسد، فأنـزل الله عز وجل في ذلك، فذكر أبا سفيان حين أراد أن يرجع إلى النبي صلى الله عليه وسلم، وما قُذف في قلبه من الرعب فقال: " سنلقي في قلوب الذين كفروا الرعب بما أشركوا بالله ". (9) -------------- الهوامش : (7) الأثر: 8002- سيرة ابن هشام 3: 120 ، وهو تتمة الآثار التي آخرها: 8001. (8) "الشريد" ، هكذا في المطبوعة والدر المنثور 2: 82 ، وأما المخطوطة ، فاللفظ فيها مضطرب لا يستبين. وانظر أيضًا رقم: 8237. (9) عند هذا الموضع انتهى جزء من التقسيم القديم الذي نقلت عنه نسختنا ، وفيها ما نصه: "يتلوه القول في تأويل قوله: "ولقد صدقكم الله وعده" وصلى الله على سيدنا محمد النبي وآله وصحبه وسلم" ثم يتلوه ما نصه: "بسم الله الرحمن الرحيم رب يسرِّ". أخبرنا أبو بكر محمد بن داود بن سليمان قال ، أخبرنا أبو جعفر محمد بن جرير" ثم انظر ما سلف في ص6: 495 ، 496 التعليق رقم: 5 / ثم 7: 21 ، تعليق 1 / ثم 7: 154 ، تعليق: 1.