Tabari
Terug naar surah 29, ayah 27

Tafseer van De Spin · Al-Ankaboot · 29:27

وَوَهَبْنَا لَهُۥٓ إِسْحَٰقَ وَيَعْقُوبَ وَجَعَلْنَا فِى ذُرِّيَّتِهِ ٱلنُّبُوَّةَ وَٱلْكِتَٰبَ وَءَاتَيْنَٰهُ أَجْرَهُۥ فِى ٱلدُّنْيَا ۖ وَإِنَّهُۥ فِى ٱلْءَاخِرَةِ لَمِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

En Wij schonken hem Ishâq en Ya'qôeb. En Wij hebben ender zijn nakomelingen het Profèctschap en dc Schrift tot stand gebracht. En Wij schonken hem zijn beloning in de wereld. En voorwaar, in het Hiernamaals behoort hij zeker tot de oprechten.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitspraak over de uitleg van Zijn woord, de Verhevene: وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَجَعَلْنَا فِي ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتَابَ وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا وَإِنَّهُ فِي الآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ (27) ("En Wij schonken hem Isḥāq en Yaʿqūb, en Wij plaatsten in zijn nageslacht het profeetschap en het Boek, en Wij gaven hem zijn beloning in het wereldse leven, en voorwaar, in het Hiernamaals behoort hij tot de rechtschapenen").

    De Verhevene, wiens lof verheven is, zegt: En Wij hebben hem van Onzentwege Isḥāq als kind geschonken, en Yaʿqūb na hem als kind van zijn kind.

    Zoals Mohammed ibn Saʿd mij heeft verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, hij zei: mijn oom heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, op gezag van zijn vader, op gezag van Ibn ʿAbbās, over zijn woord: وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ ("En Wij schonken hem Isḥāq en Yaʿqūb"). Hij zei: Zij beiden zijn de kinderen van Ibrāhīm.

    En Zijn woord: وَجَعَلْنَا فِي ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتَابَ ("En Wij plaatsten in zijn nageslacht het profeetschap en het Boek"), in de betekenis van het meervoud — bedoeld worden de Boeken (al-kutub), maar het is in het enkelvoud uitgedrukt, naar de wijze van hun zegswijze: "de dirham en de dīnār zijn talrijk bij die-en-die".

    En Zijn woord: وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا ("En Wij gaven hem zijn beloning in het wereldse leven"). De Verhevene, wiens lof verheven is, zegt: En Wij gaven hem de beloning voor zijn beproeving omwille van Ons in het wereldse leven; وَإنَّهُ ("en voorwaar, hij") is daarbij فِي الآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ("in het Hiernamaals zeker een van de rechtschapenen"). Dus voor hem is daar eveneens de beloning van de rechtschapenen, zonder dat zijn aandeel verminderd is door wat hem in het wereldse leven is gegeven aan beloning voor zijn beproeving omwille van Allah, ten aanzien van wat hij in het Hiernamaals bij Hem heeft.

    En er is gezegd: De beloning die Allah, machtig en verheven is Hij, vermeldde dat Hij Ibrāhīm die in het wereldse leven heeft gegeven, is de goede lofprijzing en het rechtschapen nageslacht.

    * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

    Abū Kurayb heeft ons verteld, hij zei: Ibn Yamān heeft ons verteld, op gezag van Sufyān, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid: وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا ("En Wij gaven hem zijn beloning in het wereldse leven"). Hij zei: De lofprijzing.

    Abū al-Sāʾib heeft mij verteld, hij zei: Ibn Idrīs heeft ons verteld, op gezag van Layth, hij zei: Mujāhid zond een man genaamd Qāsim naar ʿIkrima om hem te vragen over zijn woord: وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا وَإِنَّهُ فِي الآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ("En Wij gaven hem zijn beloning in het wereldse leven, en voorwaar, in het Hiernamaals behoort hij tot de rechtschapenen"). Hij zei dat hij zei: Zijn beloning in het wereldse leven is dat elke geloofsgemeenschap hem als beschermheer aanneemt, terwijl hij bij Allah tot de rechtschapenen behoort. Hij zei: Toen keerde hij terug naar Mujāhid, en die zei: Hij heeft het juist getroffen.

    Abū Kurayb heeft ons verteld, hij zei: Ibn Yamān heeft ons verteld, op gezag van Mandal, op gezag van iemand die hij noemde, op gezag van Ibn ʿAbbās: وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا ("En Wij gaven hem zijn beloning in het wereldse leven"). Hij zei: Het rechtschapen nageslacht en de lofprijzing.

    ʿAlī heeft mij verteld, hij zei: Abū Ṣāliḥ heeft ons verteld, hij zei: Muʿāwiya heeft mij verteld, op gezag van ʿAlī, op gezag van Ibn ʿAbbās: وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا ("En Wij gaven hem zijn beloning in het wereldse leven"). Hij zegt: De goede gedachtenis.

    Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over zijn woord: وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا ("En Wij gaven hem zijn beloning in het wereldse leven"). Hij zei: Welzijn, een rechtschapen daad en een goede lofprijzing; je zult niemand van de geloofsgemeenschappen ontmoeten of hij ziet Ibrāhīm met welwillendheid en neemt hem als beschermheer aan. وَإِنَّهُ فِي الآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ("En voorwaar, in het Hiernamaals behoort hij tot de rechtschapenen").

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَجَعَلْنَا فِي ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتَابَ وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا وَإِنَّهُ فِي الآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ (27) يقول تعالى ذكره: ورزقناه من لدنا إسحاق ولدا، ويعقوبَ من بعده وَلَدَ وَلَدٍ. كما حدثني محمد بن سعد، قال: ثني أبي، قال: ثني عمي، قال: ثني أبي، عن أبيه، عن ابن عباس قوله: ( وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ ) قال: هما ولدا إبراهيم. وقوله: ( وَجَعَلْنَا فِي ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتَابَ ) بمعنى الجمع، يراد به الكُتُب، ولكنه خُرِّج مَخْرج قولهم: كثر الدرهم والدينار عند فلان. وقوله: ( وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا ) يقول تعالى ذكره: وأعطيناه ثواب بلائه فينا في الدنيا(وَإنَّهُ) مع ذلك ( فِي الآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ) فله هناك أيضا جزاء الصالحين، غير منتقص حَظُّه بما أعطى في الدنيا من الأجر على بلائه في الله عما له عنده في الآخرة. وقيل: إن الأجر الذي ذكره الله عزّ وجلّ أنه آتاه إبراهيم في الدنيا هو الثناء الحسن، والولد الصالح. * ذكر من قال ذلك: حدثنا أبو كُرَيب، قال: ثنا ابن يمان، عن سفيان، عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد ( وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا ) قال: الثناء. حدثني أبو السائب، قال: ثنا ابن إدريس، عن ليث قال: أرسل مجاهد رجلا يقال له: قاسم، إلى عكرِمة يسأله عن قوله: ( وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا وَإِنَّهُ فِي الآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ) قال: قال: أجره في الدنيا، أن كل ملة تتولاه، وهو عند الله من الصالحين، قال: فرجع إلى مجاهد، فقال: أصاب. حدثنا أبو كُرَيب، قال: ثنا ابن يمان، عن مندل، عمن ذكره، عن ابن عباس ( وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا ) قال: الولد الصالح والثناء. حدثني عليّ، قال: ثنا أبو صالح، قال: ثني معاوية، عن عليّ، عن ابن عباس ( وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا ) يقول: الذكر الحسن. حدثنا بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قَتادة، قوله: ( وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا ) قال: عافية وعملا صالحا، وثناء حسنا، فلست بلاق أحدا من الملل إلا يرى إبراهيم ويتولاه ( وَإِنَّهُ فِي الآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ).